Περικλής Παυλίδης / Αναπληρωτής καθηγητής, πρόεδρος στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του ΑΠΘ
Η επέμβαση της αστυνομίας στην κινητοποίηση των φοιτητικών Συλλόγων του ΑΠΘ κατόπιν επικοινωνίας του Πρύτανη με τις Εισαγγελικές αρχές αποκαλύπτει τι ακριβώς σημαίνει για τα πανεπιστήμια ο νόμος Κεραμέως-Χρυσοχοΐδη που ψηφίστηκε πρόσφατα. Πρόκειται σαφώς για επίδειξη πυγμής και αποστολή προς πάντες του μηνύματος ότι η όποια φοιτητική διαμαρτυρία θα αντιμετωπίζεται πλέον με κατασταλτικό τρόπο.
Οι φοιτητές και φοιτήτριες στην κινητοποίησή τους έθεσαν το ζήτημα του ασφαλούς ανοίγματος των σχολών, ενώ συνάμα εξέφρασαν την αντίθεσή τους στον νόμο 4777/21, ο οποίος θα επηρεάσει τα μέγιστα την ακαδημαϊκή ζωή και έχει συγκεντρώσει την αμφισβήτηση του μεγαλύτερου μέρους της ακαδημαϊκής κοινότητας. Ως απάντηση εισέπραξαν αστυνομική βία, χρήση χημικών και μαζικές συλλήψεις.
Δεν εισήλθε η «δροσερή πνοή της δημοκρατίας», αλλά η βάναυση δύναμη της καταστολής
Τελικά, μαζί με την αστυνομία εισήλθε στα πανεπιστήμια όχι η «δροσερή πνοή της δημοκρατίας», αλλά η βάναυση δύναμη της καταστολής. Και δεν μπορούσε να γίνει αλλιώς, διότι η αστυνομία, η οποία αναμένεται να εγκατασταθεί πλέον μόνιμα στα ΑΕΙ, είναι η κατεξοχήν κατασταλτική δύναμη της κρατικής εξουσίας.
Σε άμεση σύζευξη με την διευρυνόμενη ολίσθηση των πανεπιστημίων προς αγοραίες λογικές και εμπορευματικές πρακτικές γινόμαστε μάρτυρες μιας πρωτόγνωρης προσπάθειας κατασυκοφάντησης και καταστολής του φοιτητικού κινήματος.
Όμως οι φοιτητές και οι φοιτήτριες είναι η φωνή της κοινωνίας μέσα στα πανεπιστήμια. Οι αγώνες τους είναι η έκφραση των αναγκών και των προβλημάτων πληθώρας ανθρώπων που πλήττονται από τις κυρίαρχες σχέσεις του ανταγωνισμού, της ανισότητας, της εκμετάλλευσης και του αυταρχισμού. Και είναι αυτοί οι αγώνες, σε συνάρτηση με τους ευρύτερους κοινωνικούς αγώνες, που φέρνουν το πανεπιστήμιο, τις επιστήμες και τις ανθρωπιστικές σπουδές, ενώπιον των μεγάλων και επίμαχων ζητημάτων της ανθρώπινης κατάστασης. Αυτών των ζητημάτων που αποτελούν το πλέον αυθεντικό και κρίσιμο αντικείμενο στοχασμού και έρευνας.
Η αμέριστη στήριξη των φοιτητικών αγώνων μέσα στα ΑΕΙ είναι απόλυτη προϋπόθεση για την υπεράσπιση του πανεπιστημίου ως χώρου κριτικής και δημιουργικής σκέψης στην υπηρεσία της κοινωνίας και της προοδευτικής της ανάπτυξης.
