Μιχάλης Ρόθος
▸ Αποζημιώσεις ύψους 84 εκατ. ευρώ ζητούν επτά ελληνικές κατασκευαστικές εταιρείες επικαλούμενες απώλεια εσόδων λόγω πανδημίας.
Κερδισμένες και με το παραπάνω διεκδικούν να βγουν επτά ελληνικές κατασκευαστικές εταιρείες (Αττική Οδός, Ολυμπία Οδός, Νέα Οδός, Αυτοκινητόδρομος Αιγαίου, Γέφυρα Α.Ε., Μορέας και Κεντρική Οδός), οι οποίες έχουν αναλάβει τον ρόλο «λήσταρχου στις εθνικές οδούς,» καθώς ζητούν αποζημιώσεις δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ από το ελληνικό κράτος λόγω των εσόδων που απώλεσαν εξαιτίας της πανδημίας. Συνολικά, οι εταιρείες αξιώνουν αποζημιώσεις που φτάνουν τα 84 εκατ. ευρώ από την τσέπη των φορολογούμενων πολιτών.
Αναλυτικά, μόνο για το τρίμηνο Μαρτίου-Ιουνίου, η Αττική Οδός και ο Μορέας ζητούν 29,25 και 6,43 εκατομμύρια αντίστοιχα, η Ολυμπία Οδός διεκδικεί 17,42 εκατ. για το διάστημα Μάρτιου-Ιουνίου, ενώ οι τέσσερις υπόλοιπες εταιρείες που ζητούν αποζημίωση προσμετρούν το ποσό για το εξάμηνο από τον Ιανουάριο μέχρι τον Ιούνιο με τα ποσά που ζητούν να είναι: Νέα Οδός 15,40 εκατ. ευρώ, Αυτοκινητόδρομος Αιγαίου 7,08 εκατ. ευρώ, Γέφυρα ΑΕ 5,89 εκατ. ευρώ και Κεντρική Οδός 1,94 εκατ. ευρώ. Βέβαια, σε αυτά τα ποσά, καμία επιχείρηση δεν συνυπολογίζει τις έκτακτες εισφορές που ήδη δέχτηκε από το ελληνικό κράτος λόγω της πανδημίας.
Από την πλευρά του το Δημόσιο αναγνωρίζει ότι με την απόφασή του να επιβάλλει περιορισμούς στις μετακινήσεις για λόγους εθνικού συμφέροντος στο διάστημα Μαρτίου-Μαΐου οι εταιρείες υπέστησαν οικονομική ζημία και είναι διατεθειμένο να καταβάλει αποζημιώσεις.
Η περίπτωση των κατασκευαστικών οδικών δικτύου είναι μία ακόμα τρανή απόδειξη της συνέχειας του κράτους. Για παράδειγμα το 2016 η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, η οποία δήθεν υπερασπιζόταν και τους αγωνιστές που δεν πλήρωναν στα διόδια, υπέγραψε σύμβαση με τον Μορέα για τον δρόμο Κορίνθου-Τρίπολης-Καλαμάτας και Λεύκτρου-Σπάρτης. Το αποτέλεσμα αυτής της σύμβασης είναι το ελληνικό δημόσιο να έχει δώσει από τότε 108, 4 εκατ. ευρώ για απώλεια εσόδων.
Συνοπτικά, οι επιχειρήσεις κατασκευής οδικού δικτύου τυγχάνουν διαχρονικά ειδικής μεταχείρισης. Επιδοτούνται από κράτος και ΕΕ, επιβάλλουν έξοδα χρήσης από οποιονδήποτε χρησιμοποιεί τους εθνικούς οδικούς άξονες και, αν τα έσοδα τους δεν είναι αυτά που έχουν υπολογίσει, κερδίζουν τα «σπασμένα» από το ελληνικό Δημόσιο. Η πίεση του λαϊκού κινήματος για εθνικοποίηση όλων των δημόσιων δρόμων είναι η μόνη λύση στο αδίστακτο κυνήγι κέρδους των λίγων σε βάρος της κοινωνίας.
