Ρέντι Μούτσι | μέλος της οργάνωσης Organizata Politike – Πολιτική Οργάνωση
Οι εκλογές της περασμένης Κυριακής στην Αλβανία σφραγίστηκαν από έντονο δικομματισμό, καθώς Σοσιαλιστικό και Δημοκρατικό Κόμμα διασφάλισαν πάνω από 130 έδρες στη νέα βουλή, σε σύνολο 140. Οι ερμηνείες του αποτελέσματος είναι πολλές.
Οι 580 ψήφοι (αντιστοιχούν σε ποσοστό 0,90%) τους οποίους πήρε ο Έλτον Ντεμπρέσι στις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν την περασμένη Κυριακής στην Αλβανία, στην περιφέρεια της Δίβρης όπου ήταν υποψήφιος, δεν ήταν το αποτέλεσμα που όλοι περιμέναμε. Κι αυτό, παρά το γεγονός ότι από όλους τους ανεξάρτητους υποψηφίους (συνολικά πέντε) που κατήλθαν σε αυτές τις εκλογές, ο Ντεμπρέσι κατάφερε να κερδίσει το υψηλότερο ποσοστό ψήφων αναλογικά με τον αριθμό των ψηφοφόρων στην περιφέρειά του, καθώς ήρθε τέταρτος, πίσω από τα τρία μεγάλα κόμματα.
Πολύτιμα μαθήματα, ωστόσο, μπορούν να βγουν από αυτή την ήττα. Το πρώτο από αυτά είναι ότι το εκλεκτορικό σώμα πολώθηκε μεταξύ των δύο μεγάλων κομμάτων. Ο Έντι Ράμα, πρωθυπουργός και επικεφαλής του Σοσιαλιστικού Κόμματος σε αυτές τις εκλογές, στόχευε να κερδίσει μία τρίτη συνεχόμενη θητεία — κάτι χωρίς προηγούμενο στην Αλβανία έως τώρα. Αυτό ήταν κάτι που ώθησε ακόμα και ανθρώπους που δεν ανήκουν στο Δημοκρατικό Κόμμα να το ψηφίσουν, προκειμένου να αποφύγουν αυτό που αποκαλούσαν «εγκαθίδρυση μίας δικτατορίας». Έτσι, το τρίτο μεγάλο κόμμα της Αλβανίας, το Κίνημα Σοσιαλιστικής Ολοκλήρωσης του προέδρου Ιλίρ Μέτα (LSI), που συνήθως κερδίζει πάνω από είκοσι βουλευτές, κατέληξε με μόνο τέσσερις στη νέα βουλή.
Από την πλευρά μας, είναι γεγονός ότι υπερεκτιμήσαμε τη δύναμη της πειθούς των λέξεων και των θέσεων σε σχέση με την αντίστοιχη του χρήματος και του εκφοβισμού. Ένα μεγάλο σκάνδαλο αυτών των εκλογών ήταν, άλλωστε, η έκταση που έλαβε το φαινόμενο της εξαγοράς ψήφων, το οποίο καταγγέλθηκε μέχρι και από τον ΟΑΣΕ.
Πρακτικά, ο μηχανισμός του «πλυντηρίου», που συνήθως μεταφέρει χρήμα από την πώληση ναρκωτικών στον κατασκευαστικό τομέα, φαίνεται ότι σε αυτές τις εκλογές επικεντρώθηκε στο εκλογικό σώμα…
Ο βασικός ρόλος φαίνεται, δε, πως ανήκει στο κόμμα που ασκεί την εξουσία, παρόλο που υπάρχουν αναφορές για συμμετοχή και των άλλων δύο μεγάλων κομμάτων. Αξίζει να σημειωθεί ότι ένα, σε κάθε περίπτωση, αμφιλεγόμενο πρόσωπο, ο Τομ Ντόσι που ηγείται του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος και είχε αναμιχθεί σε μεγάλα σκάνδαλα, με αποτέλεσμα να έχει κηρυχθεί ανεπιθύμητος ακόμα κι από τον Αμερικανό πρέσβη στην Αλβανία, κέρδισε δύο έδρες στη Σκόδρα και μία στα Τίρανα και αναμένεται ότι θα στηρίξει τη νέα κυβέρνηση Ράμα — αν και μάλλον δεν θα συμμετέχει προσωπικά.
Οργίασε το φαινόμενο της εξαγοράς ψήφων, ενώ η δύναμη του σωματείου των μεταλλωρύχων αποδείχθηκε μικρότερη από ό,τι αναμέναμε
Ένας άλλος καθοριστικός παράγοντας για το αποτέλεσμα υπήρξε ο εκφοβισμός των δημοτικών υπαλλήλων και της τοπικής διοίκησης — ή όσων έχουν συγγενείς που εργάζονται σε αυτούς τους τομείς. Σημειώνεται ότι η δημόσια διοίκηση υπό τον Ράμα έχει «φουσκώσει» υπέρμετρα, διαθέτοντας σήμερα κάπου 200.000 υπαλλήλους, αριθμός που είναι άνευ προηγουμένου για τα δεδομένα της Αλβανίας.
Οφείλουμε να παραδεχτούμε, επίσης, ότι η δύναμη του σωματείου αποδείχθηκε μικρότερη απ’ ό,τι προσδοκούσαμε. Παρά το γεγονός ότι το μεγαλύτερο μέρος των ψήφων του Ντεμπρέσι προήλθε από τους μεταλλωρύχους και τα μέλη του σωματείου, το αποτέλεσμα ήταν απογοητευτικό, αν αναλογιστούμε ότι στην Μπουλκίζα υπάρχουν περίπου χίλιοι εργαζόμενοι στον κλάδο. Αυτό μας θέτει την πρόκληση να δουλέψουμε για την ενίσχυση του σωματείου στο άμεσο μέλλον, προκειμένου η εργατική τάξη εκεί να αποκτήσει μια ταυτότητα.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε, ακόμη, ότι βρεθήκαμε απέναντι σε έναν μηχανισμό εξαγοράς ψήφων και διαίρεσης των εργαζομένων που λειτουργεί εδώ και τριάντα χρόνια στην Αλβανία. Πρακτικά, λοιπόν, αυτοί οι 580 ψήφοι δεν προήλθαν από τους αποκαλούμενους «γκρι» ψηφοφόρους, οι οποίοι έχουν την πολυτέλεια να μποϋκοτάρουν τις εκλογές, αλλά από εκείνους που συνήθως ήταν αναγκασμένοι να ευθυγραμμιστούν με ένα από τα παραδοσιακά πολιτικά στρατόπεδα, προκειμένου να βελτιώσουν ελάχιστα την κατάστασή τους μέσω κάποιου μικρο-ρουσφετιού, και οι οποίοι σε αυτές τις εκλογές παρέκκλιναν από την παραδοσιακή τους κομματική αφοσίωση — και το έκαναν προκειμένου να επιλέξουν έναν υποψήφιο της εργατικής τάξης. Αυτό από μόνο του, είναι ένα στοιχείο που δεν πρέπει και δεν μπορεί να υποτιμηθεί, καθώς θέτει καθήκοντα για την επόμενη μέρα.
