Στεφανία Παστρωμά*
▸Με πλούσια κουβέντα και μαζική συμμετοχή κόσμου, ιδιαίτερα νέων εργαζόμενων, πραγματοποιήθηκε το περασμένο Σαββατοκύριακο το 4ο Διήμερο Ενάντια στην Ανεργία και την Επισφάλεια. Μπροστά βρίσκεται η πάλη ενάντια στο αντεργατικό νομοσχέδιο και για μια καλύτερη ζωή.
Με πολύ μεγάλη επιτυχία ολοκληρώθηκε το 4ο Διήμερο Ενάντια στην Ανεργία και την Επισφάλεια που διοργανώθηκε στις 5 και 6 Ιουνίου στην πλατεία Αυδή, μετά από τρία χρόνια απουσίας, και συνδιοργανώθηκε από εργατικά σχήματα και συλλογικότητες γειτονιάς.
Το φετινό Διήμερο ήρθε σε μία ιδιαίτερη περίοδο, μετά από ενάμισι χρόνο πανδημίας, με τη συμμετοχή του κόσμου να είναι πολύ μαζική στις πολιτικές εκδηλώσεις και τις συζητήσεις, γεγονός που αποδεικνύει την ανάγκη του –και ιδιαίτερα της νεολαίας– να αντισταθεί και να απαντήσει στη βάρβαρη επίθεση που δέχεται από πλευράς κεφαλαίου. Διεξήχθη όμως και μέσα σε μία κρίσιμη περίοδο για το εργατικό κίνημα και τον κόσμο της εργασίας, αφού μόλις δύο μέρες πριν κατατέθηκε στη βουλή το αντεργατικό-αντισυνδικαλιστικό νομοσχέδιο Χατζηδάκη-Βρούτση. Όλα αυτά απασχόλησαν αρκετά την κουβέντα του Διημέρου βάζοντας άξονες και κατευθύνσεις για το πώς πρέπει να κινηθούμε από εδώ και πέρα.
Η εκδήλωση της πρώτης μέρας καταπιάστηκε με τις αντιστάσεις και τους αγώνες που ξεπρόβαλλαν εν μέσω πανδημίας ανοίγοντας την κουβέντα τόσο από την πλευρά των υγειονομικών, οι οποίοι παρά τους εξαντλητικούς ρυθμούς και τα ωράρια βγήκαν μπροστά όλο αυτό το διάστημα καταφέρνοντας πολλές κινητοποιήσεις και μέρες δράσης, όσο και από την πλευρά εργαζομένων σε κλάδους όπως μπορεί να είναι ο επισιτισμός και ο πολιτισμός που δέχτηκαν πολύ μεγάλη επίθεση μένοντας για πολύ καιρό σε αναστολή ή ακόμη και άνεργοι.
Το Διήμερο μπορεί να λειτουργεί σαν σημείο αναφοράς για όλο το ευρύτερο αγωνιστικό δυναμικό
Αλλά επίσης και από πλευράς αντιστάσεων που εμφανίστηκαν μέσα στις γειτονιές ενάντια στην καταστολή και την καταπάτηση των δικαιωμάτων μας, με χαρακτηριστικότερο το παράδειγμα της Νέας Σμύρνης και τα όσα συνέβησαν το προηγούμενο διάστημα.
Τη δεύτερη μέρα του Διημέρου πραγματοποιήθηκαν δύο εκδηλώσεις, με την πρώτη να κινείται γύρω από το ζήτημα της εργασιακής βίας και του εκφοβισμού, πιάνοντας και την έμφυλη διάστασή του, σε μία περίοδο που τα περιστατικά εργοδοτικής αυθαιρεσίας έχουν συστηματοποιηθεί και οι καταγγελίες παρενόχλησης έρχονται στο φως η μία μετά την άλλη. Η κουβέντα στη δεύτερη εκδήλωση είχε σαν βασικό θέμα τις τομές του νέου εργασιακού νομοσχεδίου Χατζηδάκη-Βρούτση, την κατάργηση στην ουσία του 8ώρου, την ελαστικοποίηση της εργασίας και το τσάκισμα του δικαιώματος στην απεργία, βάζοντας αρκετά στοιχεία για το ποια πρέπει να είναι η στάση και η αναγκαία απάντηση του εργατικού κινήματος.
Η όλη προσπάθεια του Διημέρου συνεχίζει να τροφοδοτεί και να τροφοδοτείται από μια αυθόρμητη «κίνηση» που διαμορφώνεται εντός των σχημάτων. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι σε αυτήν πρωταγωνιστούν σχήματα σε κρίσιμους κλάδους της οικονομίας και κυρίως στον ιδιωτικό τομέα που φτιάχτηκαν τα τελευταία χρόνια και που πλέον συμβάλουν με πρωτοπόρο τρόπο στις μάχες του κλάδου τους, αλλά και συνολικά στην υπόθεση ανασυγκρότησης του εργατικού κινήματος. Σχήματα τα οποία μετέφεραν την πλούσια αυτή εμπειρία και στις διεργασίες του Διημέρου, όπως το LABour-Αγωνιστική Παρέμβαση στην Έρευνα, με την καθοριστική συμβολή που είχε στην πρόσφατη συγκρότηση του Πανελλαδικού Σωματείου Εργαζομένων στην Έρευνα και την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.
Σχήματα που «έχουνε πάρει πάνω τους» νέοι εργαζόμενοι/ες. Αυτή η αυθόρμητη κίνηση επιδιώκει συνεχώς να βαθύνει το διάλογο και την προγραμματική και κινηματική ενοποίηση των διαφορετικών τμημάτων της αριστερής, αντικαπιταλιστικής εργατικής πτέρυγας, φέρνοντας στο προσκήνιο τον ενθουσιασμό αλλά και τους προβληματισμούς της νέας γενιάς, ταυτόχρονα με τις αρρυθμίες αλλά και τις τεράστιες δυσκολίες που αντιμετωπίζουν στην πράξη όλες αυτές οι προσπάθειες.
Με τα καύσιμα από την πλούσια κουβέντα του Διημέρου, στρέφουμε τα μάτια μας στην πάλη ενάντια στο αντεργατικό νομοσχέδιο, ξεκινώντας με την απεργία της Πέμπτης 10 Ιουνίου, και συνεχίζουμε τον αγώνα μας απέναντι στην επίθεση που δεχόμαστε. Ένα ραντεβού εργατικών σχημάτων και συλλογικοτήτων γειτονιάς, όπως είναι το Διήμερο Ενάντια στην Ανεργία και την Επισφάλεια, μπορεί και θέλουμε να λειτουργεί σαν σημείο αναφοράς για όλους τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες, τους άνεργους, για το ευρύτερο αγωνιστικό δυναμικό, που συσπειρώνεται στους αγώνες οι οποίοι ξεσπούν ενάντια στον εργασιακό μεσαίωνα και στην πάλη για ένα καλύτερο μέλλον και μια καλύτερη ζωή.
* Μέλος της Attack στην Ανεργία και την Επισφάλεια
