Δημήτρης Τζιαντζής
Αφιέρωμα ένας χρόνος πολέμου στην Ουκρανία
Όταν ο Μάο Τσε Τουνγκ έλεγε ότι «χάρτινες τίγρεις είναι οι ιμπεριαλιστές και όλοι οι αντιδραστικοί, να τολμάμε να αγωνιζόμαστε, να τολμάμε να νικάμε», δεν εννοούσε στρατιωτικά. Ο ιμπεριαλισμός, άλλωστε, μπορεί να ηττηθεί μόνο από την πάλη των λαών, από την ιδεολογική διαμάχη με όπλο το όραμα για μια άλλη κοινωνία και την αλλαγή σε επίπεδο συνειδήσεων. Η Ρωσία θα ήταν «αντίπαλο δέος» μόνο αν παρουσίαζε ένα όραμα για έναν «άλλο κόσμο» και όχι με τη δύναμη των τανκς, με τα τσιτάτα του Αλεξάντρ Ντούγκιν, γνωστού και ως «πατέρα του ρωσικού φασισμού» και την ιδεολογία της ρωσικής κυριαρχίας σε εδάφη Ευρώπης και Ασίας.
Ο πόλεμος του Πούτιν, αντιθέτως, πρόσφερε στο στρατόπεδο της Δύσης και το καθεστώς του Κιέβου στο πιάτο τα «πυρομαχικά» για να θριαμβεύσουν στη μάχη της προπαγάνδας, μιας τέχνης τόσο παλιάς όσο και ο πόλεμος. Αντί για «φινλανδοποίηση» της Ουκρανίας, είχαμε «ΝΑΤΟποίηση» της Σουηδίας και της Φινλανδίας, με έναρξη των διαδικασιών ένταξης των δύο χωρών στην Ατλαντική Συμμαχία. Σημειώνεται ότι πριν την εισβολή της Ρωσίας, μόλις το 20% των Φινλανδών τασσόταν υπέρ της ένταξης στο ΝΑΤΟ. Λίγες βδομάδες μετά την έναρξη του πολέμου, το ποσοστό αυτό εκτινάχτηκε στο 70%. Αντίστοιχα στη Σουηδία το ποσοστό αποδοχής του ΝΑΤΟ και της ηγεσίας του εκτινάχτηκε σε λίγους μήνες από 60% σε 84% τον Απρίλιο του 2022.
Ο πόλεμος μεταξύ των δύο εδαφικά μεγαλύτερων χωρών της Ευρώπης οδήγησε και στην εκτίναξη των στρατιωτικών προϋπολογισμών σε όλο τον κόσμο και έδωσε στους δυτικούς μόνιμους καταπατητές της διεθνούς νομιμότητας την ευκαιρία να παρουσιαστούν ως δήθεν υπερασπιστές της ελευθερίας και της εδαφικής ακεραιότητας των χωρών. Οι ΗΠΑ ενίσχυσαν τη στρατιωτική τους παρουσία στην Ευρώπη, κοντά στα εδάφη της Ρωσίας. Με απλά λόγια, η Ρωσία είναι πιο περικυκλωμένη από ποτέ, ανεξάρτητα από το τελικό καθεστώς του Κιέβου.
Επίσης, ενώ πρώτος επίσημος στόχος της Ρωσίας ήταν η αποστρατικοποίηση της Ουκρανίας, μέσα σε ένα χρόνο η χώρα απέκτησε σε μια από τις πιο ισχυρές πολεμικές μηχανές στην Ευρώπη. Μπορεί ο στρατός της ακόμα να αποτελείται κυρίως από τανκς και πυροβολικό της σοβιετικής περιόδου, ωστόσο ΗΠΑ, Βρετανία και ΕΕ έχουν θέσει στη διάθεση της σύγχρονα οπλικά συστήματα, καθώς και την πιο εξελιγμένη τεχνολογική και δορυφορική τεχνολογία στον κόσμο.
Την ίδια στιγμή, ο πόλεμος κατάφερε ένα μεγάλο χτύπημα και οδήγησε σε πισωγύρισμα το αντιπολεμικό κίνημα. Οι μεγαλύτερες διαδηλώσεις στην Ευρώπη είχαν επιθετικό χαρακτήρα και ζητούσαν πιο ενεργή στρατιωτική παρέμβαση του ΝΑΤΟ με επιβολή απαγόρευσης πτήσεων πάνω από την Ουκρανία. Οι φωνές που αγωνίζονται για αποχώρηση όλων των ξένων στρατών, αμοιβαίο πυρηνικό αφοπλισμό και άμεση παύση των εχθροπραξιών έγιναν πιο μειοψηφικές.
