Χρίστος Κρανάκης
Μετά την πολιτική πόλωση που επικράτησε το διάστημα των ενδιάμεσων εκλογών, η αντιπαράθεση στον «ναό» του καπιταλισμού φαίνεται πως σιγά-σιγά εστιάζει στην «καρδιά» του κοινωνικού ζητήματος. το ενδεχόμενο διεξαγωγής μιας εκ των μεγαλυτέρων απεργιών της τελευταίας τεσσαρακονταετίας μοιάζει όλο και πιο πιθανό.
Συγκεκριμένα, την τρέχουσα εβδομάδα, επιτροπή των εργαζομένων στους σιδηροδρόμους πραγματοποιεί έκτακτη συνεδρίαση με σημαντική πιθανότητα να προκηρυχθεί μεγάλη απεργία εντός του Δεκεμβρίου. Η σκέψη για απεργία «φούντωσε», όταν η Διεθνής Ένωση Εργαζομένων στις Μεταφορές προστέθηκε στα υπόλοιπα τρία σωματεία του κλάδου που αρνήθηκαν να υπογράψουν τη συμφωνία που πρότεινε ο Λευκός Οίκος και αφορά τα εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων στις μεταφορές. Εν συνόλω, από πλευράς σιδηροδρομικών εργατών, τα τέσσερα σωματεία που αντιστέκονται στη πρόταση του Λευκού Οίκου –άλλα έντονα άλλα πιο «χλιαρά»– αριθμούν κοντά στα 120.000 άτομα, αριθμός που αντιστοιχεί στο διόλου ευκαταφρόνητο ποσοστό των 2/3 των συνολικών εργαζομένων στα τρένα. Πέραν των σιδηροδρομικών και οι εργάτες στα ναυπηγεία ψήφισαν μαζικά κατά της συμφωνίας. Φυσικά, υπάρχουν (όπως πάντα) και φιλοεργοδοτικά σωματεία που πιέζουν για την επικύρωση αυτής.
Η απόρριψη της συμφωνίας από τους εργαζομένους στις μεταφορές, αποτελεί χτύπημα στην κυβέρνηση Μπάιντεν, καθώς οι εργάτες δεν εμφανίζονται διατεθειμένοι να βάλουν «νερό στο κρασί τους» όσον αφορά μια σειρά από αιτήματα όπως αυτό των επί πληρωμή αδειών ασθενείας και της μείωσης της εντατικοποίησης της εργασίας.
Τα σωματεία βρίσκονται υπ’ ατμόν και επεξεργάζονται δύο πιθανές ημερομηνίες για την έναρξη απεργίας των σιδηροδρόμων, ενώ υπάρχουν πιθανότητες αυτή να συνοδευτεί από ταυτόχρονη απεργία στα ναυπηγεία. Επιχειρηματικοί κολοσσοί βρίσκονται σε σύγχυση, απαιτώντας απεργοσπαστικά μέτρα για να αποφευχθεί το «βραχυκύκλωμα» της οικονομίας.
Δημοσιεύθηκε στο ΠΡΙΝ στις 26-11-2022
