Λέανδρος Μπόλαρης | μέλος της ΚΕ του ΣΕΚ και της ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, υποψήφιος στο Νότιο Τομέα Αθήνας
Όποια κυβέρνηση προκύψει, θα βρει απέναντι το ρεύμα που κουρέλιασε τους «άριστους» της ΝΔ
Οι αγώνες της εργατικής τάξης και της νεολαίας έχουν διαμορφώσει ένα μεγάλο, αυθόρμητο, αντισυστημικό ρεύμα. Αυτός ο κόσμος πάλεψε την κυβέρνηση της ΝΔ, απ’ τα πανεπιστήμια μέχρι τα νοσοκομεία, από τις απεργίες που κουρέλιασαν τον νόμο Χατζηδάκη μέχρι το ανθρώπινο ποτάμι που πανηγύριζε τη καταδίκη της ναζιστικής συμμορίας έξω από Εφετείο. Τα σεξιστικά εγκλήματα όπως των Μίχων και των Λιγνάδηδων έχασαν την ασυλία τους χάρη στους αγώνες που έκαναν την 8η Μάρτη πανεργατική απεργία. Η φετινή 8η Μάρτη, που ένωσε την οργή ενάντια στην καταπίεση με την έκρηξη ενάντια στους δολοφόνους των Τεμπών, έχει ήδη γραφτεί στην ιστορία.
Ο ΣΥΡΙΖΑ λέει ότι αυτή τη φορά η «προοδευτική κυβέρνηση» θα είναι καλύτερη από το 2015. Την ίδια στιγμή, αποδέχεται τα ματωμένα πλεονάσματα του 2% που ζητάει η ΕΕ. Τα δισεκατομμύρια για εξοπλισμούς που κόβονται απ’ τις κοινωνικές δαπάνες είναι δρομολογημένα. Οι τραπεζίτες και οι «διευθύνοντες σύμβουλοι» που εκβιάζουν ξεδιάντροπα τους εργαζόμενους «τους» να ψηφίσουν ΝΔ θα είναι στις θέσεις τους. Το «βαθύ κράτος» του Αρείου Πάγου, της ΕΥΠ, των μπάτσων και των στρατηγών θα είναι εκεί να κάνει τους δικούς του εκβιασμούς. Ποιος/α πιστεύει ότι ένας «προοδευτικός» υπουργός θα τρομάξει από την πολυθρόνα του τους «πραγματικούς ιδιοκτήτες της χώρας», αυτή την αδίστακτη, σάπια, άρχουσα τάξη και τους μηχανισμούς που την προστατεύουν;
Γι’ αυτό η όποια κυβέρνηση προκύψει θα βρει απέναντί της αυτό το ρεύμα που κουρέλιασε την κυβέρνηση των «αρίστων», την οργή του, αλλά και τις προχωρημένες, ριζοσπαστικές εμπειρίες του. Η κυρίαρχη τάξη δεν έχει καμιά έτοιμη πολιτική λύση που να της εξασφαλίζει σταθερότητα. Ο φόβος της αστάθειας γίνεται διαρκείας.
Κάθε ψήφος για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι ψήφος που δυναμώνει τον παράγοντα που καθόρισε τις πολιτικές εξελίξεις αυτά τα χρόνια, το κίνημα της εργατικής τάξης και της νεολαίας. Αυτό το κίνημα διέψευσε ηττοπαθείς αναλύσεις περί «αρνητικών συσχετισμών», όλους όσους λέγανε ότι η επικράτηση της ΝΔ το 2019 είναι η επισφράγιση μιας «στρατηγικής ήττας», που έχει κάνει τον κόσμο της Αριστεράς «σκόνη».
Η ψήφος στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ, στην αντικαπιταλιστική Αριστερά είναι η πιο χρήσιμη ψήφος. Γιατί είναι ψήφος για την αντισυστημική Αριστερά που δεν μασάει τα λόγια της, δηλώνει ανοιχτά ότι το κίνημα μπορεί να κάνει το μαύρισμα της ΝΔ συνολική σύγκρουση με το σύστημα της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης, να ανοίξει το δρόμο για την ανατροπή του.
Χρειαζόμαστε την Αριστερά που αγωνίζεται ώστε η εργατική τάξη να επιβάλει το δίκιο της με τις δικές της δυνάμεις και το δικό της πρόγραμμα ανατροπής. Συνδέοντας όλες τις διεκδικήσεις σε ένα μεταβατικό πρόγραμμα που βάζει τον εργατικό έλεγχο στο κέντρο: Ποιος αποφασίζει για τα νοσοκομεία, ο διοικητής του Ευαγγελισμού που διώκει την Αργυρή Ερωτοκρίτου ή οι εργαζόμενοι που σώζουν ζωές και ξέρουν τις ανάγκες; Οι εργαζόμενοι στον Πολιτισμό και τα Μουσεία ή η κάθε Μενδώνη με τους «χορηγούς» της, τα ιδρύματα των εφοπλιστών;
Κάθε ψήφος στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι πολιτική και οργανωτική ενίσχυση των δεσμών που χτίσαμε μέσα στους αγώνες μας. Δυναμώνει την προοπτική ότι η πραγματικά ανατρεπτική δύναμη, το εργατικό κίνημα, θα πάει τη σύγκρουση με το σύστημα ως το τέλος.
