Χρίστος Κρανάκης
Εκ νέου κλιμάκωση προμηνύουν τα όσα συμβαίνουν σε επιχειρησιακό και πολιτικό επίπεδο στο μέτωπο της Ουκρανίας. Για αντεπίθεση μιλά το Κίεβο, ενώ αναπτύσσει και δράσεις δολιοφθοράς στα μετόπισθεν των Ρώσων, με προετοιμασία και στήριξη των ΗΠΑ.
Ο χρόνος φαίνεται να «κλείνει το μάτι» στο Κρεμλίνο, με Ρώσους αξιωματούχους να εκτιμούν πως η Ευρωπαϊκή Ένωση κάποια στιγμή θα αναγκαστεί να κλείσει ή να περιορίσει τη στρόφιγγα χρηματοδότησης της Ουκρανίας, κάτι που θα οδηγεί σε ένα καθεστώς εκεχειρίας με κερδισμένη τη Ρωσία. Ενώ, το Κίεβο συνεχίζει να επενδύει σε «μεθόδους αντιστασιακού πολέμου», στις οποίες ειδικοί των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων εκπαίδευσαν τον ουκρανικό στρατό, καταφέρνοντας πλήγματα πίσω από τις γραμμές του εχθρού, κυρίαρχα σε ό,τι αφορά δολιοφθορές και την ανακοπή γραμμών ανεφοδιασμού.
Συγκεκριμένα, κοντά 200 μέρες μετά την έναρξη των εχθροπραξιών, ανοίγει ένας νέος κύκλος στρατιωτικών αντιπαραθέσεων που πιθανότατα θα είναι πιο αιματηρός και επικίνδυνος από κάθε προηγούμενο. Από τη μία, οι Ρώσοι κρατούν σαν «κόρη οφθαλμού» τις στρατιωτικές επιτυχίες του προηγούμενου διαστήματος στην Ανατολική Ουκρανία και το γεγονός ότι έχουν καταλάβει άνω του 20% της ουκρανικής επικράτειας και πλέον «τεστάρουν» τη Δύση αναφορικά με το πόσο ακόμα μπορεί να αντέξει να στέλνει στρατιωτικό εξοπλισμό στην Ουκρανία και να μην προμηθεύεται το ρωσικό φυσικό αέριο. Όπλα στη ρωσική φαρέτρα για το νέο γύρο αναμέτρησης αποτελούν: Πρώτο, στη σφαίρα των επιχειρήσεων, η συνεχής –παρότι αισθητά πιο αργή– συνέχιση της προέλασης για την πλήρη κατάληψη των περιοχών του Ντονμπάς, η κατοχή των οποίων παρά τα επιμέρους ουκρανικά σαμποτάζ δεν φαίνεται να μπορεί να αμφισβητηθεί ευθέως. Δεύτερο, στη σφαίρα της πολιτικής, η επικείμενη διενέργεια τοπικού δημοψηφίσματος «α λα Κριμαία» στη μερικά χιλιόμετρα δυτικότερα ρωσοκρατούμενη Χερσώνα με στόχο την ένταξη στη Ρωσία, γεγονός που, αν και θα αμφισβητηθεί από το Κίεβο, θα προσδώσει πολιτικό πλεονέκτημα στο Κρεμλίνο.
Στον αντίποδα, οι Ουκρανοί φαίνεται πως δεν είναι διατεθειμένοι να παραδώσουν τα όπλα και οργανώνουν εκστρατεία ανακατάληψης περιοχών που έχουν περιέλθει στον ρωσικό έλεγχο, με πρώτους στόχους τις πόλεις Ζαπορίζια και Χερσώνα. Αρχικά, στη Ζαπορίζια, έδρα πυρηνικού σταθμού, οι αντιμαχόμενες πλευρές επιδίδονται σε ένα πολυήμερο μπαράζ αλληλοκατηγοριών για
εκατέρωθεν στρατιωτικές επιχειρήσεις, υπό τον κίνδυνο πρόκλησης πυρηνικού ατυχήματος με ανυπολόγιστες καταστροφές.
