Νικηφόρος Ζυλάλης
▸ Η εισβολή ασφαλιτών και ΟΠΚΕ καθώς και η σύλληψη φοιτητών δεν έμειναν αναπάντητες
Δεν έχει περάσει καλά-καλά μια εβδομάδα από το άνοιγμα των Πανεπιστημίων μετά τις γιορτές των Χριστουγέννων και ήδη η κυβέρνηση της ΝΔ έδειξε τις προθέσεις της για το προχώρημα της πολιτικής της ατζέντας, λογαριάζοντας όμως χωρίς τον ξενοδόχο. Μην έχοντας λάβει κανένα ουσιαστικό μέτρο για το ασφαλές άνοιγμα των βαθμίδων της εκπαίδευσης προχώρησε σε άλλο ένα κρεσέντο αυταρχισμού αυτή τη φορά σε ΑΠΘ και ΑΣΟΕΕ την ίδια μέρα, στο πλαίσιο της επιβολής του δόγματος «νόμος-τάξη-κέρδη» το οποίο διαπνέει την πολιτική της στοχοθεσία (και) στην εκπαίδευση.
Εκμεταλλευόμενη χυδαία τα γεγονότα με τον καθηγητή στην ΑΣΟΕΕ, ο οποίος εναγκαλίζεται χρόνια με το κόμμα τη «γαλάζια παράταξη» και σε βάρος του οποίου υπάρχουν κατηγορίες για εκβιασμό, εξαπάτηση, τοκογλυφία και παιδεραστία, φρόντισε να τον θυματοποιήσει με την ενορχήστρωση της κλασικής προπαγανδιστικής εκστρατείας των συστημικών μίντια. Δεν φάνηκε να την ενοχλούν καθόλου οι παράγοντες αυτοί στην προκειμένη, εμμένοντας στη γνωστή τακτική του «δεν γνώριζα τίποτα» (βλ. περίπτωση Λιγνάδη), – δια στόματος Συρίγου το ακούσαμε τη στιγμή που αποκαλύφθηκε ότι και το υπουργείο και ο πρωθυπουργός είχαν ενημερωθεί αναλυτικά από την περασμένη Άνοιξη-. Αντίθετα, η κυβέρνηση φρόντισε να διατάξει την εισβολή ασφαλιτών και ΟΠΚΕ μέρα μεσημέρι στο άσυλο και να συλλάβει φοιτητές, οι οποίοι με συνοπτικές διαδικασίες φορτώθηκαν με πλημμεληματικού τύπου κατηγορίες. Για το αστικό πολιτικό σύστημα και τις διοικήσεις-κολαούζους του είναι μάλλον έγκλημα μεγαλύτερης κοινωνικής απαξίας στο χώρο του πανεπιστημίου η… φθορά ενός τοίχου, παρά η ανοχή και συγκάλυψη της παιδεραστίας επί σειρά χρόνων.
Διαχρονικά, η έννοια της «ανομίας» στα πανεπιστήμια χτίζεται με την εκστρατεία επικοινωνιακής και πολιτικής απονομιμοποίησης του ασύλου, των φοιτητικών συλλόγων, ακόμη και της κοινωνικής αναγκαιότητας που υπηρετεί το φοιτητικό κίνημα. Λίγα χρόνια πριν, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ ήταν που μετέφερε το ναρκεμπόριο δίπλα από την ΑΣΟΕΕ, το οποίο τα ΜΜΕ εκμεταλλεύτηκαν για να κατασκευάσουν την εικόνα της «ανομίας» στα πανεπιστήμια. Ακόμη, ο ΣΥΡΙΖΑ έφερε το πόρισμα Παρασκευόπουλου που εξίσωνε την πολιτική δράση των φοιτητικών συλλόγων με την τέλεση ποινικών αδικημάτων, στρώνοντας στην ουσία το δρόμο για την κατάργηση του ασύλου από τη Νέα Δημοκρατία.
