▸Για άλλη μια φορά το φοιτητικό κίνημα στην Αλβανία βγαίνει στο προσκήνιο για να διεκδικήσει την ακύρωση των διδάκτρων στα πανεπιστήμια για την φετινή χρονιά. Με την διαδικτυακή καμπάνια #AnuloTarifat οι φοιτητές κατάφεραν να συγκεντρώσουν μέσα σε λίγες μόνο μέρες 8.000 υπογραφές και στη συνέχεια κατέθεσαν το αίτημα τους με παράσταση διαμαρτυρίας στο υπουργείο Παιδείας. Το λιτό ψήφισμα αναφέρει:
Πέντε λόγοι για τους οποίους τα δίδακτρα πρέπει να ακυρωθούν:
- Εμείς και οι γονείς μας είμαστε εκτός εργασίας για τρεις μήνες.
- Δεν είμαστε στις σχολές για περισσότερο από το μισό του ακαδημαϊκού έτους.
- Η διαδικτυακή μάθηση ήταν ατελής και μεροληπτική.
- Έχουμε τα υψηλότερα δίδακτρα στην περιοχή και τον χαμηλότερο προϋπολογισμό για την Παιδεία.
- Έχουμε κουραστεί να πληρώνουμε ακριβά για τα πάντα (βιβλία, διαμονή, μεταφορά, φαγητό κ.λπ.)
Η απάντηση του υπουργείου ήταν αρνητική και επιπλέον η αστυνομία των Τιράνων ανακοίνωσε ποινικές διαδικασίες εναντίον τεσσάρων φοιτητών του Κινήματος για το Πανεπιστήμιο (Lëvizja Për Universitetin/ LPU) , οι οποίοι υπέβαλαν το ψήφισμα, με το πρόσχημα της «παράνομης συγκέντρωσης» λόγω των υγειονομικών μέτρων. Το τραγελαφικό είναι ότι οι φοιτητές τηρούσαν όλα τα μέτρα, ενώ οι αστυνομικοί που φρουρούσαν το υπουργείο δεν φορούσαν καν μάσκες!
Η κυβέρνηση όχι μόνο αρνήθηκε τα αιτήματα αλλά στράφηκε ποινικά κατά τεσσάρων φοιτητών του Κινήματος για το Πανεπιστήμιο (LPU)
Σαν να μην είχε συμβεί τίποτα κατά τη διάρκεια της πανδημίας και της διαδικτυακής διδασκαλίας, οι σχολές αναγκάζουν τους μαθητές να πληρώσουν τώρα τα δίδακτρα απειλώντας τους ότι διαφορετικά θα τιμωρηθούν με αποκλεισμό τους από τις εξετάσεις. Οι σχολές ήταν κλειστές όχι μόνο λόγω της καραντίνας αλλά και λόγω του σεισμού τον χειμώνα, με πολλές σχολές να έχουν υποστεί ζημιές. Πολλοί από αυτούς έχουν χάσει τις δουλειές που αναγκάζονται να κάνουν για να πληρώνουν τα δίδακτρα τους, άλλοι βιώνουν το οικονομικό δράμα των οικογενειών τους. Υπάρχουν και αρκετοί φοιτητές που οι γονείς τους ζουν μετανάστες στην Ελλάδα και χώρες της Ευρώπης και βρέθηκαν επίσης στην ανεργία.
Ακόμα και η παρακολούθηση κάποιων υποχρεωτικών μαθημάτων/εργαστηρίων δεν ήταν εφικτή, καθώς οι φοιτητές δεν μπορούσαν να καλύψουν έξοδα μετακίνησης, ενώ υπήρχε απαγόρευση υπεραστικών μεταφορών.
Η διαδικτυακή διδασκαλία εξελίχθηκε σε ένα ακόμα σκάνδαλο. Το επίπεδο συμμετοχής των φοιτητών ήταν πολύ χαμηλό σε μια χώρα με χρόνιες ελλείψεις σε υποδομές και με ακραίες κοινωνικές ανισότητες. Οι ελλείψεις σε ηλεκτρονικές συσκευές και σε δωρεάν σύνδεση στο διαδίκτυο απέκλεισαν de facto τη συντριπτική πλειονότητα των φοιτητών. Το υπουργείο Παιδείας υποστηρίζει ότι μόνο το 2% των φοιτητών δεν μπόρεσαν να έχουν πρόσβαση στην ηλεκτρονική μάθηση, αλλά δεν είναι δύσκολο να αντιμετωπιστεί αυτή η προπαγάνδα, καθώς είναι γνωστό ότι στην Αλβανία οι άνθρωποι δυσκολεύονται να εξασφαλίσουν τα πιο βασικά πράγματα, χωρίς να διαθέτουν τεχνολογική υποδομή στο σπίτι τους. Το Κίνημα για το Πανεπιστήμιο (LPU) συνέταξε ένα ερωτηματολόγιο, από το οποίο προέκυψε ότι η πλειοψηφία των φοιτητών είχε προβλήματα στην πρόσβαση στο διαδίκτυο.
