Θεοπίστη Καπέτα
▸Νομοσχέδιο, κομμένο και ραμμένο στις απαιτήσεις των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων που δραστηριοποιούνται στον τομέα της εξωσωματικής γονιμοποίησης, ψήφισαν κυβέρνηση και ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ. Μόλις έξι ιατρικές μονάδες σε δημόσια νοσοκομεία ενώ το κόστος στον ιδιωτικό τομέα παραμένει τεράστιο.
Νέο αντιδραστικό νομοσχέδιο με τίτλο «Μεταρρυθμίσεις στην ιατρικώς υποβοηθούμενη αναπαραγωγή» ψηφίστηκε τη Τρίτη 19 Ιουλίου στη βουλή με τη θετική ψήφο των βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ. Ένα νομοσχέδιο που στην πραγματικότητα δεν έχει στόχο να υποβοηθήσει τις γυναίκες και τα ζευγάρια που θέλουν να αποκτήσουν ένα παιδί αλλά αντιθέτως στοχεύει να συμβάλει στην αύξηση της ήδη τεράστιας κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων που δραστηριοποιούνται στον συγκεκριμένο τομέα, εξασφαλίζοντας τους ακόμα περισσότερη «πελατεία». Το ποσοστό υπογονιμότητας στην Ελλάδα πλέον αγγίζει το 18%. Συγκεκριμένα, περισσότερα από 250.000 ζευγάρια στην Ελλάδα είναι υπογόνιμα.
Μεταξύ άλλων με το νομοσχέδιο αυξάνεται το ηλικιακό όριο για την εφαρμογή μεθόδου υποβοηθούμενης αναπαραγωγής από τα 52 στα 54 έτη, σε συνέχεια του νόμου 4812/2021 που το είχε μεταφέρει από τα 50 στα 52. Ακόμη δίνεται η δυνατότητα κρυοσυντήρησης γενετικού υλικού από όλες τις γυναίκες ενώ καταργείται η εικοσαετία ως ανώτατου ορίου για τη διάρκεια συντήρησης των ωαρίων.
Πάντως, παρά τα προβλήματα υπογονιμότητας που αντιμετωπίζουν χιλιάδες ζευγάρια, η Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής πρόκειται για μια διαδικασία που κάθε άλλο παρά προσβάσιμη δεν μπορεί να θεωρηθεί για το μεγαλύτερο κομμάτι της κοινωνίας. Αντιθέτως είναι μια εξαιρετικά ακριβή διαδικασία από την οποία θησαυρίζουν οι ιδιωτικοί ιατρικοί κολοσσοί. Για παράδειγμα για μια γυναίκα κάτω των 35 ετών το κόστος ανέρχεται από 4.400 έως 6.000 ευρώ. Χώρια τα πανάκριβα φάρμακα για τα οποία ο ΕΟΠΥΥ αποζημιώνει ένα μικρό μέρος, αναγκάζοντας το ζευγάρι να επωμιστεί ένα υπέρογκο κόστος σε συνθήκες μισθωτής σκλαβιάς και εξοντωτικής ακρίβειας.
Για να μην υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία για τις πραγματικές επιδιώξεις της κυβέρνησης αξίζει να σημειωθεί ότι το νομοσχέδιο προέκυψε μέσα από μια μονομερή διαβούλευση με τις Μονάδες Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής και με τις Τράπεζες Κρυοσυντήρησης, ενώ δεν ζητήθηκε ποτέ η γνώμη των επιστημονικών φορέων. Παράλληλα, ήδη από την παρουσίασή τονιζόταν ότι μέσα στους κυριότερους στόχους είναι «η ενίσχυση της οικονομίας μέσω της προσέλκυσης αλλοδαπών πολιτών που επιθυμούν να προσφύγουν σε μεθόδους Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής στη χώρα μας». Δηλαδή η ενίσχυση του «ιατρικού τουρισμού», σε έναν τομέα που είναι βάλσαμο για τους επιχειρηματικούς ομίλους.
Το κόστος εξωσωματικής για μια γυναίκα κάτω των 35 ετών ανέρχεται από 4.400 έως 6.000 ευρώ
Άλλωστε, όλα όσα ορίζονται από τις καινούργιες διατάξεις αφορούν σχεδόν εξ’ ολοκλήρου τον ιδιωτικό τομέα. Συγκεκριμένα από τις περίπου 60 μονάδες Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής και τράπεζες κρυοσυντήρησης που λειτουργούν στη χώρα μας, όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα της Εθνικής Αρχής, η συντριπτική πλειοψηφία αφορά ιδιωτικές δομές, καθώς στα δημόσια νοσοκομεία υπάρχουν μόνο έξι ιατρικές μονάδες Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής. Μάλιστα, ακόμη και στις λιγοστές δημόσιες μονάδες δεν υπάρχει το αναγκαίο προσωπικό, ούτε οι υποδομές για τις εξετάσεις που πρέπει να γίνουν.
Για όλα αυτά φυσικά ξέχασε να μιλήσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης στη βουλή, παρότι θέλησε να παρουσιάσει ο ίδιος το νομοσχέδιο. Αντιθέτως ευλόγησε για ακόμη μια φορά την «κοινωνική πολιτική της κυβέρνησης», την οποία μόνο εκείνος και οι υπουργοί του βλέπουν, ενώ έκανε αναφορά περί «τομής εκσυγχρονισμού και προοδευτισμού» και «κοινωνικής πολιτικής της κυβέρνησης». «Διασφαλίζονται οι συνθήκες προστασίας για την υγεία της γυναίκας και του εμβρύου. Κλείνει παράλληλα η πόρτα για να αναζητούν στο εξωτερικό αντίστοιχες μεθόδους», είπε μεταξύ άλλων.
Όπως βέβαια ξέχασε και να αναφέρει ότι το θέμα της υπογονιμότητας έχει και σημαντικές κοινωνικοοικονομικές προεκτάσεις. Πόσο εύκολο είναι για ένα ζευγάρι να τεκνοποιήσει όταν έρχεται αντιμέτωπο με τεράστια έξοδα διαβίωσης λόγω της διαρκώς αυξανόμενης ακρίβειας, που δουλεύει σε συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα χωρίς συλλογικές συμβάσεις, με μισθούς πείνας και με τον συνεχή φόβο της απόλυσης. Όταν η κάθε γυναίκα αντιμετωπίζει μόνιμα τον κίνδυνο ότι μπορεί να απολυθεί εάν μείνει ή σκοπεύει να μείνει έγκυος.
Γι’ αυτό και μάλλον έχουν δίκιο όσοι λένε ότι η νέα αύξηση του ορίου ηλικίας για την εφαρμογή μεθόδου υποβοηθούμενης αναπαραγωγής έχει άμεση σύνδεση με την εντατικοποίηση της εργασίας. Κινείται στην λογική ότι η κάθε γυναίκα, όσο είναι «νέα» και «παραγωγική» πρέπει να δουλεύει σαν το σκυλί, αλλά για να είναι και «σωστή» μόλις μεγαλώσει λίγο θα πρέπει να κάνει και κανένα παιδί για να έχει «ολοκληρωμένη οικογένεια», με το αζημίωτο βέβαια…
