μέλος ΔΣ Γ΄ΕΛΜΕ Δυτικής Αθήνας
«Το δήθεν πρωτόκολλο είναι εγκληματικό, αφού στηρίζεται στην υπόθεση ότι η μετάλλαξη “Ο” είναι πιο ανώδυνη. Είναι σαφές πως η κυβέρνηση ανοίγει τα σχολεία με κριτήριο την αδιατάρακτη λειτουργία της “αγοράς” και των κερδών των επιχειρήσεων και όχι την ασφαλή υγειονομικά και μορφωτικά δια ζώσης λειτουργία των σχολείων, όπως υποκριτικά υπερασπίζεται εσχάτως», δηλώνει στο Πριν το μέλος του ΔΣ της Γ΄ ΕΛΜΕ Δυτικής Αθήνας Γιάννης Μαρίνης
Συνέντευξη στον Κυριάκο Νασόπουλο
▶ Πώς κρίνετε τα κυβερνητικά μέτρα για την επανέναρξη των σχολείων;
Το κυβερνητικό αφήγημα έχει χρεοκοπήσει, πριν καν εφαρμοστεί. Δεν υπάρχουν στην ουσία διαφορετικά μέτρα από πριν τα Χριστούγεννα και δεν ενισχύεται το δημόσιο σύστημα υγείας. Τσάμπα προσπαθεί να την βγάλει η κυβέρνηση, ακόμα μια φορά. Η μόνη διαφορά είναι ένα επιπλέον self test για την πρώτη βδομάδα, η επέκταση των self test στους εμβολιασμένους και σε ολόκληρο το τμήμα που υπάρχει κρούσμα. Αλλά, όπως είναι και λογικό, αυτό δεν αλλάζει ούτε την εξέλιξη της πανδημίας στα σχολεία αλλά ούτε και την αντιμετώπισή της. Το δήθεν πρωτόκολλο είναι εγκληματικό, αφού στηρίζεται στην υπόθεση ότι η μετάλλαξη «Ο» είναι πιο ανώδυνη. Είναι σαφές, πως η κυβέρνηση ανοίγει τα σχολεία με κριτήριο την αδιατάρακτη λειτουργία της «αγοράς» και των κερδών των επιχειρήσεων και όχι με την ασφαλή υγειονομικά και μορφωτικά δια ζώσης λειτουργία των σχολείων, όπως υποκριτικά υπερασπίζεται εσχάτως.
▶ Το υπουργείο Παιδείας ισχυρίζεται πως τα σχολεία λειτούργησαν με ασφάλεια τους προηγούμενους μήνες. Δεν ήταν έτσι;
Υπήρξαν πάνω από εκατό χιλιάδες κρούσματα μαθητών, που διαχειρίστηκαν αποκλειστικά οι εκπαιδευτικοί, χωρίς καμιά ενίσχυση από το κράτος και τον ΕΟΔΥ. Η κυβέρνηση εκμεταλλευόμενη το 50%+1 για να κλείσει τμήμα, σε συνδυασμό με την πλημμελή διενέργεια των τεστ, ισχυρίζεται ότι δεν υπήρξε μετάδοση.
▶ Γιατί η κυβέρνηση δεν προχωρά ξανά στην τηλεκπαίδευση, αφού σύμφωνα με τη Ν. Κεραμέως λειτούργησε άψογα πέρυσι;
Η κυβέρνηση εκμεταλλεύτηκε τον κυρίαρχο συνδικαλισμό στο να επιβάλλει καταρχάς την «τηλεκπαίδευση». Όλοι εμφανίστηκαν σαν μια αγαπημένη οικογένεια που κάνει «τηλεμάθημα». Αποκλείοντας εννοείται τους οικονομικά αδύναμους μαθητές, τους Ρομά, τους πρόσφυγες κ.ά. Οι συνάδελφοι με δικά τους μέσα προσπάθησαν να κρατήσουν με τους μαθητές μια επαφή και τελειώνει εκεί. Παρά τις διακηρύξεις Κεραμέως, αποδείχτηκε ότι η Cisco δεν ήταν δωρεάν και δεδομένα άνω του ενός εκατομμυρίου χρηστών του webex κρατήθηκαν. Όλοι αυτοί που άκριτα αποδέχτηκαν αυτή την κατάσταση και που πολλές φορές μας έλεγαν ότι είναι κοινωνική προσφορά, αδιαφορώντας αν σε πολλές οικογένειες –και λόγω του πολύμηνου lockdown και των αναστολών εργασίας– πολλά παιδιά δεν είχαν καν να φάνε, σήμερα παραδέχονται το φιάσκο. Είναι τεράστιες οι ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις και το γνωστικό χάσμα που δημιουργήθηκε. Ένα παιδί που είναι σήμερα Γ΄ Γυμνασίου, ουσιαστικά είναι στην πρώτη. Τα παιδιά στα Δημοτικά σε μεγάλο ποσοστό δεν έχουν μάθει ακόμα να κάθονται, να γράφουν και να διαβάζουν. Σε αυτό συνέτεινε και η ανυπαρξία υποστηρικτικών δομών στα σχολεία.
