Γιώργος Μιχαηλίδης
Ο κυβερνητικός συνασπισμός του «φωτεινού σηματοδότη», όπως αποκαλείται η συγκυβέρνηση Σοσιαλδημοκρατών-Πρασίνων-Ελεύθερων Δημοκρατών στη Γερμανία, ορκίζεται την επόμενη εβδομάδα, ενώ ο νέος καγκελάριος Όλαφ Σολτς, θα αναλάβει τυπικά τα καθήκοντά του από την 1η Ιανουαρίου του 2022. Ωστόσο, αυτό που προκαλεί εντύπωση στο νέο κυβερνητικό σχήμα, είναι ένα μέλος που δεν φοράει γραβάτα αλλά… μπερέ. Πρόκειται για τον στρατηγό Κάρστεν Μπρόιερ, ο οποίος την περασμένη Δευτέρα τοποθετήθηκε επικεφαλής της Ομάδας Διαχείρισης Κρίσης του κορονοϊού!
Έτσι, η νέα γερμανική κυβέρνηση, παρά τον προοδευτικό μανδύα της, κάνει ξεκάθαρο πως θα αντιμετωπίσει την κρίση του Covid-19, όχι ως υγειονομική αλλά ως κρίση εθνικής ασφάλειας. Το παρελθόν του Μπρόιερ, άλλωστε, δεν αφήνει περιθώρια αμφιβολίας για το κριτήριο επιλογής του. Ο ίδιος έχει συμμετάσχει σε νατοϊκές αποστολές εκτός συνόρων, στο Κόσοβο και το Αφγανιστάν, ενώ έχει υπηρετήσει και στη νατοϊκή διοίκηση στις Βρυξέλλες. Επίσης, είναι ο βασικός συγγραφέας της πρότασης για την αναβάθμιση του γερμανικού στρατού που κατατέθηκε στο υπουργείο Άμυνας το 2016, σύμφωνα με την οποία αυτός πρέπει να μεγαλώσει και να ενισχυθεί, να αναλάβει πιο ενεργό ρόλο εκτός συνόρων αλλά και εντός, όταν και όποτε αυτό κριθεί αναγκαίο.
Είναι προφανές ότι το γερμανικό κράτος προετοιμάζεται για τις κοινωνικές εκρήξεις που αναμένεται να φέρει η κρίση της πανδημίας (και πιθανόν και της οικονομίας) το επόμενο διάστημα. Στη συγκεκριμένη συγκυρία, η εμβολιαστική καμπάνια έχει συναντήσει συγκεκριμένα όρια που δεν επιτρέπουν στις κυβερνήσεις να ξενοιάσουν από τους αυξανόμενους θανάτους και την πίεση στις ΜΕΘ. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι πριν ακόμα αναλάβει καθήκοντα, ο σοσιαλδημοκράτης νέος καγκελάριος φρόντισε να υπάρξουν διαρροές ότι προτίθεται να ακολουθήσει το μοντέλο της γειτονικής Αυστρίας, επιβάλλοντας καθολικό υποχρεωτικό εμβολιασμό από τον Φεβρουάριο του 2022.
Ωστόσο, για την παρούσα άνοδο θανάτων και κρουσμάτων στη Γερμανία, το επίκεντρο των μολύνσεων είναι οι εργασιακοί χώροι. Παρότι δεν τηρούνται αναλυτικά στοιχεία, ειδήσεις που εμφανίζονται εδώ κι εκεί φανερώνουν πως σε μεγάλες αποθήκες, σφαγεία και βιομηχανίες η συρροή δεκάδων ή εκατοντάδων κρουσμάτων είναι καθημερινό φαινόμενο. Παρ’ όλα αυτά, οι επιχειρήσεις δεν κλείνουν, αφού το γεγονός ότι διεξάγουν συχνά τεστ επιτρέπει στην εργοδοσία να ισχυρίζεται ότι οι εργάτες μολύνονται εκτός εργοστασίων. Υπάρχει κάποια αμφιβολία ότι όλα γίνονται με γνώμονα την απρόσκοπτη κερδοφορία του κεφαλαίου;