Το γεγονός πως ο κίνδυνος έκρηξης –παρότι πολύ ισχνός– σε έναν από τους μεγαλύτερους πυρηνικούς σταθμούς της Ευρώπης, αποτέλεσε επικοινωνιακό «παιχνίδι» στα χέρια των ιμπεριαλιστών (με τα δυτικόφιλα ΜΜΕ μάλιστα να προσπαθούν να πείσουν πως οι Ρώσοι, που επί του παρόντος ελέγχουν τις εγκαταστάσεις, είναι οι ίδιοι που τις βομβαρδίζουν!) καταδεικνύει την επικινδυνότητα του πολέμου και την εκκωφαντική απουσία ενός παγκόσμιου αντιπολεμικού κινήματος.
Κατά δεύτερον, στη Χερσώνα, το Κίεβο έστειλε σήμα αντεπίθεσης των ουκρανικών δυνάμεων, προπαγανδίζοντας καταλήψεις θέσεων μάχης και εδαφών έναντι των ρωσικών. Σε αντίθετο κλίμα, η Μόσχα διαμήνυσε πως η απόπειρα ουκρανικής αντεπίθεσης ηττήθηκε κατά κράτος και ότι οι Ουκρανοί υπέστησαν σημαντικότατες απώλειες. Ανεξαιρέτως της σύγκρουσης πληροφοριών, ακόμα και δυτικοί αναλυτές εκτιμούν πως μια ευρεία επιχείρηση ανακατάληψης της Χερσώνας από πλευράς Ουκρανίας είναι προδιαγεγραμμένη να αποτύχει και προσιδιάζει περισσότερο σε επικοινωνιακή «φούσκα» εσωτερικής και εξωτερικής κατανάλωσης. Οι βασικοί λόγοι είναι ότι μια ουκρανική απόπειρα συντεταγμένης επίθεσης στη Χερσώνα θα καθιστούσε τον Ουκρανικό στρατό βορά στα κανόνια του φημισμένου ρωσικού πυροβολικού και ότι οι Ουκρανοί στερούνται της παραδοσιακής αναλογίας επιτιθέμενων-αμυνόμενων (3:1) που –τουλάχιστον θεωρητικά– απαιτείται για επιθετικές επιχειρήσεις τέτοιου βεληνεκούς.
Παιχνίδι στα χέρια των ιμπεριαλιστών της Δύσης ο κίνδυνος πυρηνικού ατυχήματος στον σταθμό της Ζαπορίζια
Εν κατακλείδι, παρότι η μέχρι τώρα πορεία του πολέμου καταδεικνύει πως δεν μπορεί να υπάρξουν ασφαλείς εκτιμήσεις και ειδικότερα η προσεγμένη και καλά σχεδιασμένη παροχή υλικοτεχνικής συνδρομής των ΗΠΑ στην Ουκρανία επηρεάζει σημαντικά την εξέλιξη των εχθροπραξιών, φαίνεται πως πιθανότατα οδηγούμαστε σε μια κατάσταση όπου η Ρωσία θα επιχειρήσει να κινηθεί προσεκτικά στον χάρτη αποφεύγοντας τα μεγάλα «ανοίγματα», ευελπιστώντας πως σε ενδεχόμενο πολλαπλών ουκρανικών αποτυχιών η Δύση (και κυρίαρχα η ΕΕ) θα άρει την οικονομική της στήριξη στο Κίεβο και, «γονατισμένη» από τις ενεργειακές της ελλείψεις, θα επιζητήσει την επιστροφή των εμπορικών συναλλαγών με τη Ρωσία.
Ταυτόχρονα, ούτε η Ουκρανία με τη σειρά της δεν φαίνεται διατεθειμένη να συρθεί σε ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις (κάτι που απαγορεύουν διαρκώς και οι ΗΠΑ) και προσανατολίζεται να συνεχίσει τον πόλεμο φθοράς με στοχευμένα χτυπήματα, κερδίζοντας ταυτόχρονα «πόντους» στον πόλεμο της προπαγάνδας.
