Γιάννης Ελαφρός
▸Με μια μεγάλη εκδήλωση στον Περισσό την Δευτέρα 15 Νοεμβρίου και εισηγητή τον Δημήτρη Κουτσούμπα παρουσίασε το ΚΚΕ το κάλεσμα συσπείρωσης γύρω του. Στην ομιλία του ο γγ της ΚΕ υπογράμμισε πως «ο καπιταλισμός δεν μπορεί να γίνει “αλλιώς”, “ανθρώπινος”, “προοδευτικός”. Η βαρβαρότητα δεν μπορεί να είναι προοδευτική», τονίζοντας επίσης πως ο λαός δεν μπορεί να «έχει καμία εμπιστοσύνη στο σημερινό κράτος και τις κυβερνήσεις του, να μην προσδοκά λύσεις, ούτε στις κυβερνητικές παρεμβάσεις, ούτε στις κυβερνητικές εναλλαγές πολιτικού προσωπικού, βγαλμένου από την ίδια αστική – καπιταλιστική μήτρα». Στον αντίποδα προέβαλε το σύνθημα «Μόνο ο λαός μπορεί να σώσει το λαό», ένα σύνθημα που έχει αναδειχθεί ήδη 1,5 χρόνο πριν από το μαχόμενο κίνημα των υγειονομικών και την αντικαπιταλιστική Αριστερά. Πρόκειται για θετικές διατυπώσεις, οι οποίες όμως μένουν εκεί. Συγκεκριμένα:
Η υιοθέτηση της λογικής «ο λαός σώζει τον λαό», πέρα από σύνθημα ευκαιρίας, σημαίνει συμβολή στη δημιουργία μαχητικών και ενωτικών οργάνων πάλης του εργατικού λαϊκού κινήματος, με αυτοτέλεια και κύρος και όχι ελεγχόμενα από το κόμμα, που να μπορούν να εκφράσουν την εργατική λαϊκή θέληση και αγώνα κι εκεί να αρθρώνεται ένα πολιτικό κίνημα ανατροπής ή ακόμα και το «πανελλαδικά συντονισμένο κίνημα της εργατικής τάξης και των συμμάχων της … με ενιαία αιτήματα και στόχους που ανοίγουν τον δρόμο με κατεύθυνση πάλης ενάντια στα μονοπώλια και τον καπιταλισμό», που είπε ο Δ. Κουτσούμπας. Δηλαδή ταξικό κέντρο αγώνα με σχεδιασμό ανεξάρτητο από ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, δημοκρατικό πραγματικό συντονισμό σωματείων, συνελεύσεις βάσης-επιτροπές αγώνα κλπ. Συμβολή σε όλα αυτά θα ήταν η συνεργασία με τις μαχόμενες δυνάμεις του κινήματος και της Αριστεράς, με λογική «κόμμα χρήσιμο για το κίνημα και όχι κίνημα χρήσιμο για το κόμμα».
Επίσης, η λογική αυτή απαιτεί αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα πάλης ή έστω τα «ενιαία αιτήματα και στόχους» τα οποία παρουσίασε ο γγ του ΚΚΕ. Εκεί όμως πέρα από μια σειρά πολιτικά αιτήματα για τα οικονομικά και κοινωνικά δικαιώματα της εργατικής τάξης και του λαού λείπουν κρίσιμα πολιτικά αιτήματα που συναρθρώνουν πολιτικά την πάλη και κλονίζουν την αστική κυριαρχία, ανεβάζοντας την πολιτική-ταξική συνείδηση, αλλάζοντας τους συσχετισμούς σε επαναστατική κατεύθυνση. Για παράδειγμα απουσιάζει ο στόχος των εθνικοποιήσεων χωρίς αποζημίωση και με εργατικό έλεγχο, η διαγραφή του χρέους, ενώ ο στόχος της αποδέσμευσης από ΝΑΤΟ και ΕΕ μπαίνει «με τον λαό στην εξουσία» και όχι ως άμεσος πολιτικός στόχος πάλης για να έρθει η εργατική τάξη και τα σύμμαχα στρώματα με επαναστατικό τρόπο στην εξουσία. Αξίζει να σημειωθεί πως το ΚΚΕ συνεχίζει να μην αναδεικνύει τα επιθετικά σχέδια του ελληνικού κεφαλαίου σε συνεργασία με τον ιμπεριαλισμό στην περιοχή, λέγοντας «όχι στη συνεκμετάλλευση», που για μερίδα της αστικής τάξης σημαίνει «να τα φάμε μόνοι μας».
