Γιώργος Παυλόπουλος
Η τηλεδιάσκεψη Μπάιντεν-Πούτιν, την οποία παρακολούθησαν από το… παρασκήνιο Παρίσι, Βερολίνο, Ρώμη και Λονδίνο, αποδεικνύει
την επικίνδυνη κλιμάκωση της έντασης, στο επίκεντρο της οποίας βρίσκεται η Ουκρανία και ειδικά οι δημοκρατίες του Ντονμπάς.
«Είμαστε έτοιμοι να κάνουμε πράγματα που δεν κάναμε το 2014, εάν η Ρωσία εισβάλει στην Ουκρανία». Η δήλωση, την οποία έκανε την περασμένη Τρίτη ο Τζέικ Σάλιβαν, σύμβουλος εθνικής ασφαλείας των ΗΠΑ, μετά την τηλεδιάσκεψη του Τζο Μπάιντεν με τον Βλαντιμίρ Πούτιν, αποδεικνύει πόσο μεγάλος είναι ο κίνδυνος ανάφλεξης σε εκείνο το σημείο της Ευρώπης.
Υπενθυμίζεται ότι η σύγκριση γίνεται με το έτος το οποίο σφραγίστηκε από τρία γεγονότα: Προηγήθηκε η «Εξέγερση του Μαϊντάν», που ξέσπασε τον Φεβρουάριο στο Κίεβο, με την ενεργό ανάμιξη των ΗΠΑ και των Γαλλο-Γερμανών και πρωταγωνιστικό ρόλο της πολυπληθούς και φανατικής Ακροδεξιάς, οδηγώντας στην ανατροπή του τότε εκλεγμένου προέδρου Βίκτορ Γιανουκόβιτς και της κυβέρνησης. Ακολούθησε η ανταρσία στην επαρχία του Ντονμπάς, ο λαός της οποίας δεν δέχθηκε το νέο καθεστώς και επέλεξε να αποσχιστεί, συγκροτώντας –με τη στήριξη της Μόσχας– τις Δημοκρατίες του Ντονιέτσκ και του Λουχάνσκ και πληρώνοντας βαρύ φόρο αίματος απέναντι στις νεοναζιστικές συμμορίες.Σχεδόν παράλληλα, μετά και από σχετικό δημοψήφισμα που κρίθηκε με ευρεία πλειοψηφία, η Ρωσία προσάρτησε τη Χερσόνησο της Κριμαίας, η οποία μέχρι τότε αποτελούσε τυπικά τμήμα της Ουκρανίας.
Έτσι, πρακτικά, ο Σάλιβαν έστειλε το μήνυμα ότι σε περίπτωση νέας ανάφλεξης, για την οποία –όποιος κι αν τραβήξει πρώτος τη σκανδάλη– είναι σαφές ότι οι ευθύνες θα ανήκουν και στις δύο πλευρές, οι Αμερικανοί και οι Ευρωπαίοι σύμμαχοί τους, δεν θα περιοριστούν σε… ραδιουργίες και σε υπόγεια στήριξη των εκλεκτών τους. Θα στείλουν, όπως ο ίδιος παραδέχθηκε, σημαντικές ενισχύσεις σε στρατιωτικό υλικό προς το Κίεβο (κάτι που ήδη κάνουν), θα μετακινήσουν μεγάλο αριθμό στρατευμάτων τους πιο κοντά στα σύνορα με τη Ρωσία (έστω και χωρίς εντολή για άμεση εμπλοκή), ενώ πιθανότατα θα επιταχύνουν την ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ, παραβιάζοντας την «κόκκινη γραμμή» που έχει θέσει ο Πούτιν.
Παράλληλα, σχεδιάζουν να επιβάλουν εξοντωτικές και άνευ προηγουμένου οικονομικές κυρώσεις, κόβοντας ουσιαστικά τον «ομφάλιο λώρο» που συνδέει τη Ρωσία με τον δυτικό καπιταλισμό και τις αγορές του. Ανάμεσα στα άλλα, φαίνεται πως έχει υπάρξει συμφωνία και με τη Γερμανία για να μπει στον «πάγο» ο αγωγός φυσικού αερίου Nord Stream 2, ο οποίος έχει μεν ολοκληρωθεί, αλλά δεν έχει τεθεί ακόμη σε λειτουργία.
Στο παιχνίδι και ο Nord Stream 2, σε μια εποχή ενεργειακής ακρίβειας για τους λαούς
Με τον τρόπο αυτό, το κλίμα του νέου Ψυχρού Πολέμου θα εδραιωθεί για τα καλά στην Ευρώπη. Είναι κάτι, εξάλλου, που επιδιώκουν συστηματικά και με ιδιαίτερη επιμονή τα τελευταία χρόνια οι Αμερικανοί και το ΝΑΤΟ, ενώ εσχάτως στον «χορό» έχουν μπει και αρκετά κράτη-μέλη της ΕΕ (πιθανώς και η Γερμανία, με τη νέα της κυβέρνηση), θεωρώντας προφανώς ότι θα αποτελέσει και την ιδανική δικαιολογία για τη συγκρότηση του λεγόμενου «ευρωστρατού». Έτσι ώστε, μέσω αυτού, να αναλάβουν πιο ενεργό και πρωταγωνιστικό ρόλο «στα του οίκου τους», δίνοντας το περιθώριο στις ΗΠΑ να επικεντρώσουν την προσοχή και τις δυνάμεις τους στο μέτωπο της Κίνας και του Ειρηνικού.
Άλλωστε, σε αυτή την τηλεδιάσκεψη με τον πρόεδρο της Ρωσίας –από τον Ιανουάριο έχουν μιλήσει άλλες τρεις φορές εξ αποστάσεως και μία δια ζώσης τον Ιούνιο στη Γενεύη– ο Μπάιντεν φάνηκε να μιλά εξ ονόματος και της ΕΕ. Για του λόγου το αληθές, τόσο πριν όσο και μετά, ο ίδιος είχε απευθείας επικοινωνία με το Βερολίνο, το Παρίσι, τη Ρώμη και το Λονδίνο —προσπαθώντας, εκτός των άλλων, να στείλει το μήνυμα ότι αυτή τη φορά η «Δύση» είναι ενωμένη και ουδείς θα σπάσει το κοινό μέτωπο.
Κάπως έτσι, βεβαίως, η Μόσχα αναγκαστικά θα στραφεί ακόμη περισσότερο προς Ανατολάς και κυρίως προς την Κίνα. Κι αυτό, με τη σειρά του, θα ενισχύσει την εικόνα των δύο αντίπαλων στρατοπέδων σε παγκόσμιο επίπεδο και της ανειρήνευτης… μάχης του «καλού» με το «κακό». Δεν είναι τυχαίο ότι, χθες και προχθές, ο Μπάιντεν οργάνωσε τη διεθνή «Διάσκεψη για τη Δημοκρατία», πάνω από την οποία ίπταντο ως φαντάσματα οι μορφές του Πούτιν και του Λουκασένκο, του Σι Τζινπίνγκ και του Κιμ Γιονγκ-ιλ. Υπάρχει σχέδιο, αν μη τι άλλο.