Το LPU σε ανακοίνωσή του μετά την αρνητική απάντηση του υπουργείου αναφέρει: «Είναι απίστευτο πώς ακόμα και σήμερα, ενάμισι χρόνο μετά την ιστορική φοιτητική διαμαρτυρία (σ.σ. αναφέρεται στις μεγάλες κινητοποιήσεις του Δεκέμβρη του 2018), αυτό το υπουργείο συνεχίζει να ισχυρίζεται ότι ανταποκρίθηκε στα βασικά προβλήματα της πανεπιστημιακής ζωής. Για να καλύψει την αποτυχία του, παρουσιάζει χωρίς έγγραφα απίστευτα στοιχεία που δεν είναι αληθή…
Σε αυτές τις συνθήκες η κυβέρνηση κρίνει σκόπιμο να αποζημιώσει τους ολιγάρχες αλλά αρνείται το αίτημα χιλιάδων φοιτητών που απαιτούν την ελάχιστη ίση και αξιοπρεπή μεταχείριση: την κατάργηση των διδάκτρων.
Εμείς, οι φοιτητές του Κινήματος για το Πανεπιστήμιο, αγωνιζόμαστε εδώ και έξι χρόνια για εκπαίδευση ως θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα, αντιτιθέμενοι σε κάθε νόμο, απόφαση και πρακτική που πλήττει την προστασία της γνώσης, των επαγγελματικών δεξιοτήτων και της κριτικής σκέψης. Τα προβλήματα της πανεπιστημιακής ζωής είναι δομικά. Βασίζονται στον περίφημο νόμο για την τριτοβάθμια εκπαίδευση -που χρηματοδοτείται από ιδιοκτήτες ιδιωτικών πανεπιστημίων- ο οποίος εμπορευματοποιεί τα δημόσια πανεπιστήμια, αφήνει περιθώρια για ιδιωτική χρηματοδότηση, μετατρέπει τους φοιτητές σε πελάτες. Το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι (κυβέρνηση) και συνεχίζει με τα μέρη του στους υφισταμένους: διεφθαρμένους γραφειοκράτες και καταχραστές μεταξύ των πανεπιστημιακών καθηγητών.
Στο τέλος αυτής της απάντησης, θα θέλαμε να απευθυνθούμε στο Υπουργείο ‘’με σεβασμό’’ όπως απαιτεί η ευγένεια. Αλλά δεν το αξίζει, ούτε περιμένουμε να το αξίζει όσο είναι το όργανο μιας κυβέρνησης που ελέγχεται από τους ολιγάρχες.
Αυτή η ακαδημαϊκή χρονιά ανέδειξε όλα τα προβλήματα που συσσωρεύτηκαν με την πάροδο των ετών στο πανεπιστήμιο ως αποτέλεσμα του νόμου για την τριτοβάθμια εκπαίδευση: την εμπορευματοποίηση της γνώσης, την εξαφάνιση της δημοκρατίας και τις έντονες οικονομικές διακρίσεις κατά της πλειονότητας των φοιτητών.
Σε τέτοιες συνθήκες η οργάνωση και ο αγώνας είναι ανάγκη. Ο πραγματικός λόγος (της υπουργικής απάντησης και της κλήσης σε απολογία των φοιτητών) δεν είναι η παραβίαση των κανόνων υγιεινής αλλά ο φόβος των συνεπειών της οικονομικής κρίσης μεταξύ των νέων, ο φόβος για τις αναπόφευκτες επαναστάσεις του μέλλοντος.
Η ποινικοποίηση της διαμαρτυρίας, εκτός από το ότι δεν μας σταματά, μας κάνει πιο τολμηρούς. Η ζωή μιας γενιάς δεν μπορεί να συνθλιβεί από βία ή φόβο, ούτε από χωροφύλακες ούτε από τη διαφθορά».
