Ματίνα Παπαχριστούδη
Δεν μπορεί κάποιος παρά να χαιρετήσει την «ανακάλυψη» των εγκλημάτων της ναζιστικής Χρυσής Αυγής από πολλές τηλεοπτικές εκπομπές. Έστω και μετά την ιστορική καταδίκη της οργάνωσης ως εγκληματικής, τηλεοπτικά κανάλια και παρουσιαστές ανακαλύπτουν ρατσιστικές επιθέσεις και τάγματα εφόδου, τα οποία απέρριπταν πριν μερικά χρόνια. Όχι γιατί δεν τα γνώριζαν αλλά γιατί δεν εξυπηρετούσαν το κυρίαρχο αφήγημα της τηλεοπτικής ατζέντας που είχαν. Σε αυτήν, είχαν ήδη υιοθετήσει τη ρητορική και την οπτική γωνία της Χρυσής Αυγής, επέβαλλαν για χρόνια τη μονόπλευρη προβολή ρατσιστικού λόγου, εθνικιστικής υστερίας, χυδαίου λαϊκισμού και σεξισμού στα «πρώτα θέματα» και τα ρεπορτάζ τους.
Μετά την απόφαση καταδίκης διαφαίνεται προσπάθεια αποσιώπησης των ευθυνών και το ρόλου που έπαιξαν συνειδητά τα ΜΜΕ με την υπερπροβολή πλέον των ναζιστών της Χρυσής Αυγής ως εγκληματιών. Ο κοινός, περίπου, παρονομαστής στη συντριπτική πλειονότητα των κυρίαρχων ΜΜΕ είναι η λείανση, η απονεύρωση της νίκης του αντιφασιστικού κινήματος στην καταδίκη της. Αποδίδεται η καταδίκη σε ένα φαντασιακό «τείχος δημοκρατίας», το οποίο κατακευάστηκε έντεχνα με τη συμμετοχή του πολιτικού συστήματος. Η ανάγκη για απόδοση συγκεκριμένων ευθυνών σε πρόσωπα και επιλογές Μέσων και δημοσιογράφων αντιμετωπίζεται ως «λαϊκισμός» ή «φανατισμός». Δεν είναι τυχαίο πως σε όλες σχεδόν τις συζητήσεις, η προβολή και ο ρόλος του αντιφασιστικού-αντιρατσιστικού κινήματος δεν βρίσκει –πάλι– καμία θέση.
Πριν περίπου τρία χρόνια, στη Γερμανία έγινε εκτενής δημόσια συζήτηση για την ευθύνη των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης στην άνοδο του ακροδεξιού-ναζιστικού κόμματος Εναλλακτική για τη Γερμανία (ΑfD). Η ευθύνη των δημοσιογράφων και ΜΜΕ αναδείχθηκε κυρίως με δύο τρόπους: Αφενός, επειδή δινόταν πολύ περισσότερος χρόνος στην προβολή του ακροδεξιού μορφώματος απ΄ ό,τι στα άλλα μικρά πολιτικά κόμματα. Αφετέρου, διότι τα Μέσα υιοθέτησαν σε μεγάλο βαθμό την οπτική της AfD στην αντιμετώπιση των μεγάλων ζητημάτων όπως το προσφυγικό, η μετανάστευση, η οικονομική κρίση, κ.λπ. στις τηλεοπτικές τους εκπομπές. Μια τέτοιου είδους οπτική δεν υπάρχει στα ελληνικά Μέσα και στον δημοσιογραφικό κλάδο.
Ειδήσεις πίσω από τις κάμερες
Η ΔΕΟΝΤΟΛΟΓΙΑ είναι η πρώτη και βασική αρχή που έχει κυριολεκτικά «δολοφονηθεί» στον δημοσιογραφικό κλάδο. Οι δημοσιογράφοι έχουν εκχωρήσει στους εργοδότες την απόλυτη εξουσία όχι μόνο να καθορίζουν τι θα προβληθεί, αλλά κυρίως το πώς αυτό θα γίνει. Είναι υποκριτικό να ανακαλύπτεται η δεοντολογία μόνο όταν υπάρχει ανάγκη να εξυπηρετηθεί ένα πολιτικό σύστημα, μια εκδοτική εταιρεία ή επιχείρηση ΜΜΕ.
ΑΛΩΣΗ του κρατικού ραδιοτηλεοπτικού φορέα της ΕΡΤ από τη
ΝΔ. Δεν είναι μόνο οι νέες φουρνιές ημετέρων που προσλαμβάνονται με συμβάσεις έργου στο ραδιομέγαρο για ειδήσεις-εκπομπές. Κυρίως είναι η παράδοση του συνόλου πλέον της λειτουργίας της ΕΡΤ σε ιδιωτικές εξωτερικές εταιρείες. Πρόσφατη απόφαση της διοίκησης αναφέρει πως ανατίθεται σε εξωτερική εταιρεία η λειτουργία του τηλεοπτικού στούντιο στην Κατεχάκη.
Η ΕΡΤ, στο μεταξύ, κατέγραψε ζημιές ύψους 13,9 εκατ. ευρώ το 2019, ένα ποσό που οφείλεται στο «μαύρο» της συγκυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου το 2013. Παρά τις ζημιές, μαθαίνουμε πως ετοιμάζεται αύξηση των αποδοχών στα στελέχη της κρατικής τηλεόρασης εντός και εκτός. Με νομοθετική βέβαια ρύθμιση και με απόφαση του υπουργείου Οικονομικών θα επιβραβεύονται για τις υπηρεσίες προπαγάνδας και λογοκρισίας της κρατικής ραδιοτηλεόρασης.
