Δημήτρης Γρηγορόπουλος
Tο βράδυ των εκλογών της 7ης Ιουλίου του 2019, ο Αλέξης Τσίπρας, στο μήνυμά του μετά την ήττα του ΣΥΡΙΖΑ, τόνιζε με έμφαση ότι το ποσοστό 31,5% του λαού που ψήφισε τον ΣΥΡΙΖΑ «αποτελεί εντολή ανασχηματισμού μας σε μία μεγάλη παράταξη, σε ένα σύγχρονο και μαζικό αριστερό, προοδευτικό κίνημα με βαθιές ρίζες και ισχυρούς δεσμούς με τον εργαζόμενο λαό και την κοινωνία του». Το μήνυμα Τσίπρα περιλάμβανε δύο αλληλένδετους στόχους. Πρώτο, τον μετασχηματισμό του ΣΥΡΙΖΑ σε μαζικό, ανοιχτό, πολυσυλλεκτικό κόμμα. Δεύτερο, το κόμμα αυτό να αποτελέσει τη ραχοκοκαλιά μιας ευρύτερης προοδευτικής Συμμαχίας, που θα αγκαλιάσει τη μεγάλη πλειοψηφία του προοδευτικού κόσμου, η οποία διαφωνεί ριζικά με την ακραία νεοφιλελεύθερη διακυβέρνηση της ΝΔ.
Στην πρόσφατη προγραμματική συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ, ο Τσίπρας, σε ένα, κρεσέντο δημαγωγικής αριστερής ρητορικής έστειλε το μήνυμα ότι για να κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ το Κέντρο πρέπει να ακολουθήσει πορεία προς τα αριστερά. Συμβαίνει το διαμετρικά αντίθετο. Το στρατηγικό εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ, της Μεγάλης Προοδευτικής παράταξης, συνίσταται κυρίως στη συγχώνευση με το συντηρητικό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα του ΚΙΝΑΛ, συμπαράταξη που αντικειμενικά θα αφαιρέσει από τον ΣΥΡΙΖΑ την όποια εναπομένουσα λάμψη του αριστερού φωτοστέφανου. Πρόκειται, λοιπόν, για δρομολογημένη δεξιά στροφή του ΣΥΡΙΖΑ. Εξάλλου, η δεξιά προσγείωση του ΣΥΡΙΖΑ τεκμαίρεται και απ’ την αντιπολιτευτική ρητορική, που απεγνωσμένα επιχειρεί να την μεταμφιέσει σε αριστερή.
Ο ΣΥΡΙΖΑ στην πράξη υιοθετεί τις βασικές αρχές της νεοφιλελεύθερης διαχείρισης και της ενεργότερης εμπλοκής στον αμερικανονατοϊκό σχεδιασμό, πού επιβάλλει το κεφάλαιο και οι ιμπεριαλιστές σύμμαχοι του ΣΥΡΙΖΑ. Παρά τη φιλολαϊκή ρητορική του, επαίρεται για τις μαζικές ιδιωτικοποιήσεις που πραγματοποίησε επί της διακυβέρνησής του, όπως κατεξοχήν για την παράδοση της τεράστιας έκτασης του Ελληνικού στο κεφάλαιο για την κερδοσκοπική εκμετάλλευσή του, ενώ ως αντιπολίτευση υποσχόταν ότι το Ελληνικό θα μετατρεπόταν σε Μητροπολιτικό Πάρκο. Ψήφισε και τα μισά από τα άρθρα του αντεργατικού νόμου Χατζηδάκη με την ευτελή δικαιολογία ότι αποτελούν ευρωπαϊκές οδηγίες υποχρεωτικές για τη χώρα. Η υποταγή του ΣΥΡΙΖΑ στα κελεύσματα των ιμπεριαλιστών της ΕΕ είναι προκλητική, αφού προσπαθεί να πείσει τους εργαζόμενους ότι η συντριπτική πλειοψηφία των εργασιακών ρυθμίσεων που επιβάλλουν τα όργανα της ΕΕ έχουν φιλεργατικό χαρακτήρα!
Αλλά και σε κεφαλαιώδη πεδία της κυβερνητικής πολιτικής συγκλίνει με την κυβέρνηση της ΝΔ, παρά τις επιμέρους διαφοροποιήσεις και τον οξύ αντιπολιτευτικό τόνο. Αποδέχεται τον νέο υπερδανεισμό της χώρας από το Ταμείο Ανάκαμψης, χαρακτηρίζοντάς τον με βερμπαλιστική δουλοπρέπεια «τελευταία ευκαιρία για την πράσινη και ψηφιακή ανάπτυξη».
Εξωραΐζει το Ταμείο Ανάκαμψης χαρακτηρίζοντάς το «τελευταία ευκαιρία για την πράσινη και ψηφιακή ανάπτυξη»
Παραβλέπει ότι ο νέος υπερδανεισμός θα είναι η πιο ασφυκτική μέγγενη στο λαιμό της καταχρεωμένης Ελληνικής οικονομίας, ότι τα λαϊκά στρώματα θα επωμιστούν νέα μνημόνια, ότι θα αυξηθεί το βάθος των γενεών που υποχρεώνονται να αποπληρώνουν τα δάνεια, παλαιά και νέα, ότι τα δάνεια ενισχύουν τους μεγάλους μονοπωλιακούς ομίλους, ενώ ψιχία προορίζονται για τα λαϊκά στρώματα και ότι η γαλαντομία του ταμείου ανάκαμψης γίνεται με ξένα κόλλυβα, με την υπερφορολόγηση δηλαδή των λαϊκών μαζών.
Παρά την παρέλευση δύο χρόνων από τη διενέργεια των τελευταίων εκλογών και την πανθομολογούμενη αντιλαϊκή και αναποτελεσματική διακυβέρνηση της χώρας από τη ΝΔ, δεν διαφαίνεται ούριος άνεμος να φουσκώνει τα πανιά της στρατηγικής του ΣΥΡΙΖΑ για τη μεγάλη προοδευτική παράταξη και διακυβέρνηση, που θα κυριαρχήσει στην πολιτική ζωή της χώρας.
Επειδή, στα πολιτικά ειωθότα του ελληνικού δικομματισμού είναι σπάνιο φαινόμενο η συστημική αντιπολίτευση με την καθιερωμένη δημαγωγία της να μην πλήττει ισχυρά τη συστημική κυβέρνηση, ήδη γίνεται λόγος για το «παράδοξο» του ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή, για τη δημοσκοπική του στασιμότητα, παρά την αντιλαϊκή διακυβέρνηση της Ν.Δ. Το παράδοξο βέβαια λύνεται, αν λάβουμε υπόψη ότι η μνημονιακή αντιλαϊκή διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και η συστημική αντιπολίτευσή του, απεμπολεί τις ιδρυτικές ιδεολογικοπολιτικές αρχές του. Είναι ουτοπική κάθε προσδοκία προοδευτικής μετάλλαξης του ΣΥΡΙΖΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει οριστικά ενσωματωθεί στο σύστημα και έχει συνδέσει την πολιτική πορεία του και την ανάληψη της διακυβέρνησης από την ευαρέσκεια του μεγάλου κεφαλαίου και των ιμπεριαλιστών πατρόνων του.
