Κατάμεστη ήταν η αίθουσα του Συνεδριακού Κέντρου στη Νέα Ιωνία, όπου πραγματοποιήθηκε την περασμένη Κυριακή η εκδήλωση του Πριν για τον ένα χρόνο από τον θάνατο του Γιώργου Δελαστίκ, που ήταν «η καρδιά και η ψυχή» αυτής της εφημερίδας, όπως χαρακτηριστικά ειπώθηκε. Αρκετοί είχαν έρθει από άλλες πόλεις ειδικά για την εκδήλωση. Συντονιστής ήταν ο Γιώργος Παυλόπουλος. Το εισηγητικό άνοιγμα εκ μέρους της Συντακτικής Επιτροπής του Πριν έκανε ο Γιάννης Ελαφρός. Όσον αφορά το οπτικοακουστικό μέρος, που είχε ετοιμάσει ο Άρης Χατζηστεφάνου, παρουσιάστηκε ένα μικρό τεχνικό πρόβλημα και ακούστηκαν κυρίως ηχητικά αποσπάσματα από δημόσιες παρουσίες του Γιώργου — μπορεί κανείς να δει το βίντεο στην ιστοσελίδα του Πριν.
Για την ακεραιότητα, την ευφυΐα, το ήθος και την επαναστατική προσφορά του Γ. Δελαστίκ στη δημοσιογραφία μίλησαν φίλοι, συνεργάτες και σύντροφοί του, όπως ο Αλέκος Αναγνωστάκης, o Γιάννης Δερμεντζόγλου, ο Δημήτρης Δεσύλλας, ο Νίκος Καπράλος, ο Βασίλης Μπρούμας, ο Θανάσης Σκαμνάκης, η Ματίνα Παπαχριστούδη, ο Πέτρος Παπακωνσταντίνου, ο Σταύρος Μαυρουδέας, η Ξένια Μητσοβασίλη κ.ά.
Οι δημοσιογράφοι που είχαν την τύχη να μαθητεύσουν πλάι στον Γιώργο επισήμαναν τα πόσα πολλά τους δίδαξε, όχι μόνο με τα λόγια του αλλά και με το παράδειγμά του. Επίσης, αναφέρθηκαν στην παροιμιώδη ευγένειά του, στον σεβασμό με τον οποίο αντιμετώπιζε τον συνομιλητή του. Όσο αβρός όμως ήταν με τους «απλούς ανθρώπους», τόσο σκληρός και άτεγκτος ήταν απέναντι στις πολιτικές που εφάρμοζαν τα πρόσωπα της εξουσίας.
Κάποιοι ομιλητές περιέγραψαν το χρονικό της δημιουργίας του Πριν, αρχικά ως μηνιαίου περιοδικού και αργότερα ως εβδομαδιαίας εφημερίδας. «Χωρίς τον Γιώργο, δε θα υπήρχε το Πριν, ή το Πριν θα εξελισσόταν σε κάτι εντελώς διαφορετικό». Ο Γιώργος ήταν αυτός που ερχόταν πρώτος κι έφευγε τελευταίος, όπως επισημάνθηκε, διαθέτοντας όλο τον ελεύθερο χρόνο του, ανάμεσα στις επαγγελματικές υποχρεώσεις του, για την εφημερίδα. Μίλησαν, επίσης, για το δημιουργικό πείσμα του, την προσήλωσή του στον στόχο, τις βαθιές του γνώσεις και την πολιτική του διεισδυτικότητα. Ακόμα και όταν διαφωνούσε κανείς με κάποιες πολιτικές εκτιμήσεις του, ο σεβασμός προς τον Γιώργο ήταν δεδομένος.
Στην εκδήλωση δεν υπήρχε «κατάλογος ομιλητών». Όποιος από το ακροατήριο ήθελε, ανέβαινε στο βήμα κι έπαιρνε τον λόγο, καταθέτοντας την προσωπική του εικόνα από τον Γιώργο Δελαστίκ.
Στο τέλος της εκδήλωσης, μίλησε η σύντροφός του Ελένη, που στάθηκε ιδιαίτερα στους παράγοντες που διαμόρφωσαν την προσωπικότητα του Γιώργου από τα παιδικά και τα εφηβικά του χρόνια: το βαθύ μίσος του για την ατομική ιδιοκτησία, που τον συνόδεψε σε όλη του τη ζωή, καθώς ποτέ δεν επιδίωξε να αποκτήσει δικό του σπίτι.
Η εκδήλωση έκλεισε με το τραγούδι Μy Way (Ο τρόπος μου) του Φρανκ Σινάτρα, καθώς, όπως επισημάνθηκε, ο Γιώργος πάντα υπερασπιζόταν, με επιμονή και υπομονή, «τον δικό του τρόπο», τα δικά του επαναστατικά «πιστεύω».
Κλείνοντας με κάτι που είχε γράψει ο ίδιος ο Γιώργος: «Οι εφημερίδες όμως δεν είναι επετειακές συνάξεις παλαιών πολεμιστών που διηγούνται αναμνήσεις. Είναι άρρηκτα δεμένες με το σήμερα. Με τις μάχες του παρόντος, αν πρόκειται για εφημερίδες της Αριστεράς. Δικό μας καθήκον είναι να ανταποκρινόμαστε στις απαιτήσεις της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς και του κόσμου της σήμερα – και αυτό προσπαθούμε να κάνουμε».
Αυτή τη συμβουλή του Γιώργου λοιπόν θα προσπαθήσουμε να τιμήσουμε στο Πριν.
Το επόμενο διάστημα θα δημοσιεύσουμε βίντεο από τις ομιλίες
