Γεράσιμος Λιβιτσάνος
▸Τι περιέχει το «νέο κοινωνικό συμβόλαιο» του ΣΥΡΙΖΑ με το οποίο επιδιώκει τον σχηματισμό «προοδευτικής κυβέρνησης».
Μισθοί μνημονιακού επιπέδου στους εργαζόμενους, κοινωνική ειρήνη, επιδοτήσεις (ιδίως του μη μισθολογικού κόστους), «πράσινες» επενδύσεις και φορολογική σταθερότητα στους βιομήχανους. Αυτά είναι τα συστατικά του «νέου κοινωνικού συμβολαίου» που προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ και εκφράστηκαν από τις διαδοχικές ομιλίες του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα την προηγούμενη εβδομάδα: Μια με την οποία ανέλυσε την πρόταση της αξιωματικής αντιπολίτευσης για τα εργασιακά και μία ακόμη με την οποία απευθύνθηκε στην Ετήσια Γενική Συνέλευση του ΣΕΒ. Τα παραπάνω θα παρατεθούν και στην εθνική συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ που ολοκληρώνεται το Σαββατοκύριακο και θεωρείται ένα «μίνι-συνέδριο».
Παρουσιάζοντας τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ για τα εργασιακά ο Αλέξης Τσίπρας επανέφερε την πρόταση για αύξηση του κατώτερου μισθού στα 800 ευρώ. Ένα «ακριβές αντίγραφο» δηλαδή της υπόσχεσης των 751ενός ευρώ, με την οποία κέρδισε τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου του 2015 και ουδέποτε εφάρμοσε για τα επόμενα 4 χρόνια επικαλούμενος την «αναγκαιότητα» του μνημονίου που υπέγραψε τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς. Δίχως – προφανώς- καμία αναφορά στις τεράστιες απώλειες που έχουν υποστεί οι μισθοί την μνημονιακή δεκαετία όπου οι εργαζόμενοι έχασαν πάνω από το 50% της αγοραστικής τους δύναμης. Τάχθηκε υπέρ της μείωσης του χρόνου εργασίας σε 35 ώρες την εβδομάδα, μιλώντας όμως για ένα πρόγραμμα που θα εφαρμοστεί «πιλοτικά» σε «κάποιους» κλάδους, δηλαδή δεν αποτελεί ουσιώδες τμήμα της πολιτικής του πρότασης. Επίσης μίλησε για επαναφορά του πλαισίου των συλλογικών διαπραγματεύσεων, παράλληλα όμως με την διατήρηση των μνημονιακών νόμων για την υπονόμευσή τους. Ως πρότυπο μάλιστα παρουσίασε την πολιτική που ασκείται στην Ισπανία από την κυβέρνηση συνεργασίας των σοσιαλιστών και των Podemos.
Ανέξοδες υποσχέσεις στους εργάτες, «εγγύηση» για τον ΣΕΒ
Μία ημέρα αργότερα, μιλώντας στην ετήσια γενική συνέλευση του ΣΕΒ, ο Αλέξης Τσίπρας επανέλαβε την ίδια ακριβώς πρόταση, υποστηρίζοντας ότι μπορεί να εγγυηθεί την (καπιταλιστική προφανώς) ανάπτυξη. Ζήτησε από τους βιομήχανους να ενστερνιστούν την θέση αυτή σημειώνοντας ότι αποτελεί την σύγχρονη τάση στην Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά και αντίληψη της προεδρίας του Τζό Μπαιντεν στις ΗΠΑ. Ως ελκτικό στοιχείο της πολιτικής πρότασης του ΣΥΡΙΖΑ, σε αντίθεση με αυτή της Ν.Δ ο Αλέξης Τσίπρας αναφέρθηκε στην «κοινωνική ειρήνη» λέγοντας πως «καμία οικονομία δεν μπορεί να προχωρήσει μπροστά, όταν δεν υπάρχει κοινωνική ειρήνη, όταν υπάρχει μια διαρκής κοινωνική ένταση. Και η διάρρηξη της κοινωνικής συνοχής, που θα συντελεστεί με μεγάλη ταχύτητα το επόμενο διάστημα από την εφαρμογή αυτών των επιλογών, και στα εργασιακά και στην οικονομία». Επίσης έδωσε σαφές μήνυμα περί του ότι αναγνωρίζει τις ανάγκες του βιομηχανικού κεφαλαίου λέγοντας πως «είμαι ανοιχτός να συζητήσουμε σοβαρές προτάσεις για τη μείωση του μη μισθολογικού κόστους». Αυτά ενώ το τελευταίο διάστημα ο ΣΥΡΙΖΑ έχει δώσει σαφές στίγμα το ότι ξεκάθαρα αποτελεί κόμμα ενθάρρυνσης των επενδύσεων με την θετική ψήφο που έδωσε στην επένδυση του ελληνικού αλλά και την θετική προσέγγιση που είχε στις αποζημιώσεις 300 εκατομμυρίων ευρώ που ψηφίστηκαν για να δοθούν στις εταιρίες – αγοραστές του αεροδρομίου «Ελευθέριος Βενιζέλος» και των 14 περιφερειακών αεροδρομίων. Η αρχική πρόθεση της ηγεσίας του κόμματος ήταν να ψηφίσει υπέρ, όμως η θέση άλλαξε σε «παρών» στην συνεδρίαση του Πολιτικού Συμβουλίου του κόμματος.
Αξίζει να σημειωθεί πως όλα τα παραπάνω δεν θα αποτελέσουν καν την κυβερνητική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ εφόσον κερδίσει τις επόμενες εκλογές. Αυτό γιατί το πρόγραμμα του θα αποτελέσει την βάση συζήτησης με άλλες «προοδευτικές δυνάμεις» (π.χ το Κίνημα Αλλαγής) σε περίπτωση που η επόμενη εκλογική αναμέτρηση με το σύστημα της απλής αναλογικής, παρέχει τους όρους για την δημιουργία μιας «προοδευτικής κυβέρνησης». Αυτή είναι άλλωστε η φράση κλειδί με την οποία θα πορευθεί ο ΣΥΡΙΖΑ το επόμενο διάστημα.