Σήμερα, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας επιδιώκει να ικανοποιήσει τον διακαή πόθο του κεφαλαίου και των αστικών επιτελείων «να τελειώνουν οριστικά» με το φοιτητικό κίνημα. Πατώντας σε μία πολύχρονη πορεία υποχρηματοδότησης και υποβάθμισης, και με τη δημιουργία πλαστών αναπαραστάσεων -που καμία σχέση δεν έχουν με τα πραγματικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν διαχρονικά τα πανεπιστήμια- καλλιεργεί την εικόνα της «εγκληματικότητας» στις σχολές, ώστε να εισάγει σαν ώριμο φρούτο την πανεπιστημιακή αστυνομία, που θα ανταποκρίνεται -φυσικά- στο αίτημα της «πλειοψηφίας» για «ασφάλεια». Ακόμα και οι πιο καλοπροαίρετοι γρήγορα θα συμπεράνουν όμως ότι ο ρόλος της ΟΠΠΙ εξυπηρετεί την προάσπιση των συμφερόντων εκείνων που το αστικό κράτος και τα σώματα ασφαλείας προστατεύουν και εκτός πανεπιστημίων, δηλαδή μία χούφτα κεφαλαιοκρατών. Η αυταρχικοποίηση της λειτουργίας των πανεπιστημίων μέσω του ρόπαλου του μπάτσου στοχεύει στρατηγικά στη διαμόρφωση ενός πανεπιστημίου μικρού, ευέλικτου, εναρμονισμένου με τις ανάγκες της αγοράς σε όλες τις πτυχές του, στο οποίο δεν θα χωρούν τα πιο φτωχά παιδιά.
Αν κάτι έχει αποδείξει το φοιτητικό κίνημα τις τελευταίες δεκαετίες είναι ότι δεν πρόκειται να κάνει ούτε βήμα πίσω από τη διεκδίκηση των σύγχρονων μορφωτικών δικαιωμάτων της νεολαίας, την ελεύθερη κοινωνικοποίηση και πολιτικοποίησή της. Ακόμα και μέσα στη ζοφερή πραγματικότητα της πανδημίας, των κλειστών σχολών και της τηλεκπαίδευσης, η ανάγκη για συλλογικές απαντήσεις αναζωπυρώνεται, τη στιγμή που τα ερωτήματα και αδιέξοδα είναι αδύνατο να απαντηθούν από το δυσώδες σύστημα του κέρδους.
Αυτές οι μέρες σηματοδοτούν αν μη τι άλλο την δυναμική επανεμφάνιση του φοιτητικού κινήματος. Μέσα στη διάχυτη κοινωνική δυσαρέσκεια απέναντι στη λαίλαπα της αστικής επίθεσης και την εγκληματική κυβερνητική διαχείριση της πανδημίας, γεννιέται η προοπτική πυροδότησης ευρύτερων κοινωνικοπολιτικών διεργασιών, αφού από την εκπαίδευση, μέχρι την υγεία, την εργασία, τα δημοκρατικά δικαιώματα, το περιβάλλον και τα κοινωνικά αγαθά έρχεται στο προσκήνιο το κοινωνικό ζήτημα, που τα συνδέει αδιάρρηκτα. Το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών από τα ξημερώματα της Παρασκευής τελεί υπό κατάληψη μετά από απόφαση της συνέλευσης των φοιτητών.
Παραμένει στοίχημα εάν τα γεγονότα της περιόδου και το περαιτέρω «τράβηγμα του σκοινιού» από την κυβέρνηση σε όλα τα μέτωπα θα πυροδοτήσουν ευρύτερες διεργασίες στο φοιτητικό και νεολαιίστικο κίνημα, σε σύνδεση με μαθητές και εκπαιδευτικούς και τους εργατικούς αγώνες, που δεν θα εξαντλούνται σε «λύσεις» κυβερνητικής εναλλαγής και διαχείρισης της σαπίλας που ζούμε, αλλά θα μπορούν να επιβάλλουν συνολικές αντικαπιταλιστικές ανατροπές, κλονίζοντας την αστική κυριαρχία, με ορίζοντα την οριστική ανατροπή της.
Ξεκαθαρίζουμε: Η νεολαία δεν πρόκειται να υποταχτεί σε ένα παρόν και μέλλον εκμετάλλευσης και καταπίεσης, διαρκούς και εφιαλτικού ελέγχου, με μοναδικό σκοπό να ζει και να δουλεύει για το συνεχές ξεζούμισμά της. Πόσο μάλλον δεν πρόκειται να υποταχτεί στην ζωή των 550 ευρώ, της ανεργίας, της επισφάλειας και της εργοδοτικής τρομοκρατίας, την «κανονικότητα» της «ανάπτυξης».
