Γιώργος Μιχαηλίδης
Τι σχέση έχει ο Πούτιν με τον Έρνστ Τέλμαν; Εύκολα κάποιος θα απαντούσε «καμία», όμως στο μυαλό της κοινοβουλευτικής ομάδας των Γερμανών Χριστιανοδημοκρατών και των δημοτικών συμβούλων τους στο Βερολίνο, ο πόλεμος στην Ουκρανία και ο Τέλμαν συνδέονται. Τι κι αν ο τελευταίος φυλακίστηκε το 1933 και εκτελέστηκε το 1944 από το ναζιστικό καθεστώς; Ο εκπρόσωπος της CDU στο δημοτικό συμβούλιο της συνοικίας Πάνκοφ στο Βερολίνο κατέθεσε αίτημα καταστροφής του μνημείου του με τίτλο «Καμία τιμή στους εχθρούς της δημοκρατίας». Μάλιστα, σε ένα κρεσέντο λαϊκισμού και αφού υποστήριξε πως δεν μπορεί να δεσπόζει η φιγούρα ενός αντι-δημοκράτη στην καρδιά της πόλης, πρότεινε να λιώσουν το υλικό του βάρους 50 τόνων μνημείου, να το πουλήσουν και τα κέρδη να διατεθούν στον ουκρανικό λαό.
Από κοντά και η επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας των Πρασίνων, η οποία, τοποθετούμενη επί του θέματος, υποστήριξε πως το μνημείο δεν χρειάζεται να κατεδαφιστεί, αλλά πρέπει να επανασχεδιαστεί, μετατρεπόμενο σε μνημείο των θυμάτων του Στάλιν και του Τέλμαν! Άλλωστε, οι Πράσινοι είχαν υποστηρίξει και μία παλαιότερη πρόταση του SPD στη δεκαετία του ’90 για κατεδάφιση του μνημείου.
Η περίτεχνη μετατροπή του αντι-ρωσικού, αντι-πουτινικού μένους σε αντι-σοβιετικό, αντι-κομμουνιστικό αφήγημα δεν αποτελεί, ωστόσο, μεμονωμένο φαινόμενο. Σε μια σειρά χώρες της Ευρώπης, το τελευταίο διάστημα επιχειρείται η απονομιμοποίηση καθετί σοβιετικού και κομμουνιστικού, στο όνομα της εναντίωσης στον πόλεμο στην Ουκρανία. Στο Λουξεμβούργο, αποφασίστηκε να καλυφθεί προσωρινά η προτομή του πρώτου αστροναύτη, Γιούρι Γκαγκάριν, προφανώς γιατί προκαλούσε… Στην Πολωνία, ένα νέο κύμα καταστροφής σοβιετικών μνημείων του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου λαμβάνει χώρα, μεταξύ αυτών και ενός οβελίσκου στο Πόζναν, όπου έπεσαν νεκροί πέντε χιλιάδες σοβιετικοί στρατιώτες σε μάχες με τους Γερμανούς. Στη Βουλγαρία, το μνημείο των πεσόντων του Κόκκινου Στρατού κατά την απελευθέρωση της χώρας βανδαλίστηκε και βάφτηκε στα χρώματα της ουκρανικής σημαίας. Ίσως γιατί ήταν οι στρατιώτες της 3ης Ουκρανικής Στρατιάς που είχαν απελευθερώσει τη Βουλγαρία…
Αν σε αυτά προσθέσουμε και το πρόσφατο εξώφυλλο του Economist, που κάνει λόγο για «Σταλινοποίηση» της Ρωσίας, αντιλαμβανόμαστε ότι η αντικομμουνιστική υστερία δεν είναι τυχαία. Ας μην έχουμε αυταπάτες για το πώς, στη δεδομένη συγκυρία, η θεωρία των δύο άκρων θα εφαρμοστεί από τα κράτη με τέτοιο τρόπο, ώστε τελικά αυτό που θα μείνει να είναι η αποκομμουνιστικοποίηση.