▶ Τι διεκδικούν οι Παρεμβάσεις και το μαχόμενο εκπαιδευτικό κίνημα για να ανοίξουν τα σχολεία;
Από τον Μάρτη του ’20, όταν έκλεισαν για πρώτη φορά τα σχολεία, οι Παρεμβάσεις πρόταξαν τα εκπαιδευτικά σωματεία να είναι στον δρόμο μαζί με τους υγειονομικούς, κόντρα στον διάχυτο φόβο, στις απαγορεύσεις, ποινικοποιήσεις συγκεντρώσεων και κυκλοφορίας. Ικανοποίηση, λοιπόν, των αιτημάτων του υγειονομικού κινήματος. Κλιμάκια του ΕΟΔΥ να κάνουν όλα τα απαραίτητα τεστ ανά ομάδες σχολείων, δωρεάν και για όλους, εμβόλια στους μαθητές όπου υπάρχει χαμηλή κάλυψη. Επίσης ιχνηλάτηση. Μέχρι 15 μαθητές στην τάξη. Προσλήψεις μόνιμου προσωπικού εκπαιδευτικών, καθαριότητας κ.λπ., άνοιγμα νέων αιθουσών και δημοσίων κτιρίων. Δωρεάν μάσκες υψηλής προστασίας για μαθητές-εκπαιδευτικούς.
Όταν, ως συνδικαλιστικό ρεύμα, τον Μάη του ’20 μιλήσαμε για αυτά, ήμασταν μόνοι. Από τον Σεπτέμβρη του ’20, ΟΛΜΕ και ΔΟΕ, υιοθέτησαν τα αιτήματα. Βεβαίως ταυτόχρονα η Κεραμέως, αποδεικνύοντας και το φαιδρό και θρασύδειλο του συστήματος, πέρασε μέσα στην πανδημία στην επίθεση με σειρά αντιεκπαιδευτικών νόμων (αξιολόγηση, τράπεζες θεμάτων, ΕΒΕ). Μέχρι και συμπτύξεις 1.000 και πλέον τμημάτων έκανε σε όλη τη χώρα. Όλα αυτά ζητάμε να καταργηθούν. Όπως και να δίδονται αναρρωτικές και άδειες ευπαθών. Ούτε σκέψη για τηλεκπαίδευση. Τα σχολεία πρέπει να παραμείνουν ανοιχτά αλλά υγειονομικά ασφαλή, πράγμα που διεκδικείται μόνο με ανυποχώρητο αγώνα.
▶ Η κυβέρνηση λέει πως αυτά που ζητάτε δεν γίνονται. Τι απαντάτε;
Αυτοί που χαρίζουν δισ. στους επιχειρηματικούς ομίλους και τις πολυεθνικές και σκορπάνε τεράστια ποσά στα εξοπλιστικά προγράμματα του ΝΑΤΟ, προφανώς θεωρούν ανέφικτη την ενίσχυση της δημόσιας υγείας και παιδείας. Κι αυτό δείχνει και τις εγκληματικές τους ευθύνες. Σαφώς αδιαφορούν για την ανθρώπινη ζωή και την κοινωνία.
Η Κεραμέως πέρασε μέσα στην πανδημία σειρά αντιεκπαιδευτικών νόμων (αξιολόγηση, τράπεζες θεμάτων, ΕΒΕ), ενώ έκανε μέχρι και συμπτύξεις χιλίων και πλέον τμημάτων
▶ Βλέπουμε από τον ΣΥΡΙΖΑ και άλλα κόμματα της κοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης ένα διαγωνισμό «ρεαλιστικών προτάσεων». Γιατί γίνεται αυτό;
Με 21.000 νεκρούς και διαλυμένο το δημόσιο σύστημα υγείας προσπαθούν όλοι να κρυφτούν πίσω από τις ευθύνες τους. Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έκανε προσλήψεις όσο ήταν στην κυβέρνηση; Έδιωχνε τα μνημόνια; Τότε τι είναι τα «σύμφωνα σταθερότητας» και η διαρκής λιτότητα; Γιατί το ΚΚΕ δεν έβαλε μια φορά πλάτη για να μην περάσει ένας από τους νόμους που διέλυσαν το ασφαλιστικό; Πώς ο ν. Χατζηδάκη θα «μείνει στα χαρτιά»; Αυτά δείχνουν τον προσανατολισμό τους στις εκλογικές διαδικασίες και στην πίτα νομής της πολιτικής εξουσίας που τους αναλογεί κι όχι στα πραγματικά προβλήματα και στα αιτήματα των εργαζομένων. Κι όλα αυτά γιατί δεν πιστεύουν στη δύναμη του αγώνα, υποτιμούν τους εργαζόμενους. Είναι ζήτημα πολιτικής επιλογής. Πώς εξηγεί αλλιώς κανείς ότι στην απεργία-αποχή ενάντια στην αξιολόγηση των σχολικών μονάδων και την απεργία της 11 Οκτώβρη συμμετείχαν πάνω από 100.000 χιλιάδες άνθρωποι και κάποιοι έκριναν ότι πρέπει να σταματήσει ο αγώνας; Συναίνεση και εθνική ομοψυχία αντί για κλιμάκωση και νίκη, η καλύτερη υπηρεσία στην κυβέρνηση.
▶ Θα υπάρξει αγωνιστική απάντηση του κινήματος;
Θα υπάρξουν προσπάθειες από τα πρωτοβάθμια εκπαιδευτικά σωματεία αλλά ζούμε στην εποχή της μετάλλαξης του υπάρχοντος συνδικαλισμού σε μια μούμια τύπου ΓΣΕΕ. Προσπαθούμε οι οργανωμένες πρωτοβουλίες των «από κάτω» να ανοίξουν το δρόμο για πανεκπαιδευτικά και πανεργατικά συλλαλητήρια και απεργίες, με σχέδιο ανατροπής των αντιλαϊκών πολιτικών. Είναι πράγματι θέμα ζωής ή θανάτου!