Κάλεσμα συσπείρωσης με έλλειμμα επαναστατικής τακτικής και στρατηγική αυτάρκεια
Η απουσία επαναστατικής τακτικής παραμένει εκκωφαντική και συμπληρώνεται με την αυτάρκεια για τις στρατηγικές κατακτήσεις του κόμματος. Ο Δ. Κουτσούμπας τόνισε πως το ΚΚΕ «απέκτησε σύγχρονο επαναστατικό πρόγραμμα», ρωτώντας «ποιο άλλο κόμμα της ελληνικής κοινωνίας έχει ένα τέτοιο επιστημονικό σχέδιο;». Βεβαίως, αξιοσημείωτο είναι πως στην ομιλία του γ.γ. δεν υπήρχε καμία αναφορά στον επαναστατικό δρόμο, ούτε στην ίδια την επανάσταση, που έχει όλο και λιγότερη παρουσία στον πολιτικό λόγο του ΚΚΕ. Και στο θέμα της εμπειρίας του «σοσιαλισμού που οικοδομήθηκε», ο Δ. Κουτσούμπας μίλησε για «Φάρο που προσωρινά έσβησε», χωρίς να δικαιώνει εκτιμήσεις για μια ουσιαστική κριτική επανεξέταση του «υπαρκτού σοσιαλισμού». Αντίστοιχα και η επανεξέταση της ιστορίας του ΚΚΕ, παρά τις σημαντικές αναπροσαρμογές, χρησιμοποιείται περισσότερο ως εσωκομματικό εργαλείο δικαίωσης της τρέχουσας γραμμής (όπως τόσες φορές έχει γίνει στο κομμουνιστικό κίνημα).
Με βάση όλα αυτά το κάλεσμα του ΚΚΕ έχει ένα χαρακτήρα δορυφοροποίησης αγωνιστών και διανοουμένων γύρω του, χωρίς αυτόφωτη παρουσία και συμβολή. Δεν προτείνεται κανενός είδους πολιτικό μέτωπο ή πολιτική συνεργασία, κανένας οργανωμένος διάλογος και φορείς μαρξιστικής επεξεργασίας. Οι διαφορετικές απόψεις, που είναι πλούτος για το κομμουνιστικό κίνημα, χαρακτηρίστηκαν στην ομιλία «πικρίες» και «στενοχώριες»(!), καλώντας στην ουσία τα παραστρατημένα παιδιά να γυρίσουν στο «σπίτι».
Τι μένει από το κάλεσμα; «Θα είναι σημαντική η συμβολή σας στην πολιτική ενίσχυση του ΚΚΕ παντού, παρά τις επιμέρους διαφορετικές απόψεις και τους προβληματισμούς του καθένα και της καθεμιάς». Δηλαδή κρατήστε τις απόψεις για τον εαυτό σας και ψηφίστε μας. Μάλιστα για να μην υπάρχει αμφιβολία ο Δ. Κουτσούμπας στις τελευταίες αποστροφές της ομιλίας του ανέφερε: «Με συμβολή επίσης και στην άνοδο της επιρροής του ΚΚΕ, είτε στις βουλευτικές εκλογές όταν γίνουν -είτε μέσα στο 2022 ή το αργότερο το 2023- αλλά και στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές που θα γίνουν τον Οκτώβρη του 2023»…
Όλα αυτά περισσότερο μοιάζουν με κάλεσμα εκλογικής ενίσχυσης του ΚΚΕ και προσφορά στέγης για να περάσει η μπόρα (με ακριβό όμως ενοίκιο), παρά για προσκλητήριο αντεπίθεσης του κινήματος και της κομμουνιστικής Αριστεράς.
