Οι πύλες του Παραδείσου άνοιξαν επιτέλους και για εμάς. Αυτό θα έλεγε κανείς αν πίστευε τα όσα είπε στο διάγγελμά του ο Κυριάκος Μητσοτάκης στις 20 Αυγούστου, «μια ιστορική ημέρα για την Ελλάδα και τους Έλληνες» καθώς η χώρα βγήκε από το καθεστώς της Ενισχυμένης Ευρωπαϊκής Εποπτείας.
«Στο παρελθόν», λέει ο Μητσοτάκης, ανήκουν και «οι πληγές που άνοιξαν στον κορμό της κοινωνίας μας, αυτά τα 12 χρόνια: φανατισμοί, φωτιές, βία, αλλά και τραγικοί θάνατοι, όπως εκείνοι της Marfin. Τυφλή αμφισβήτηση των θεσμών. Πάνω και κάτω πλατείες, όπου φύτρωσε το ψέμα δίπλα στο δηλητήριο της Χρυσής Αυγής».
Ο πρωθυπουργός ΔΕΝ μίλησε για τους καινούργιους εφιάλτες, για τις καινούργιες πληγές. Για την ακρίβεια που ροκανίζει τη μεγαλειώδη αύξηση των 63 ευρώ στον κατώτατο μισθό ή για τους νέους λογαριασμούς του ηλεκτρικού, το νέο εφιάλτη διαρκείας. Έκανε μόνο για γενική αναφορά για την «”έκρηξη” στην ενέργεια και στον πληθωρισμό από τον πόλεμο στην Ουκρανία» αλλά και «μεταναστευτικές εισβολές» στον Έβρο (ένας από τους «εισβολείς» ήταν και το 5χρονο κοριτσάκι που άφησε την τελευταία του πνοή στη νησίδα).
Η χώρα, λέει ο Μητσοτάκης, «θέτει σε νέες τροχιές τη δημόσια Παιδεία και Υγεία», προφανώς εννοώντας τις τροχιές της εξαθλίωσης και της ιδιωτικοποίησης. Σε μια νέα τροχιά θα βαδίσουν και οι χιλιάδες διαβητικοί καθώς, με απόφαση του ΕΟΠΠΥ θα πρέπει να πληρώνουν πολύ υψηλότερη συμμετοχή καθώς μειώνεται η αποζημίωση για τους αισθητήρες που λειτουργούν με τις αντλίες ρύθμισης σακχαρώδους διαβήτη (συνεχούς έγχυσης ινσουλίνης) από 225 ευρώ τον μήνα στα 100 ευρώ.
Σε «νέες τροχιές» βαδίζουν και τα δημόσια νοσοκομεία της χώρας με τις τραγικές ελλείψεις σε ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό. Νέα τροχιά απλά σημαίνει «πήγαινε στον ιδιώτη».
Φυσικά, ούτε λέξη δεν ακούστηκε από τα πρωθυπουργικά χείλη για τις υποκλοπές. Αυτές συμβαίνουν σε άλλη χώρα, σε άλλο πλανήτη.
Κατά τα άλλα, η Ελλάδα μετατρέπεται «σε ένα απέραντο εργοτάξιο με εκατοντάδες μεγάλα και μικρά έργα». Ανάμεσά τους και ο υψηλότερος παραθαλάσσιος ουρανοξύστης στην Ευρώπη (Ελληνικό) που το ύψος του θα ξεπεράσει την Ακρόπολη. Μόνο τα γέρικα και επικίνδυνα δέντρα στους δρόμους των πόλεων να κόβονταν έγκαιρα σ’ αυτό το «απέραντο εργοτάξιο» για να μην πέφτουν και πλακώνουν ανύποπτους περαστικούς ή οδηγούς μηχανών, όπως συνέβη πρόσφατα στο Ηράκλειο…
«Νέες τροχιές» πράγματι, που όμως θυμίζουν εκείνο «το μονοπάτι το πονηρό που πάει ντουγρού στην κατηφόρα τη μεγάλη».
Mαριάννα Τζιαντζή
