Δικηγόρος, μέλος του Νομικού Γραφείου του Λαού – Διεθνές Τμήμα
Ο Γκιουνάι Νταγ έχει συλληφθεί και βασανιστεί στο παρελθόν από το καθεστώς στην Τουρκία για τους πολιτικούς και κοινωνικούς του αγώνες. Το τελευταίο διάστημα ζει στην Ελλάδα, όπου έχει ζητήσει πολιτικό άσυλο και ανέλαβε τη συγκρότηση του Διεθνούς Τμήματος του Νομικού Γραφείου του Λαού. Η μαρτυρία του για τη στάση και τα αιτήματα των απεργών πείνας είναι συγκλονιστική.
Συνέντευξη στη Λίτσα Φρυδά
▶ Τι οδήγησε τους συναδέλφους σου Εμπρού Τιμτίκ και τον Αϊτάτς Ουνσάλ να ξεκινήσουν απεργία πείνας μέχρι θανάτου;
Για πολλά χρόνια, εργαζόμουν ως δικηγόρος μαζί με την Εμπρού και τον Αϊτάτς, κάτω από την ίδια στέγη του Νομικού Γραφείου του Λαού. Η επαναστατική παράδοση του δικηγόρου που δημιούργησε και μεγάλωσε το γραφείο μας ήταν πάντα στόχος φασιστικών επιθέσεων. Στις 12 Σεπτέμβρη 2017, έγινε έφοδος της αστυνομίας και 18 από τους συναδέλφους μας φυλακίστηκαν. Δεν ήμουν στην Τουρκία κατά τη διάρκεια αυτής της επιχείρησης, ήμουν στο εξωτερικό. Όμως, δεν μπορώ να πάω στην Τουρκία αυτήν τη στιγμή, καθώς εκκρεμεί εις βάρος μου ένταλμα και θα φυλακιστώ για 10 με 15 χρόνια, επειδή στάθηκα ως συνήγορος στο πλευρό των λαών, της νεολαίας και των ανθρώπων που βρίσκονται αντιμέτωποι με την αδικία και την εκμετάλλευση. Η επιχείρηση αυτή αποτέλεσε μια πράξη εκδίκησης της πολιτικής εξουσίας του ΑΚP προς εμάς, καθώς οι συνάδελφοι μας φυλακίστηκαν γιατί συμμετείχαν σε σημαντικές πολιτικές και κοινωνικές δίκες. Γιατί υπερασπίστηκαν τους 301 ανθρακωρύχους που δολοφονήθηκαν στο ορυχείο Σομά, τον 15χρονο Μπερκίν Ελβάν και άλλα παιδιά του λαού που δολοφονήθηκαν από την αστυνομία. Όλοι τους απελευθερώθηκαν μετά την πρώτη ακροαματική διαδικασία, αλλά με ξεκάθαρη παρέμβαση της κυβέρνησης του Ερντογάν, συνελήφθησαν πάλι μόλις 10 ώρες αργότερα. Μετέπειτα, σε μια εντελώς παράνομη δίκη με δοτούς δικαστές, καταδικάστηκαν σε συνολική ποινή κάθειρξης 159 ετών, με μόνο στοιχείο έωλες καταθέσεις και ψέματα μυστικών μαρτύρων, εντεταλμένων της τουρκικής αστυνομίας. Απέναντι σε αυτή τη συνθήκη, η Εμπρού και ο Αϊτάτς ξεκίνησαν την αντίσταση της απεργίας πείνας μέχρι θανάτου, διεκδικώντας μια δίκαιη δίκη.
▶ Η Εμπρού έπεσε μάρτυρας, ο Αϊτάτς ελευθερώθηκε ενώ η υγεία του είχε φτάσει σε οριακό σημείο και δύο αγωνιστές συνεχίζουν την απεργία μέχρι θανάτου. Ποια είναι η κατάσταση, μετά και την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου για την απελευθέρωσή του Αϊτάτς Ουνσάλ;
Η συναδέλφισσα, συντρόφισσα, μαχήτρια της δικαιοσύνης Εμπρού Τιμτίκ έπεσε μάρτυρας στις 27 Αυγούστου, στις 238 μέρες απεργίας πείνας μέχρι θανάτου. Ο συνάδελφός μας Αϊτάτς Ουνσάλ, καθώς και οι πολιτικοί κρατούμενοι Ντιντέμ Ακμάν και Οζγκιούρ Καρακαγιά αποφάσισαν να συνεχίσουν την αντίσταση. Μέχρι την προχθεσινή απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου για την απελευθέρωσή του μετά από 214 ημέρες απεργίας, που συνιστά σημαντική επιτυχία του κινήματος αλληλεγγτύης, η κατάσταση της υγείας του Αϊτάτς επιδεινωνόταν συνεχώς, καθώς είχε φτάσει τα 45 κιλά. Σημειώνεται ότι ο Αϊτάτς μεταφέρθηκε με τη βία στο νοσοκομείο, όπως και η Εμπρού, στις 30 Ιουλίου. Παρά την έκθεση του Ινστιτούτου Ιατροδικαστικής ότι «οι συνθήκες υγείας τους δεν είναι κατάλληλες για φυλάκιση», δεν αφέθηκαν ελεύθεροι με απόφαση του 37ου Κακουργιοδικείου Κωνσταντινούπολης. Οι συνθήκες κράτησης του Αϊτάτς ήταν χειρότερες και πιο επικίνδυνες από το κελί της φυλακής, καθώς σε καθημερινή βάση τον απειλούσαν πως θα τον εξαναγκάσουν σε σίτιση και του πετούσαν φαγητό στην πόρτα του δωματίου του, προσπαθώντας με τα βασανιστήρια αυτά να σπάσουν το ηθικό του και να τον κάνουν να σταματήσει τον αγώνα. Η δικογραφία της υπόθεσης των συναδέλφων μας, της Εμπρού και του Αϊτάτς, βρίσκεται εδώ και μήνες στο Ανώτατο Δικαστήριο, καθώς έχει ασκηθεί έφεση από πλευράς μας. Οι δικαστές έπρεπε κανονικά να εξετάσουν το φάκελο και να λάβουν απόφαση σε σύντομο χρονικό διάστημα, αλλά συνειδητά καθυστέρησαν, καθώς υπήρξε ξεκάθαρη πολιτική πίεση της εξουσίας του ΑΚΡ.
