ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση
Προσκλητήριο συσπείρωσης σε ένα επικαιροποιημένο αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα πάλης και στο αντίστοιχο πολιτικό μέτωπο
Καθώς έχουμε μπει σε μια ιδιαίτερη καμπή της κοινωνικής και πολιτικής διαπάλης στην Ελλάδα και καθώς ορθώνονται αντιστάσεις στον οδοστρωτήρα της κυβέρνησης της ΝΔ, έρχονται πιο ανοιχτά και πιεστικά στην ημερήσια διάταξη τα πολιτικά ερωτήματα: «Πώς θα πληρώσει την κρίση το κεφάλαιο και όχι η εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα;», «Πώς θα ανατραπεί η πολιτική και η κυβέρνηση της ΝΔ;». Αλλά και «μετά τη ΝΔ, τι;», δηλαδή «πώς θα σπάσει ο φαύλος κύκλος της εναλλαγής αντιλαϊκών διαχειριστών του συστήματος και πώς θα ανοίξει ο δρόμος για τα εργατικά συμφέροντα και ανάγκες;». Τα ερωτήματα αυτά θέτει η πολιτική πρόταση που απευθύνει το ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση και με την οποία προτίθεται να ανοίξει ευρεία συζήτηση (ολόκληρη στο www.narnet.gr).
Το κείμενο αναδεικνύει την «καθολική αποτυχία του καπιταλισμού» και την οικονομική, κοινωνική, περιβαλλοντική και υγειονομική κρίση, όπως αναδείχθηκαν μέσα από την πανδημία. Υπογραμμίζεται ο ταξικός χαρακτήρας της ΕΕ και της πολιτικής της ΝΔ. Δεν αποτελεί «ακροδεξιά εκτροπή» ή «μια προσωρινή έκτακτη κατάσταση», αλλά εκφράζει «τις τάσεις του σύγχρονου καπιταλισμού για μια πολιτική αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων. Σημειώνεται πως η λογική της «‘’δημοκρατικής κυβέρνησης’’ που προβάλλει ως πολιτική λύση ο ΣΥΡΙΖΑ, με το ΚΙΝΑΛ, ίσως και με το ΜΕΡΑ 25, αποτελεί ένα κακέκτυπο της ‘’πρώτης φοράς αριστερά’’. Θα οδηγήσει σε μια ακόμα πιο συστημική, αντιλαϊκή, αυταρχική, επικίνδυνη για το λαό διακυβέρνηση».
Στη βάση αυτή το ΝΑΡ σημειώνει πως το πολιτικό δίλημμα της περιόδου είναι: «Είτε οι δυνάμεις του κεφαλαίου θα καταφέρουν να επιβάλουν νέες ιστορικού χαρακτήρα αντεργατικές τομές για να ξεπεράσουν την κρίση τους είτε οι δυνάμεις της εργατικής τάξης και του λαού θα τις αναχαιτίσουν θέτοντας επί τάπητος την ανάγκη αυτή η κρίση να μετατραπεί σε πολιτική κρίση του συστήματος, δηλαδή θέτοντας το ζήτημα της συνολικής ανατροπής της κυρίαρχης πολιτικής, του κλονισμού των πυλώνων του κεφαλαίου. Με επιδίωξη την επαναστατική ανατροπή του καπιταλισμού και την εργατική εξουσία-δημοκρατία».
Με βάση αυτό απαιτούνται ειδικά σήμερα:
–Η ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού και λαϊκού κινήματος, με ιδιαίτερη ανάγκη τη συσπείρωση πρωτοπόρου δυναμικού σε μια κίνηση εργατικής χειραφέτησης.
–Η συγκέντρωση δυνάμεων σε ένα αντικαπιταλιστικό πολιτικό μέτωπο με το αντίστοιχο πρόγραμμα πάλης για την αντίσταση, τον κλονισμό και την ανατροπή της κυβέρνησης της ΝΔ και της πολιτικής της και συνολικά της καπιταλιστικής επίθεσης. Τη σύγκρουση με τις πολιτικές της συναίνεσης, των αστικών εναλλακτικών λύσεων τύπου ΣΥΡΙΖΑ-ΚΙΝΑΛ και της λογικής της εθνικής ενότητας «για να ξεπεράσουμε την κρίση». Πρόκειται για άμεσο και επιτακτικό πολιτικό καθήκον της περιόδου.
–Η στρατηγική στόχευση της κομμουνιστικής απελευθέρωσης της εποχής μας, με πρωταρχικής σημασίας στόχο τη συσπείρωσης του δυναμικού που εμπνέεται από την ανάγκη για ένα σύγχρονο πρόγραμμα και κόμμα κομμουνιστικής απελευθέρωσης.
