Γεράσιμος Λιβιτσάνος
▸ Τα «τυράκια» και το μαστίγιο της δημοσιονομικής προσαρμογής
Συνεχείς συσκέψεις με –ακριβοπληρωμένα– επικοινωνιακά επιτελεία, ανάλυση των κρυφών δημοσκοπήσεων, επίλυση των εσωτερικών αντιθέσεων της ΝΔ για τα ψηφοδέλτια και κυρίως καθορισμός της αξιοποίησης των κρατικών ταμείων και των ευρωπαϊκών κονδυλίων. Αυτή η κατάσταση επικρατεί το τελευταίο διάστημα στο Μέγαρο Μαξίμου, καθώς ο Κυριάκος Μητσοτάκης διαθέτει «το μαχαίρι και το καρπούζι», ώστε να διαμορφώσει τις καλύτερες δυνατές συνθήκες προκειμένου να προχωρήσει στην ανακοίνωσή των εκλογών.
Ενδεικτικός των προθέσεων της κυβέρνησης είναι ο χειρισμός ακόμη και του ζητήματος της ημερομηνίας των εκλογών, με τον πρωθυπουργό να δηλώνει ότι δεν έχει σημασία αν θα γίνουν μία-δυο εβδομάδες πιο πριν ή πιο μετά. Παρ’ όλα αυτά, τα επιτελεία του Μαξίμου ακόμη «παίζονται» για το αν συμφέρει την κυβέρνηση η προσφυγή στις κάλπες να ανακοινωθεί στις αρχές Μαρτίου, ώστε να γίνουν στις 9 Απριλίου ή στα τέλη Απριλίου, ώστε να γίνουν στις 21 Μαΐου. Ένα από τα βασικά κριτήρια για την επιλογή της κατάλληλης ημερομηνίας είναι το αν η ΝΔ επιθυμεί η όχι να «ποντάρει» στη μεγαλύτερη δυνατή αποχή, ως προϋπόθεση για την επίτευξη ενός ποσοστού που θα της δώσει μια –οριακή έστω– αυτοδυναμία στη δεύτερη εκλογική αναμέτρηση. Αφού προεξοφλεί ότι είναι βέβαιη η αναγκαιότητα των δύο (γιατί όχι και 3) απανωτών αναμετρήσεων.
Στο επίπεδο της τακτικής τώρα, το κυρίαρχο ζήτημα που επιδιώκει να λύσει η κυβέρνηση είναι η σωρευμένη λαϊκή δυσαρέσκεια από την κλιμακούμενη ακρίβεια. Πρόκειται για το στοιχείο που της δημιουργεί το μεγαλύτερο πρόβλημα, ακόμη και στις κοινωνικές ομάδες που θεωρεί πως έχει πολιτικό προβάδισμα: Δηλαδή στις μεγάλες ηλικίες (συνταξιούχοι) αλλά και στη λεγόμενη «μεσαία τάξη» (επαγγελματίες, καταστηματάρχες, επιτηδευματίες). Για τον λόγο αυτό ανασχεδιάζεται συνεχώς ένα καθεστώς ενισχύσεων, όχι μόνιμου χαρακτήρα, το οποίο να «καλμάρει» πρόσκαιρα την αγανάκτηση. Στη λογική αυτή αναμένονται προγράμματα τύπου «pass» (κουπόνια για σουπέρ-μάρκετ και καύσιμα), τα οποία πιθανότατα θα χρηματοδοτηθούν από «μεταφορές» κονδυλίων στο πλαίσιο του προϋπολογισμού, ενώ παράλληλα αναζητούνται τρόποι στη «χρηματοδότηση» να εμπλακεί και το Ταμείο Ανάκαμψης.
Στο πολιτικό επίπεδο πάλι, η κυβέρνηση φαίνεται να εντοπίζει πως το εκλογικό της αφήγημα απαιτεί ανανέωση. Κυρίως προκειμένου να «αντιμετωπίσει» τη «χαλαρή ψήφο» της πρώτης κάλπης. Εκτιμώντας πως αυτή η περιρρέουσα ατμόσφαιρα πλήττει κυρίως τη Νέα Δημοκρατία, αφού οι δικοί της ψηφοφόροι είναι οι πλέον ευεπίφοροι είτε να μην προσέλθουν είτε να ψηφίσουν μικρότερους σχηματισμούς «στα δεξιά» της. Ήδη ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει αλλάξει το «αφήγημα», χαρακτηρίζοντας την πρώτη κάλπη «καθοριστική». Επίσης, φιλοδοξεί να πετύχει συσπείρωση της εκλογικής του βάσης, επισείοντας την απειλή του σχηματισμού κυβέρνησης από τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ, ακόμη και αν τα δύο αυτά κόμματα βρίσκονται στη 2η και την 3η θέση, προεξοφλώντας μάλιστα και τη συμμετοχή σε αυτήν του Μέρα 25. Όσον αφορά τον «εκλογικό χάρτη», στόχος της Νέας Δημοκρατίας είναι να δώσει ειδικό βάρος στις μονοεδρικές περιφέρειες, που έχουν αυξηθεί μετά την τελευταία απογραφή και φθάνουν τις 9. Παράλληλα, θα δώσει ιδιαίτερη έμφαση και στην Αττική, όπου παρότι «έχασε» μία έδρα η Α’ Αθηνών και η Α’ Πειραιά οι υπόλοιπες περιφέρειες του νομού κέρδισαν έδρες και έτσι η Αττική θα αναδείξει τους 89 από τους 288 βουλευτές που θα εκλεγούν με σταυρό προτίμησης.
