Η αγόρευση που έγινε παράσταση
▸Αφιέρωμα: Η Δύση της Χρυσής Αυγής
Στο κατάμεστο Τριανόν από τις 19 έως τις 23 Σεπτεμβρίου οι θεατές είδαν να παίρνει σάρκα και οστά η καθηλωτική αγόρευση του Θανάση Καμπαγιάννη, δικηγόρου πολιτικής αγωγής των Αιγυπτίων αλιεργατών, στη δίκη της Χρυσής Αυγής. Οι συντελεστές του έργου δεν προσπαθούν μόνο να αναδείξουν τον ναζιστικό χαρακτήρα της οργάνωσης και τη στρατιωτική δομή της. Ουσιαστικά φέρνουν στο φως την ύπαρξη δύο κόσμων: Οι μέλισσες και οι λύκοι. Από τη μία, δηλαδή, ο κόσμος του ρατσισμού, του φασισμού, του μίσους, από την άλλη ο κόσμος της εργασίας, της αλληλεγγύης, του αντιφασισμού, του αντιρατσισμού,.
Ο Γεράσιμος Γεννατάς καταφέρνει με την ερμηνεία του και μόνο, κάνοντας ουσιαστικά σκηνική ανάγνωση της αγόρευσης, να προκαλέσει ανατριχίλα, μεταφέροντας το κοινό όχι μόνο στην αίθουσα του δικαστηρίου αλλά και στον τόπο που διαδραματίζονται τα αποτρόπαια εγκλήματα των νεοναζί. «Γιατί εκείνη την άγρια νύχτα δεν έδρασε μόνο ο κόσμος των λύκων, γιατί αγέλη λύκων ήταν αυτοί που χύμηξαν πάνω στον Παύλο Φύσσα. Εδρασε, αναδύθηκε και ο κόσμος των μελισσών, ο κόσμος της αλληλεγγύης, της ανθρωπιάς, ο κόσμος που βλέπει έναν άνθρωπο πεσμένο κάτω, αιμόφυρτο, σε ανάγκη και δεν λέει “να ένας ξένος”, αλλά λέει “να ο αδερφός μου”», με αυτά τα λόγια κλείνει η παράσταση, κάνοντας το κοινό να συγκινηθεί, να εξοργιστεί, να διαλέξει πλευρά: Με τις μέλισσες.
Η παράσταση ήταν να ανέβει για δύο μέρες, ωστόσο έγινε πολύ γρήγορα sold out και προστέθηκαν άλλες τρεις μέρες.
Συντελεστές: Δραματουργική επεξεργασία Λυδία Λιοδάκη, Δανάη Λιοδάκη. Σκηνοθέσία Δανάη Λιοδάκη. Σκηνογραφία Νικόλας Κανάβαρης. Μουσική Παύλος Κατσιβέλης, Γιώργος Χανός. Ερμηνεία Γεράσιμος Γεννατάς.