Το ΝΑΡ δεν μένει στη γενική ανάγκη αλλά παραθέτει μια πρόταση για το αναγκαίο αντικαπιταλιστικό πολιτικό πρόγραμμα πάλης, το οποίο είναι επικαιροποιημένο, «συνομιλεί» με τις νέες κοινωνικές εμπειρίες από την εποχή της πανδημίας και αναπτύσσεται σε εφτά άξονες: Πρώτο, ενάντια στο σύγχρονο «καθεστώς εκμετάλλευσης» για ριζική βελτίωση της θέσης των εργαζομένων σε βάρος του κεφαλαίου, με αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις, μείωση του χρόνου εργασίας (5νθήμερο, 6ωρο, 30ωρο), σταθερή και ασφαλισμένη δουλειά για όλους. Δεύτερο, για να είναι αποκλειστικά δημόσια αγαθά η υγεία, η εκπαίδευση, η ενέργεια, η έρευνα και άλλοι ζωτικοί τομείς. Τρίτο, για να ζήσουμε ελεύθερα σε αντιπαράθεση με το μόνιμο «καθεστώς» κατάργησης των δικαιωμάτων. Τέταρτο, για την ανατροπή της διαρκούς μνημονιακής επιτροπείας, τη μονομερή διαγραφή του χρέους και την αντικαπιταλιστική ρήξη/έξοδο από την ΕΕ. Πέμπτο, για να ζήσουμε ειρηνικά, ενάντια στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και στον αντιδραστικό ανταγωνισμό ελληνικής και τουρκικής αστικής τάξης, έξω οι βάσεις, έξω από το ΝΑΤΟ. Έκτο, για μια αρμονική σχέση ανθρώπου-φύσης ενάντια στην καταστροφική εκμετάλλευση του φυσικού περιβάλλοντος από το κεφάλαιο. Έβδομο, για υψηλής ποιότητας διατροφή για το λαό, ενάντια στην ασυδοσία της καπιταλιστικής βιομηχανικής γεωργίας και κτηνοτροφίας.
Η πολιτική πρόταση του ΝΑΡ τονίζει πως «η εργατική τάξη αναδείχτηκε και στην περίοδο της πανδημίας η μόνη δύναμη σωτηρίας. Ο αγώνας για αυτούς τους πολιτικούς στόχους είναι πρώτα απ’ όλα υπόθεση της πάλης του εργατικού λαϊκού κινήματος, του αγώνα πέρα και ενάντια στα κοινοβουλευτικά παιχνίδια και τη συναίνεση».
Αντικαπιταλιστικό πολιτικό μέτωπο με στρατηγικό ορίζοντα, που θα εκφράζει τις εργατικές λαϊκές ανάγκες κόντρα στη μιζέρια του εφικτού
Ιδιαίτερη υπογράμμιση δίνεται στο «αντικαπιταλιστικό πολιτικό μέτωπο με στρατηγικό ορίζοντα», που σήμερα απαιτείται. «Με στόχους πάλης που θα εκφράζουν τις εργατικές και λαϊκές ανάγκες και θα υπερβαίνουν τη μιζέρια του εφικτού και των ορίων που θέτει το σύστημα. Δεν μας φτάνουν οι απαντήσεις ‘’στο άμεσο’’, την ώρα που ο αντίπαλος επιτίθεται με τις στρατηγικές του σημαίες».
Πως θα προχωρήσει η πρόταση αυτή; Το ΝΑΡ σημειώνει τις «πλούσιες εμπειρίες κοινού αγώνα», ειδικά μέσα στις πολύ δύσκολες συνθήκες της πανδημίας. «Η ίδια η ζωή ανέδειξε πως είναι απαραίτητη μια συνολική αντικαπιταλιστική πολιτική για να υπάρχει σήμερα μαχόμενη Αριστερά». Τονίζοντας πως δεν μπορούμε «να συνεχίσουμε με ‘’μια από τα ίδια’’», η πολιτική πρόταση σημειώνει πως «αυτός ο κόσμος μπορεί και πρέπει να συσπειρωθεί πάνω στην ανάγκη του αγώνα για την ανατροπή της κυρίαρχης πολιτικής και του καπιταλιστικού πλαισίου. Μπορούμε να συναντηθούμε τώρα σε αντικαπιταλιστικές κινήσεις – σχήματα – συσπειρώσεις. Σε συλλογικότητες αγώνα σε χώρους δουλειάς και κατοικίας. Σε πρωτοβουλίες παρέμβασης με ανατρεπτικό πολιτικό περιεχόμενο στα κρίσιμα πεδία αντιπαράθεσης. Στην ανασυγκρότηση της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, με πρωταγωνιστικό το ρόλο των μαχόμενων αγωνιστών, με πρωτοβουλίες βάσης και συνελεύσεις σε γειτονιές και κλάδους. Έτσι ώστε να έρθει στο προσκήνιο το φρέσκο δημιουργικό πνεύμα, υπερβαίνοντας τα βαρίδια μιας προηγούμενης φάσης». Σε αυτή την ανάγκη «θα συμβάλλει το ΝΑΡ και επιδιώκουμε να παίξει προωθητικό ρόλο και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ».
Και η πολιτική πρόταση καταλήγει: Δεν υπάρχει επιστροφή σε κάποια παλιά «κανονικότητα». Η κανονικότητα του σύγχρονου καπιταλισμού είναι η βαρβαρότητα. Το δίλημμα «καπιταλιστική βαρβαρότητα ή ανατροπή του κεφαλαίου και κομμουνιστική απελευθέρωση» είναι πια ζήτημα ζωής ή θανάτου. Ας τολμήσουμε!
