Την αλληλεγγύη της στο λαό του Σουδάν εκφράζει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, που τονίζει πως οι λαοί της χώρας εξακολουθούν να πληρώνουν το τίμημα της αποικιοκρατίας και της στυγνής εκμετάλλευσης αιώνων από τις μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις.
Αναλυτικά η ανακοίνωση:
Η νέα αιματοχυσία που εκτυλίσσεται στο Σουδάν, με πρωταγωνιστές αντίπαλους πολέμαρχους, δεν αποτελεί κεραυνό εν αιθρία για τη συγκεκριμένη χώρα και συνολικά για την Αφρική, οι λαοί της οποίας εξακολουθούν να πληρώνουν το τίμημα της αποικιοκρατίας και της στυγνής εκμετάλλευσης αιώνων από τις μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις.
Μετά από πολυετείς εμφύλιους πολέμους, η λαϊκή εξέγερση του 2019 γκρέμισε τη μακρόβια στρατιωτική δικτατορία του αλ-Μπασίρ. Η εξέγερση δεν έφτασε “μέχρι το τέλος” και αυτό οδήγησε σε συμφωνία διακυβέρνησης ανάμεσα στο φιλελεύθερο κομμάτι των εξεγερμένων και δύο κομμάτια του στρατού: τις επίσημες ένοπλες δυνάμεις και τις Δυνάμεις Ταχείας Στήριξης (μετεξέλιξη των Τζατζαουίντ, που χρησιμοποιήθηκαν για καταστολή εξεγέρσεων σε Σουδάν και Νταρφούρ). Οι δύο στρατιωτικές πτέρυγες δεν ήταν βέβαια διατεθειμένες να “ανεχτούν” ούτε καν αυτή τη συμφωνία, και το 2021 έκαναν πραξικόπημα για να μοιραστούν μόνοι τους την εξουσία. Αλλά ο λαός συνέχισε να βγαίνει ηρωικά στους δρόμους πιέζοντας για πολιτική κυβέρνηση και φτιάχνοντας επιτροπές αντίστασης βάσης.
Και τα δύο “κεφάλια του τέρατος” που σήμερα συγκρούονται στο Σουδάν έχουν κατά καιρούς τη στήριξη μερών της “διεθνούς κοινότητας”. Τα σημερινά γεγονότα έχουν να κάνουν και με τον εντεινόμενο ανταγωνισμό ανάμεσα στους καπιταλισμούς της Δύσης με εκείνους της Ρωσίας και της Κίνας, τόσο για την αξιοποίηση των πλουτοπαραγωγικών πηγών του Σουδάν -όπως κοιτάσματα χρυσού, μαγγανίου, ουρανίου- όσο και για την πρόσβαση στην Ερυθρά Θάλασσα.
Η ειρήνευση και η απάντηση στα τεράστια προβλήματα του Σουδάν, όπως και άλλων χωρών της Αφρικής, δε βρίσκεται στις ξένες επεμβάσεις, στην αποκατάσταση της αποικιοκρατίας ή τη συμπόρευση με τον έναν ή τον άλλο πολέμαρχο ή φύλαρχο -κάτι που προκλητικά έκανε η κυβέρνηση της ΝΔ στην περίπτωση της Λιβύης.
Η εξέγερση του ΄19 και οι κινητοποιήσεις που ακολούθησαν έδειξαν τον δρόμο: ο λαός του Σουδάν έχει τη δύναμη να πάρει ξανά την κατάσταση στα χέρια του και να αποτινάξει κάθε είδους ζυγό και εκμετάλλευση, εγκαθιδρύοντας τη δική του εξουσία -αυτή που θα τον οδηγήσει στο διαφορετικό και καλύτερο μέλλον.
