Γεράσιμος Λιβιτσάνος
▸ Τίποτα καινούργιο πολιτικά δεν κομίζει ο λόγος των έξι υποψηφίων
Με τις κάλπες που στήνονται αυτή την Κυριακή για τον πρώτο γύρο των εσωκομματικών εκλογών το Κίνημα Αλλαγής μπαίνει στην τελική ευθεία για την ανάδειξη νέας ηγεσίας. Μια εξέλιξη που σε σημαντικό βαθμό θα επηρεάσει τις ευρύτερες ισορροπίες στο πολιτικό σκηνικό.
Όπως όλα δείχνουν το «δίδυμο» που θα διεκδικήσει τον «θώκο» την επόμενη Κυριακή 12 Δεκεμβρίου θα προκύψει από την «τριάδα» που συναποτελούν ο Νίκος Ανδρουλάκης, ο Γιώργος Παπανδρέου και ο Ανδρέας Λοβέρδος. Καθοριστική όμως θα είναι η στάση που θα τηρήσουν στον δεύτερο γύρο οι υπόλοιποι υποψήφιοι Χάρης Καστανίδης, Παύλος Χρηστίδης και Παύλος Γερουλάνος. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι παρασκηνιακά οι συζητήσεις και τα «παζάρια» για την επόμενη ημέρα έχουν ήδη ξεκινήσει.
Στο πολιτικό επίπεδο πάντως όπως έδειξαν τόσο οι προεκλογικές ομιλίες των έξι υποψηφίων όπως και το debate ανάμεσα σε πέντε απ’ αυτούς (δεν συμμετείχε ο Γιώργος Παπανδρέου) υφίσταται μάλλον …ένδεια ιδεών. Ακόμη κι αν αναζητήσει κανείς μια πολιτική πρόταση που θα κινείται στα κλασσικά όρια της «εκσυγχρονιστικής σοσιαλδημοκρατίας».
Ο Γιώργος Παπανδρέου, σαν να μην έχει περάσει μια δεκαετής κρίση με μνημόνια που ξεκίνησε από την δική του διακυβέρνηση, έχει «ατζέντα» ανάλογη με αυτή που του έδωσε την εκλογική νίκη του 2009. Μιλώντας για εκσυγχρονισμούς και πολιτικές συναινέσεις και ποντάροντας στους συνειρμούς που πιθανόν να φέρει το όνομα «Παπανδρέου» στους ψηφοφόρους του ΚΙΝΑΛ. Ο Ανδρέας Λοβέρδος εμβαθύνει στον ρόλο του εκπροσώπου του «ακραίου κέντρου». Στο debate της Δευτέρας κατάφερε να ασκήσει κριτική στην κυβέρνηση Μητσοτάκη… από τα δεξιά. Εγκαλώντας την για ατολμία στην λήψη μέτρων τόσο για τον ποινικό κώδικα όσο και για το μεταναστευτικό. Άσκησε μάλιστα κριτική στους συν-υποψηφίους του για το αν είναι επαρκώς κατά της συμφωνίας των Πρεσπών με το σκεπτικό που την καταψήφισε το 2019 η ΝΔ.
Όσο για τον Νίκο Ανδρουλάκη συνεχίζει να προβάλλει έναν αξιοσημείωτα άνευρο και εξισορροπητικό λόγο, επιβεβαιώνοντας ότι η υποψηφιότητά του βασίζεται κυρίως στους μηχανισμούς που διαθέτει στο ΚΙΝΑΛ. Μόνο δεδομένο για τον ευρωβουλευτή είναι η «πίστη» στις αρχές της ΕΕ, καθώς παρουσιάζει προφίλ «ευρωπαίου ανανεωτή» της παράταξης.
Όπως έχει φανεί ήδη μετεκλογικά τίποτε δεν εγγυάται την ενότητα του χώρου. Παρά το γεγονός ότι άπαντες οι υποψήφιοι δίνουν υποσχέσεις παραμονής στο κόμμα. Χαρακτηριστικό είναι το επιχείρημα του Ανδρέα Λοβέρδου σύμφωνα με το οποίο ο αρχηγός του ΚΙΝΑΛ πρέπει να είναι και βουλευτής, αλλιώς θα προκύψει ένα είδος δυαρχίας, λέγοντας πως εάν εκλεγεί ο Ν. Ανδρουλάκης τότε η κοινοβουλευτική ομάδα πρέπει να επιλέξει ποιος θα είναι ο εκπρόσωπος στην Βουλή. Όπως επίσης και οι αιχμές που έχουν αφήσει κατά του Α. Λοβέρδου για μη τήρηση των πολιτικών κατευθύνσεων του κόμματος οι Π. Χρηστίδης και Χ. Καστανίδης Επίσης ο Γ. Παπανδρέου εικάζεται ότι θα μπει σε τροχιά αυτόνομης πορείας εφόσον δεν εκλεγεί πρόεδρος. Έτσι λοιπόν ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα που θα υπάρξει οι εξελίξεις στο Κίνημα Αλλαγής θα συνεχίσουν να εξαρτώνται από τις σχέσεις με ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ.
Σχετικά με το εύρος της συμμετοχής στις εκλογές, θεωρείται πως ο περιορισμένος αριθμός ευνοεί Ανδρουλάκη και Λοβέρδο, ενώ τυχόν μεγαλύτερη συμμετοχή τον Παπανδρέου.
