Ιωάννα Καρδάρα Η άρση της απαγόρευσης κυκλοφορίας έχει οδηγήσει σε αύξηση και του επιβατικού κοινού στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, τα οποία όμως παραμένουν «μολυσμένα» από τον ιό των διαχρονικών κυβερνητικών πολιτικών απαξίωσής τους. Στην «κανονικότητα» υποτίθεται ότι έχουν επιστρέψει και τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς (ΜΜΜ) αα, καθώς η κυβέρνηση προχώρησε σε μια σειρά εξαγγελίες που συνοψίζονται στο σύνθημα «Φοράω μάσκα. Κρατάω αποστάσεις. Δεν μετακινούμαι άσκοπα. Μετακινούμαι με ασφάλεια». ωστόσο oι κανόνες που θέλει να επιβάλλει φαίνονται σχεδόν ανέφικτοι, καθώς δεν υπολογίζει (ή μάλλον επιλέγει συνειδητά να αγνοεί) τις ελλείψεις που υπάρχουν στον τομέα των συγκοινωνιακών δικτύων. Επιπλέον, καθιστά υποχρεωτική τη χρήση μάσκας σε όσους επιβιβάζονται σε ΜΜΜ, ξεχνώντας μάλλον ότι ούτε καν στους οδηγούς δεν έχει χορηγηθεί, όπως θα έπρεπε. Μάλιστα προβλέπεται και η επιβολή προστίμου 150 ευρώ για τους… παραβάτες. «Ας είμαστε ειλικρινείς, το κόστος είναι τεράστιο, είναι αδύνατον να δίνουμε δωρεάν μάσκες στο επιβατικό κοινό. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να δίνουμε τον απαραίτητο εξοπλισμό στους οδηγούς των λεωφορείων και στο προσωπικό πεδίου στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς», δήλωσε κυνικά την Πέμπτη ο υπουργός Υποδομών και Μεταφορών Κώστας Καραμανλής. Σε ό,τι αφορά τα δρομολόγια, στο Μετρό και τον Ηλεκτρικό σχεδιάζεται η συχνότητα των συρμών κατά τις ώρες αιχμής να είναι στα 6 από τα 7,5 λεπτά που είναι μέχρι σήμερα. Στο Τραμ, στόχος είναι η συχνότητα των συρμών τις αντίστοιχες ώρες να είναι στα 8 αντί στα 11 λεπτά. Στα λεωφορεία και τα τρόλεϊ, από 550 οχήματα που κυκλοφορούν σήμερα στους δρόμους, ο αριθμός το επόμενο διάστημα σχεδιάζεται να αυξηθεί στα 1.000 συνολικά. Όμως, η πύκνωση των οχημάτων και των δρομολογίων κατά τις ώρες αιχμής θα συνοδεύεται από ταυτόχρονη μείωση των συχνοτήτων διέλευσης στα ενδιάμεσα διαστήματα. Ειδικότερα, από τις 10 το πρωί έως τις 2 το μεσημέρι και από τις 6 το απόγευμα έως τα μεσάνυχτα.