Οι Χελίν Μπιολέκ, Ιμπραήμ Γκιοκτσέκ, Μουσταφά Κοτσάκ και Εμπρού Τιμτίκ, με τον αγώνα τους ενέπνευσαν μεγάλη μερίδα
των λαών της Τουρκίας
▶ Αναφέρθηκες πριν στην απειλή της αναγκαστικής σίτισης. Γιατί θεωρείται βασανιστήριο και ποιες επιπτώσεις μπορεί να επιφέρει στον οργανισμό;
Ούτε η Εμπρού μα ούτε και ο Αϊτάτς υποβλήθηκαν στο βασανιστήριο της αναγκαστικής σίτισης και αυτό γιατί δεν χάσανε τη συνείδησή τους. Ακόμα και την τελευταία μέρα, παρά την αδυναμία, η Εμπρού διατηρούσε τη συνείδησή της. Το ίδιο συμβαίνει με τον Αϊτάτς. Η κυβέρνηση του ΑΚΡ περιμένει να χάσει τη συνείδησή του, για να μην μπορεί να αντισταθεί και εν τέλει να καταφέρουν να τον υποβάλλουν σε σίτιση. Η αναγκαστική σίτιση είναι παράνομη, τόσο ιατρικά όσο και νομικά. Αποτελεί βασανιστήριο και αντιβαίνει το διεθνές δίκαιο. Η Τουρκία έχει υπογράψει τη διακήρυξη του Τόκιο και τη συνθήκη της Μάλτας, που απαγορεύουν την ιατρική παρέμβαση, με εξαναγκασμό σε σίτιση, σε απεργούς πείνας.
▶ Παρακολουθούμε να αναπτύσσεται ένα μεγάλο κίνημα αλληλεγγύης, τόσο στο εξωτερικό όσο και στο εσωτερικό της Τουρκίας. Τι μπορεί να γίνει;
Η αλληλεγγύη σε εγχώριο και διεθνές επίπεδο είναι πολύ μεγάλη. Όλοι οι δικηγορικοί σύλλογοι στην Τουρκία έχουν κινητοποιηθεί βγάζοντας ψηφίσματα, κάνοντας συγκεντρώσεις, στέκονται αλληλέγγυοι σε καθημερινή βάση, καθώς αναγνωρίζουν πως ο αγώνας της απεργίας πείνας μέχρι θανάτου δεν είναι ένας αγώνας μόνο για την αδικία που υφίστανται οι συνάδελφοί μας, μα ένας αγώνας ενάντια στην αδικία που υφίσταται το σύνολο των λαών της Τουρκίας και όσων αντιστέκονται. Η υποστήριξη για την αντίσταση αυξάνεται μέρα με τη μέρα, σε 40 σχεδόν χώρες δικηγορικοί σύλλογοι, νομικές οργανώσεις, συνάδελφοι έκαναν κινήσεις αλληλεγγύης. Σε Ιταλία, Γαλλία, Βέλγιο, Γερμανία, Ελβετία, Ολλανδία, Μεξικό, Χιλή, Ελλάδα, οργανώθηκαν πολλές δράσεις και εκδηλώσεις. Φυσικά, η απάντηση της κυβέρνησης του Ερντογάν είναι να κάνει πως τα αγνοεί. Στην πραγματικότητα, δεν τα αγνοεί, δεν μπορεί να αγνοήσει την τεράστια αυτή δυναμική του αγώνα για δικαιοσύνη. Αυτή η δυναμική αγκαλιάζεται και από τους λαούς της Τουρκίας, καθώς είναι μια αντίσταση η οποία προσπαθεί να σπάσει το φόβο, την καταπίεση και τη φίμωση που προσπαθεί να επιβάλει το καθεστώς του Ερντογάν. Οι μάρτυρες της αντίστασης αυτής, Χελίν Μπιολέκ, Ιμπραήμ Γκιοκτσέκ, Μουσταφά Κοτσάκ και Εμπρού Τιμτίκ, με τον αγώνα τους αφύπνισαν και ενέπνευσαν μεγάλη μερίδα του λαού μας, της εργατικής τάξης και της νεολαίας. Και αυτό είναι που φοβάται το καθεστώς του Ερντογάν και γι΄αυτό επιτίθεται με λύσσα στις συγκεντρώσεις ή ακόμα και στις κηδείες μας. Μα η στήριξη του κόσμου και η διεθνιστική αλληλεγγύη μας δίνουν δύναμη να συνεχίζουμε τον αγώνα για δικαιοσύνη μέχρι τέλους. Μπορούμε να νικήσουμε, όπως έδειξε και η απελευθέρωση του Αϊτάτς.
Αϊτάτς Ουνσάλ: Νικήσαμε όλοι μαζί, σας αγαπώ όλους! (βίντεο)
