Γιώργος Μιχαηλίδης
Ενας εργατικός αγώνας βγαλμένος από το μέλλον που θέλουμε. Ο αγώνας των εργαζομένων στην πολυεθνική αυτοκινητοβιομηχανία GKN της Φλωρεντίας αποτελεί υπόδειγμα από πολλές απόψεις. Κατάφερε να συσπειρώσει την πλειοψηφία των εργαζομένων μίας μεγάλης πολυεθνικής. Γύρω του δημιουργήθηκε μία ευρεία επιτροπή αλληλεγγύης, δημοκρατική και αγωνιστικά προσανατολισμένη, από την οποία δεν έλειπε η φαντασία και η ευρηματικότητα που ανοίγει έναν αγώνα σε ευρύτερο κοινό. Στις απεργιακές βάρδιες διοργανώνονταν από κουκλοθέατρο και καλλιτεχνικά δρώμενα μέχρι συζητήσεις και συνελεύσεις.
Εξίσου σημαντικό, τα αιτήματα των απεργών ξεπέρασαν τον συντεχνιασμό και μίλησαν για την υπόθεση της εργασίας σε ολόκληρη τη χώρα. Έβαλαν το ζήτημα της απαγόρευσης των απολύσεων και της αυστηροποίησης του πλαισίου για το κλείσιμο και τη μεταφορά επιχειρήσεων. Έτσι, ο αγώνας των τετρακοσίων εργαζομένων της GKN, που έμαθαν ότι απολύονται με μία επιστολή που έλαβαν στα σπίτια τους, αγκαλιάστηκε από τους εργαζόμενους της Whirlpool στη Νάπολι (με αντίστοιχα προβλήματα), τους συναδέλφους τους στο Τορίνο και αλλού. Όσο ο αγώνας κλιμακωνόταν, τόσο οι απεργοί επιχειρούσαν να καταστήσουν το ζήτημα κεντρικό πολιτικό απευθυνόμενοι εξίσου στην κυβέρνηση και στην εργοδοσία. Παράλληλα, η επιτροπή αλληλεγγύης φρόντιζε να παρασύρει πολιτικές οργανώσεις και κόσμο της πόλης στον αγώνα. Και τα κατάφερε. Η μεγαλειώδης πορεία των 40.000 ατόμων της περασμένης βδομάδας στη Φλωρεντία διακρίθηκε για την αγωνιστικότητά της. Οι διαδηλωτές/τριες σχημάτιζαν μεικτές αλυσίδες ανδρών-γυναικών, είχαν γιγαντιαία επιβλητικά πανό, φώναζαν διαρκώς εργατικά συνθήματα, με ταξικό περιεχόμενο –όχι μόνο συνδικαλιστικά. Η διαδήλωση έγινε γεγονός για την Ιταλία ολόκληρη.
Η απόφαση του δικαστηρίου που κήρυξε τις απολύσεις παράνομες και καταχρηστικές ήταν το επιστέγασμα του αγώνα. Φυσικά το πρόβλημα του «λουκέτου» σε μεγάλες βιομηχανικές μονάδες παραμένει κορυφαίο ζήτημα για την εργατική τάξη στην Ευρώπη, αναδεικνύοντας το βαθιά πολιτικό ζήτημα της οργάνωσης της παραγωγής.
Αλλά και στη Γερμανία, οι σιδηροδρομικοί κέρδισαν, μετά από τρεις μεγάλες απεργίες, αυξήσεις 3,3% στους μισθούς, ειδικά μπόνους για την περίοδο Covid-19 και εγγυήσεις για τις συντάξεις τους. Η τελευταία τους απεργία, τον Σεπτέμβριο, διήρκεσε μία εβδομάδα και προκάλεσε σοβαρή αναστάτωση στα δρομολόγια. Τελικά, η ιδιοκτήτρια Deutsche Bahn συμβιβάστηκε, ικανοποιώντας μέρος των αιτημάτων των απεργών. Ας παραδειγματιστούμε.
Εργατική νίκη γιατί «η Φλωρεντία εξεγείρεται και δεν δαμάζεται!» (φωτογραφίες)
