Στάθης Γκότσης*
▸ Σάλο προκάλεσε η αποκάλυψη της πρόθεσης να τοποθετηθούν στην Ακρόπολη τρεις μαρμάρινες επιγραφές που να θυμίζουν στο διηνεκές πως τα έργα «πραγματοποιήθηκαν με αποκλειστική χορηγία του Ιδρύματος Ωνάση επί υπουργού Πολιτισμού Λίνας Μενδώνη».
Η πρόβλεψη συμπεριλαμβάνεται στη σύμβαση δωρεάς που προσυπέγραψε η ίδια η υπουργός Πολιτισμού, αλλά παρέμενε, παρανόμως, μυστική, επί έναν χρόνο. Πρόκειται για το «κερασάκι» ματαιοδοξίας και αναίδειας στην τσιμεντοστρωμένη «τούρτα» αυθαιρεσιών, έκνομων ενεργειών και ασχημιών που συντελούνται στην Ακρόπολη επί μήνες, με ευθύνη της Λ. Μενδώνη, που μάταια επιχείρησε να βαφτίσει fake news την απρέπεια αυτή.
Οι εκτεταμένες τσιμεντοστρώσεις στον Βράχο της Ακρόπολης, καταστρεπτικές και προσβλητικές για το μνημείο και τη μνήμη που φέρει, θεσμικά ελεγκτέες και αισθητικά απαράδεκτες, συγκροτούν από μόνες τους ένα σκάνδαλο. Δε χρειαζόταν να υπογράφεται και στην «ούγια».
Το πραγματικό, ωστόσο, σκάνδαλο δεν είναι ούτε οι αθλιότητες που συντελούνται επί του μνημείου ούτε η πληθώρα παρανομιών που φαίνεται πως συνοδεύουν τη σύμβαση Ελληνικού Δημοσίου-Ιδρύματος Ωνάση, παρανομιών τέτοιων που την καθιστούν πιθανότατα και εντελώς ανυπόστατη.
Το πραγματικό σκάνδαλο, αυτό ακριβώς που επιτρέπει να συμβαίνουν αυτά, είναι η πολιτική παράδοσης της διαχείρισης του μνημειακού πλούτου της χώρας, της κοινής περιουσίας όλων μας, σε «κοινωφελή» ιδρύματα, που έχουν τη δική τους ατζέντα και τη δύναμη να την επιβάλλουν.
Στην περίπτωση της Ακρόπολης έχουμε ένα κορυφαίο δείγμα αυτής ακριβώς της εξέλιξης, με τρεις συμπράττοντες:
α) το αδηφάγο Ίδρυμα βάζει τα λεφτά, υπαγορεύει του όρους και επιβάλει τους εργολάβους του,
β) η πολιτική ηγεσία, στρατευμένη στο σχέδιο ιδιωτικοποίησης των πάντων και εμμονικά προσκολλημένη στην ανάγκη παραγωγής «έργου», στρώνει με πολιτικό αμοραλισμό και θεσμικές ακροβασίες τον δρόμο, χειραγωγώντας τις αρμόδιες υπηρεσίες και
γ) μια «αυθεντία» προσδίδει κύρος και επίφαση επιστημονικότητας στο όλο εγχείρημα, προκειμένου να υλοποιήσει το δικό της, αντιεπιστημονικό φευ, «όραμα».
Το επικό τρολάρισμα της ταμπέλας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης απηχεί τη δίκαιη οργή των χρηστών. Και είναι δείγμα υγείας. Αλλά δεν αρκεί.
* Ιστορικός, γενικός γραμματέας Ενιαίου Συλλόγου
Υπαλλήλων Υπουργείου Πολιτισμού Αττικής, Στερεάς και Νήσων
