Γιάννης Ελαφρός
▸ Ποια είναι η απάντηση της κυβέρνησης στην έξαρση της πανδημίας του κορονοϊού στη Θεσσαλονίκη και τη Βόρεια Ελλάδα; Όποια κι αν είναι η ερώτηση, αστυνομία είναι η απάντηση! Πήγε ο Μ. Χρυσοχοΐδης στη Θεσσαλονίκη να πουλήσει αστυνομική προστασία: «Εσείς στα σπίτια σας και η αστυνομία στους δρόμους», είπε ο υπουργός ΠΡΟΠΟ, ενώ ο περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας Α. Τζιτζικώστας ανακοίνωσε πως θα διαθέσει 1,5 εκατ. ευρώ από ευρωπαϊκούς πόρους της Περιφέρειας για την αγορά περιπολικών της ΕΛΑΣ! Τι κι αν στην περιοχή λείπει δραματικά νοσηλευτικό προσωπικό και παραμένουν κλειστά δύο νοσοκομεία (Λοιμωδών και «Παναγία» στη Θεσσαλονίκη) από τα μνημονιακά χρόνια…
Εξάλλου ο Μ. Χρυσοχοΐδης το είχε πει από τις 6 Νοέμβρη: «Η Αστυνομία είναι, στην πανδημία, το ΕΣΥ της προστασίας μας». Τι το θέλουμε το ΕΣΥ, αφού έχουμε την ΕΛΑΣ… Δεν πρόκειται κυρίως για τη χωροφυλακίστικη αντίληψη της Νέας Δημοκρατίας. Μέσα από τη διαχείριση της πανδημίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στα περισσότερα καπιταλιστικά κράτη αναπτύσσονται τα χαρακτηριστικά ενός σύγχρονου ολοκληρωτισμού, που για να γίνει πιο πειστικός ντύνεται ιατρική μπλούζα. Σύμφωνα με την αντίληψη αυτή το κράτος πρέπει να επιβάλλει έναν ασφυκτικό έλεγχο στις κοινωνίες, να προχωρήσει σε μια σειρά απαγορεύσεις και να επιβλέψει τη ζωή του καθένα έτσι ώστε να σταματήσει η διάδοση του κορονοϊού. Κυβερνήσεις και κρατικοί μηχανισμοί κρατούν για τον εαυτό τους όχι μόνο το μονοπώλιο της βίας, αλλά και το μονοπώλιο της γνώσης, αξιοποιώντας τους «ειδικούς» και τα επιδημιολογικά δεδομένα όπως τους συμφέρει. Η πολιτική αυτή είναι επικίνδυνη όχι μόνο γιατί μεθοδικά και δήθεν «αθώα» υφαίνει τα σύγχρονα ψηφιακά δεσμά, αλλά και γιατί δεν μπορεί να εμπνεύσει την κοινωνία να αντιμετωπίσει συνειδητά την επιδημία. Οι απαγορεύσεις γεννούν μεγάλα κοινωνικά προβλήματα, αντιδράσεις, καχυποψία. Χωρίς εργαζόμενη πλειονότητα που μάχεται για τις δημοκρατικές ελευθερίες και την απελευθέρωσή της δεν μπορεί να υπάρχουν ουσιαστικές κατακτήσεις για την Υγεία. Όταν οι εργαζόμενοι έχουν πρόσβαση στη γνώση, όταν αισθάνονται ελεύθεροι και αποφασίζουν οι ίδιοι, όταν αποσπούν κατακτήσεις, τότε μπορούν να αντιπαλέψουν και την πανδημία.
Κοντολογίς, χωρίς ελευθερία δεν υπάρχει υγεία. Αυτή η εργατική αντίληψη είναι κάθετα αντίπαλη με τη λογική της «ελευθερίας του (εγωιστικού) ατόμου», που εκφράζουν ακραία νεοφιλελεύθερα και ακροδεξιά ρεύματα στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ, και που λένε «εγώ δεν βάζω μάσκα», «εγώ δεν κάνω εμβόλιο». Εμείς μιλάμε για την ελευθερία του κοινωνικού ατόμου, που νοιάζεται για την απελευθέρωση της εργατικής τάξης και όλης της κοινωνίας.