Η αύξηση των δρομολογίων και η αποφυγή του συνωστισμού απαιτούν προσλήψεις
Όπως εξηγεί στο Πριν το μέλος του διοικητικού συμβουλίου του συνδικάτου εργαζομένων ΟΑΣΑ (ΕΘΕΛ) Σταύρος Μανίκας, εκλεγμένος με την Ενωτική Αγωνιστική Συνεργασία Εργαζομένων ΕΘΕΛ-ΟΑΣΑ (ΕΑΣ), από τότε που ξεκίνησε η υγειονομική κρίση τα μέτρα που πάρθηκαν ήταν ελάχιστα. «Η ΕΑΣ πρότεινε μια σειρά από μέτρα, τα οποία θα έπρεπε να διεκδικήσουμε ως εργαζόμενοι στις μεταφορές. Μεταξύ άλλων, την αύξηση κονδυλίων για την κάλυψη των έκτακτων αναγκών στα ΜΜΜ και την πρόσληψη οδηγών, καθώς υπάρχει έλλειμμα, από τη στιγμή που δεν έχει γίνει καμία από το 2006. Οι προσλήψεις αυτές είναι αναγκαίες, ώστε να υπάρχει πυκνότητα στα δρομολόγια και να αποφευχθεί ο συνωστισμός», σημειώνει ο Στ. Μανίκας. Παράλληλα, ζητήθηκε η εξασφάλιση και η διανομή στους εργαζόμενους φαρμάκων, υγειονομικού υλικού και ειδών υγιεινής. Απαραίτητο μέτρο προστασίας ήταν και οι συχνές απολυμάνσεις στα λεωφορεία, στους χώρους εργασίας, στις αφετηρίες, καθώς και στις τουαλέτες που χρησιμοποιούνται από τους εργαζόμενους. Παρ’ όλα αυτά, το μόνο που δόθηκε στους εργαζομένους από τη διοίκηση ήταν αντισηπτικό, ενώ η χορήγηση μασκών άργησε πολύ να γίνει. «Αναγκαστήκαμε σαν ΕΑΣ και μαζέψαμε χρήματα ώστε να αγοράσουμε γύρω, στις 500 μάσκες που πλένονται και επαναχρησιμοποιούνται και τις μοιράσαμε στους εργαζόμενους. Ύστερα από αυτή τη δράση μας και τις πιέσεις που ασκήσαμε, η διοίκηση έδωσε στους οδηγούς πέντε μάσκες χειρουργικές, αλλά από εκεί και πέρα δεν έγινε τίποτα άλλο», μας λέει ο Στ. Μανίκας. Τέλος, από τα 750 λεωφορεία και τρόλεϊ που κυκλοφορούσαν μέχρι τις αρχές Μαρτίου, τώρα κυκλοφορούν γύρω στα 500. Τα ερωτήματα ύστερα από τις εξαγγελίες της κυβέρνησης σε σχέση με τα ΜΜΜ παραμένουν αναπάντητα. Αυτήν τη στιγμή το συγκοινωνιακό δίκτυο ούτε διαθέτει 1.000 «ετοιμοπόλεμα» λεωφορεία και τρόλεϊ, ούτε –φυσικά– και οδηγούς να δουλέψουν σε αυτά. Για να συμβεί αυτό χρειάζονται συνολικά περίπου 2.500 οδηγοί. Ένα βασικό ζήτημα, επίσης, είναι η κατασκευή καμπίνας για τους οδηγούς, ώστε να είναι προστατευμένοι από τους επιβάτες. Ύστερα από την έναρξη της υγειονομικής κρίσης, κάποιοι οδηγοί τοποθέτησαν ένα διαχωριστικό αλυσιδάκι, ώστε να μπορούν να έχουν απόσταση από το επιβατικό κοινό, ωστόσο, πλέον χρειάζονται πιο δραστικά μέτρα. Παρ’ όλα αυτά, η εταιρεία δεν έχει προχωρήσει ακόμη στην κατασκευή καμπίνας με πλέξιγκλας. Ανθρώπινες συνθήκες για οδηγούς-επιβάτες Προβληματισμό δημιουργεί και το ζήτημα του κλιματισμού, καθώς πλησιάζουμε και στο καλοκαίρι, με τους επιστήμονες να έχουν επισημάνει ότι η χρήση του ενδεχομένως αποτελεί πηγή διασποράς του ιού. «Όταν η θερμοκρασία έξω είναι στους 35ο C, μέσα στο λεωφορείο που είναι όλο λαμαρίνα η θερμοκρασία είναι στους 45o-50ο C. Είναι αδύνατο να δουλέψουν οι οδηγοί και η κατάσταση για τους επιβάτες θα είναι αφόρητη. Γενικά, είναι αδύνατον για έναν εργαζόμενο να δουλέψει 8 ώρες σε τέτοιες θερμοκρασίες και να ανταπεξέλθει», τονίζει ο Σταύρος Μανίκας. Όπως σημειώνει, είναι επιτακτική ανάγκη, εκτός από το ζήτημα της καμπίνας για τον οδηγό, να λυθεί και αυτό του αριθμού των επιβατών μέσα στα ΜΜΜ. «Μέχρι τώρα ίσχυε να επιβιβάζεται το 50% του συνόλου (καθήμενοι και όρθιοι). Εμείς ζητάμε να επιβιβάζεται μόνο το 50% των καθήμενων, ώστε να αποφευχθεί ο συνωστισμός», εξηγεί.
