Γεράσιμος Λιβιτσάνος
▸ Ολική επαναφορά επιχειρεί ο πρωθυπουργός του μνημονίου
Το «come back» του «πρωθυπουργού του Μνημονίου» Γιώργου Παπανδρέου στο ΚΙΝΑΛ, με τη διεκδίκηση της προεδρίας του, και παράλληλα στο πολιτικό σκηνικό αποτέλεσε την πολιτική είδηση της εβδομάδας. Η έλευση του πρώην πρωθυπουργού πυροδότησε αυτομάτως σενάρια τόσο για το εσωτερικό του Κινήματος Αλλαγής, όσο και για τις σχέσεις του κόμματος με τη ΝΔ και τον ΣΥΡΙΖΑ.
Όλα αυτά, φυσικά, αν τελικά ο Γιώργος Παπανδρέου πετύχει την εκλογή του στην ψηφοφορία που θα γίνει στις 5 και 12 Δεκεμβρίου. Πράγμα κάθε άλλο παρά βέβαιο. Θυμίζουμε ότι υποψήφιος είναι ο ευρωβουλευτής Νίκος Ανδρουλάκης, ο οποίος διαθέτει πολύ ισχυρό κομματικό μηχανισμό. Ενώ οι υπογραφές που έχει συλλέξει για τη στήριξη της υποψηφιότητάς του ξεπερνούν τις 20.000. Ο Ανδρέας Λοβέρδος έχει την –προφανέστατη–στήριξη παραγόντων και ΜΜΕ. Ιδίως γιατί πρεσβεύει το «αντι-ΣΥΡΙΖΑ» κλίμα στο εσωτερικό του ΚΙΝΑΛ. Κάτι που φρόντισε να ενισχύσει με ανάρτησή του στα social media, λέγοντας πως «η δική μου υποψηφιότητα θα καταστρέψει κάθε σενάριο που λανσάρεται ως δήθεν προοδευτική κυβέρνηση ΚΙΝΑΛ, ΣΥΡΙΖΑ και ίσως και Βαρουφάκη». Οι υπόλοιποι διεκδικητές (Χ. Καστανίδης, Π. Γερουλάνος, Π. Χρηστίδης) δεν θεωρείται ότι θα έχουν ιδιαίτερη τύχη στην εκλογική διαδικασία, ενώ υπέρ του Α. Παπανδρέου αποσύρθηκε ο Β. Κεγκέρογλου.
Ο Γιώργος Παπανδρέου σκοπεύει να εκμεταλλευτεί τη δυναμική του επωνύμου του και την αναγνωρισιμότητά του. Προσδοκώντας την ψήφο των νοσταλγών του «παλιού ΠΑΣΟΚ», καθώς και όσων πιστεύουν ότι ο χώρος μπορεί να ανακάμψει και να «εκθρονίσει» τον ΣΥΡΙΖΑ. Ιδίως, καθώς ο Γ. Παπανδρέου αποτελεί τον τελευταίο πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ που έλαβε ποσοστά «δικομματικού επιπέδου» το 2009 (σχεδόν 44%). Φυσικά, ο πρωθυπουργός που έκανε το περίφημο διάγγελμα από το Καστελόριζο, με το οποίο εισήγαγε τη χώρα στον καιρό των μνημονίων, ούτε κατά διάνοια δεν μπορεί να εκφράσει κάποια κοινωνική δυναμική — ούτε να έχει κάποιον έστω σοσιαλδημοκρατικό λόγο. Παρ’ όλα αυτά, στη ρητορική του διατηρεί αναφορές στον «σοσιαλισμό» που μόνο ως… διαφημιστικό τρικ για παλαιοπασόκους μπορούν να εκληφθούν.
«Πουν’ το πουν’ το το δαχτυλίδι» παίζουν στη Χαριλάου Τρικούπη μακριά από την κοινωνία
και τις ανάγκες της
Συνολικά, άλλωστε, η εσωκομματική αντιπαράθεση στο ΚΙΝΑΛ δεν πρόκειται να έχει
ιδεολογικό-πολιτικά χαρακτηριστικά. Πρόκειται για μία σύγκρουση μηχανισμών και αλισβερίσι πολιτικάντικου χαρακτήρα. Γεγονός που ενισχύεται από το ότι υπάρχουν δύο εκλογικοί γύροι, οπότε πρέπει να διαμορφωθούν συμμαχίες. Επίσης, ένας από τους σημαντικότερους διεκδικητές, ο Νίκος Ανδρουλάκης, αποφεύγει τις ουσιώδεις πολιτικές αναφορές και επιχειρεί να «πλασάρει» το δίπολο «παρελθόν ή ανανέωση».
Τόσο η ΝΔ και ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και επιχειρηματικοί παράγοντες εμπλέκονται στο εκλογικό παιχνίδι του ΚΙΝΑΛ. Ενδεικτικό είναι πως από την πλευρά της ΝΔ υπήρξαν έντονες διαρροές ότι η υποψηφιότητα Παπανδρέου στηρίζεται από επιχειρηματικά συμφέροντα που επιθυμούν μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΚΙΝΑΛ. Αντίστοιχα, από τον ΣΥΡΙΖΑ διαρρέεται ότι η υποψηφιότητα Λοβέρδου στηρίζεται από τους επιχειρηματίες που θέλουν διατήρηση της υπάρχουσας κατάστασης.
Μάλιστα, ο Αλέξης Τσίπρας, σχολιάζοντας σε τηλεοπτική του συνέντευξη τις εξελίξεις στο ΚΙΝΑΛ, υποστήριξε πως «για μας είναι πάρα πολύ κρίσιμο να υπάρξει την επόμενη μέρα, όχι μόνο από το ΚΙΝΑΛ, η προοπτική της προοδευτικής διακυβέρνησης». Πάντως, δεν λείπουν στον ΣΥΡΙΖΑ αυτοί που πιστεύουν ότι μια τυχόν νίκη του Γ. Παπανδρέου, ίσως επηρεάσει αρνητικά τις εκλογικές επιδόσεις της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
