Αρχοντούλα Βαρβάκη
▸ Η κατάσταση του ΕΣΥ παραμένει κρίσιμη με τους νοσηλευόμενους ασθενείς να αυξάνονται και το προσωπικό να σηκώνει όλο το βάρος, εφόσον η κυβέρνηση συνεχίζει να μην το ενισχύει ουσιαστικά.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα το αντιμετωπίζει η βόρεια Ελλάδα αλλά η κατάσταση είναι δύσκολη πανελλαδικά.
Στις 16 Νοέμβρη διευθυντές κλινικών του Νοσοκομείου «Παπανικολάου», το οποίο είναι ένα από τα μεγαλύτερα τριτοβάθμια νοσοκομεία της χώρας, εξέδωσαν ανακοίνωση περιγράφοντας την κατάσταση που επικρατεί και ζητώντας να ανακοινωθεί ότι το «Παπανικολάου» δεν μπορεί να δεχθεί άλλους ασθενείς με Covid-19.
Το συγκεκριμένο νοσοκομείο, εξηγούσαν οι διευθυντές, δέχθηκε από την αρχή ασθενείς με Covid-19, ως νοσοκομείο αναφοράς και είδε τις κλινικές που αντιμετωπίζουν άλλα νοσήματα να συρρικνώνονται, το προσωπικό νε μετακινείται από τη μία κλινική στην άλλη, ειδικευόμενους γιατρούς να παραιτούνται και όσους μένουν να μην μπορούν να έχουν την εκπαίδευση που χρειάζονται. Σ’ αυτό το πλαίσιο, σημείωναν, οι ιδιωτικές κλινικές συμμετέχουν στις εφημερίες χωρίς να προσφέρουν ουσιαστική βοήθεια και μόνο για μη Covid-19 περιστατικά και οι ιδιώτες γιατροί που συνεργάζονται με το ΕΣΥ έχουν υψηλότερες αμοιβές από όσους εργάζονται στα δημόσια νοσοκομεία.
Ο διευθυντής της Παθολογικής Κλινικής Ιάκωβος Αβραμίδης, μιλώντας στο Mega, είπε πως υπάρχουν «ένας γιατρός επιμελητής και ένας ή δύο ειδικευόμενοι ανά 35 ασθενείς. Μόνο δύο γιατροί για τους 200 ασθενείς ανήκουν στις ειδικότητες που το γνωστικό τους αντικείμενο είναι η νόσος». Θυμίζουμε ότι το Νοσοκομείο Ειδικών Παθήσεων (Λοιμωδών) της Θεσσαλονίκης, που έκλεισε το 2013 επί κυβέρνησης Σαμαρά, ήταν ένα νοσοκομείο για λοιμώδη νοσήματα με εξειδικευμένο προσωπικό και σύγχρονο εξοπλισμό και τώρα παραμένει κλειστό. Παράλληλα, σύμφωνα με δημοσιεύματα, εξετάζεται η μεταφορά ασθενών με τρένο από την Θεσσαλονίκη στην Αθήνα. Μέχρι πότε η Αθήνα θα είναι σε καλύτερη κατάσταση;
Μια εικόνα από την Αττική μας δίνει η Μαρία Καραμπέλη, παθολόγος, επικουρικός, επιμελητής Β΄, η οποία μίλησε στο Πριν για την κατάσταση στον «Ερυθρό Σταυρό», όπου εργάζεται με ασθενείς με Covid-19. Οι γιατροί είναι ένας για 15 ασθενείς και οι νοσηλευτές είναι τέσσερις στην καλύτερη περίπτωση στον όροφο (15 με 20 ασθενείς) στην πρωινή βάρδια και τρεις στην καλύτερη πάλι περίπτωση στις υπόλοιπες βάρδιες. Αυτό το προσωπικό είναι πολύ δύσκολο να αντιμετωπίσει τις υπάρχουσες ανάγκες, ειδικά όταν πρόκειται για ασθενείς με Covid-19, οι οποίοι χρειάζονται συνεχή παρακολούθηση, βαρέως πάσχοντες ασθενείς που μπορεί ξαφνικά να χρειαστούν διασωλήνωση. Αυτό σημαίνει ότι στο τέλος της βάρδιας δεν έχουν ολοκληρωθεί όσα έπρεπε να γίνουν και τα ωράρια παρατείνονται. Το εξαντλημένο προσωπικό δεν βλέπει καμία προοπτική ξεκούρασης δεδομένου ότι έχουν ανασταλεί οι άδειες εδώ και έναν μήνα, ενώ η πλειοψηφία των ειδικευόμενων γιατρών δεν παίρνει ούτε ρεπό. Οι μόνιμες προσλήψεις που υποσχέθηκε η προηγούμενη διοίκηση, όταν το καλοκαίρι το νοσοκομείο ξεκίνησε να αναλαμβάνει ασθενείς με Covid-19, δεν έχουν γίνει ακόμα.
«Το προσωπικό είναι στα όριά του», σημειώνει η Μ. Καραμπέλη, «γιατί αυτή η υπερπροσπάθεια των λιγοστών γιατρών και νοσηλευτών να ανταποκριθούμε στις υπάρχουσες ανάγκες είναι μακρόχρονη. Η κυβέρνηση πρέπει τώρα να δώσει λεφτά για να ανοίξουν κλίνες ΜΕΘ με το προσωπικό που χρειάζονται και να προχωρήσει σε προσλήψεις μόνιμου προσωπικού. Οι προσλήψεις επικουρικών είναι αστείες, όταν η συνεχής υπέρβαση του ωραρίου μας δείχνει ξεκάθαρα ότι οι ανάγκες που καλύπτουμε είναι πάγιες. Οι ελλείψεις είναι ολοφάνερες και δεν είναι σημερινές, αλλά υπήρχαν και πριν την πανδημία», προσθέτει.
Παράλληλα με την προσπάθειά τους μέσα στους θαλάμους, οι ειδικευόμενοι/ες της Α΄ Παθολογικής Κλινικής πήραν την πρωτοβουλία να συγκεντρώσουν βιβλία για τους ασθενείς με Covid-19, οι οποίοι σε συνθήκες απομόνωσης αντιμετωπίζουν την ασθένεια και τη μοναξιά. Η ανταπόκριση του κόσμου ήταν μεγάλη και η βιβλιοθήκη έχει συγκροτηθεί.
Την ίδια ώρα το σωματείο εργαζομένων στο ΠΓΝ «Αττικόν» καταγγέλλει ως «υγειονομική βόμβα» την «πλημμυρίδα ράντζων και συνωστισμού στους διαδρόμους του νοσοκομείου», για την οποία δεν κάνουν τίποτα οι κυβερνήσεις και οι διοικήσεις τα χρόνια που επικρατεί αυτή η κατάσταση αλλά ούτε καν και τους μήνες της πανδημίας.
