Κώστας Πετρόπουλος
▸Τι… «καλλιεργεί» το πρόγραμμα Fusilli στις αυλές των παιδικών σταθμών;
Την Κυριακή 20/11, το Δημοτικό Βρεφοκομείο Αθηνών (φορέας στον οποίο ανήκουν οι βρεφονηπιακοί σταθμοί του δήμου) διοργάνωνε εκδήλωση στον βρεφονηπιακό σταθμό του Αγ. Ελευθερίου Πατησίων, κατά τη διάρκεια της οποίας τα μικράκια, μαζί με τους επιτυχημένους σεφ γνωστής ιδιωτικής σχολής μαγειρικής-ζαχαροπλαστικής, είχαν την… ευκαιρία να μαγειρέψουν με προϊόντα από τους κήπους που καλλιεργούνται σε ορισμένους βρεφονηπιακούς σταθμούς του δήμου.
Πρόκειται για λαχανόκηπους υπό την αιγίδα του ευρωπαϊκού προγράμματος «Fusilli Urban Food Planning». Μπαίνοντας κανείς μη ειδικός στην ευρωαναπτυξιακή αργκό στην ιστοσελίδα του (fusilli-project.eu), δύσκολα θα καταλάβει τι ακριβώς επιδιώκει και ποιους ακριβώς αφορά.
Ο Δήμος Αθηναίων, από την πλευρά του, φαίνεται ότι στοχεύει στην ευαισθητοποίηση των δημοτών σχετικά με τις αγροδιατροφικές επιλογές, των μαθητών μέσω εκπαιδευτικών και σχολικών δραστηριοτήτων και στην αειφορική κατανάλωση. Το πρόγραμμα υλοποιείται μέσα από οχτώ πακέτα εργασίας. Ένα απ’ αυτά (το τέταρτο) αφορά την «ανάπτυξη λύσεων που επιτρέπουν επενδύσεις μέσω νέων επιχειρηματικών μοντέλων, επενδυτικών σχεδίων και καινοτόμων χρήσεων δημόσιων πόρων».
Έχουμε λοιπόν να κάνουμε μ’ ένα πρόγραμμα στο οποίο οι 13 πόλεις που συμμετέχουν θα κάνουν βιωματικά εργαστήρια ευαισθητοποίησης, θα αντλήσουν πρωτογενή πληροφορία από τους κατοίκους και θα δημιουργήσουν πλατφόρμα αλληλοενημέρωσης σχετικά με το θέμα της τροφής. Γιατί όμως; Μα για να ενισχυθεί η επιχειρηματικότητα και ειδικότερα η ανάπτυξη ανταγωνιστικών επιχειρήσεων στην αλυσίδα παραγωγή-μεταποίηση-διάθεση-διαχείριση υπολειμμάτων τροφίμων. Και έτσι φτάνουμε από τους λαχανόκηπους στα προαύλια των βρεφονηπιακών σταθμών του Δήμου Αθηναίων, στους μάγειρες της ιδιωτικής σχολής μαγειρικής και ποιος ξέρει σε ποια άλλη φίρμα που θα προσέλθει για να σπονσοράρει τους/τις μικρούς/μικρές μπαξεβάνηδες/-σες, με απώτερο σκοπό την καλλιέργεια των κυρίαρχων αξιών και βέβαια το καπιταλιστικό κέρδος…
Το ερώτημα που προκύπτει –με δεδομένο ότι το θέμα της τροφής είναι σημαντικότατο για μία αξιοβίωτη ζωή– είναι εάν «τα πράγματα μπορούσαν να γίνουν αλλιώς;». Αν οι κήποι, οι αυλές και τα χωράφια (αλλού!), δεν γίνονταν το… υπόστρωμα για την καλλιέργεια των ιδεών της επιχειρηματικότητας, της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας, αλλά της αλληλεγγύης και του συνεργατισμού για τη παραγωγή θρεπτικής και επαρκούς τροφής για όλο τον λαό, με σεβασμό στη φύση και στους παραγωγούς.
Αλήθεια, πόσοι βρεφονηπιακοί σταθμοί έχουν επαρκείς χώρους προαυλισμού και σε ποια έκταση των χώρων αυτών υπάρχει πράσινο και χώμα; Θεωρώντας απαράδεκτο το 2022 στην Αθήνα να υπάρχουν βρεφονηπιακοί σταθμοί με μικρά τσιμεντένια προαύλια σε ακάλυπτους πολυκατοικιών, τι μέτρα έλαβε η νυν δημοτική αρχή προκειμένου να εκλείψουν τέτοια φαινόμενα και οι σταθμοί να γίνουν πραγματικές οάσεις πράσινου; Υπηρεσία πρασίνου υπάρχει στον δήμο; Από πότε έχει να κάνει μόνιμες προσλήψεις γεωτεχνικών και τεχνικών; Από τους εργαζομένους της, πόσοι είναι στο πεδίο και πόσοι στο γραφείο; Αυτά, προκειμένου να δούμε τις πραγματικές προθέσεις του δήμου σε σχέση με το «πρασίνισμα» της προσχολικής εκπαίδευσης.
Γιατί η παρασκευή των γευμάτων για τους βρεφονηπιακούς σταθμούς γίνεται κεντρικά και όχι σε κάθε σταθμό; Δημιουργώντας έτσι και θέσεις εργασίας και προσφέροντας στα παιδιά ένα τεράστιο πεδίο παιχνιδιού και βιωματικής εκπαίδευσης γύρω από τα υλικά, τις τροφές και την παρασκευή του γεύματος; Σε αυτή την κατεύθυνση, πολλά θα είχαν να προσφέρουν και οι γονείς των παιδιών (μανάδες και πατεράδες), με συμμετοχή στη παρασκευή γευμάτων –στα πλαίσια εκδηλώσεων/γιορτών– στους χώρους των σταθμών, συμβάλλοντας έτσι και στην ανάπτυξη ουσιαστικών δεσμών αλληλεγγύης μεταξύ παιδιών και γονιών, με διαφορετικές καταγωγές.
Επιδίωξη με το παρόν σχόλιο δεν ήταν βέβαια η παρουσίαση ενός ολοκληρωμένου πλαισίου διεκδικήσεων-δράσεων στα πεδία του περιβάλλοντος και της διατροφής στο χώρο της προσχολικής αγωγής, αλλά να αμφισβητήσουμε από τη μια τους «λαχανόκηπους και.. πράσινα άλογα» του Δήμου Αθηναίων προκειμένου να προωθήσει από… κούνια τις αξίες επιχειρηματικότητας και του καπιταλιστικού κέρδους και από την άλλη την αντίληψη «πάλι καλά που γίνονται και αυτά…».
Κύριε Μπακογιάννη, μπορούμε διαφορετικά, μπορούμε καλύτερα. Μακριά από τις αξίες σας… Για μια αξιοβίωτη ζωή για τους πολλούς!
