Χρίστος Κρανάκης
Ο ελιγμός της κυβέρνησης Μακρόν, που ουσιαστικά «παγώνει» για δύο χρόνια την αύξηση του ορίου ηλικίας για συνταξιοδότηση (στα 64 από 62) οδήγησε στην υποχώρηση τα συνδικάτα του κυβερνητικού-εργοδοτικού συνδικαλισμού.
΄Ολοι οι μεγάλοι εργατικοί αγώνες βρέθηκαν κάποια στιγμή μπροστά στο κρίσιμο και δύσκολο δίλημμα:
Ολική ρήξη ή (μερική) υποχώρηση! Αυτό συμβαίνει και στη Γαλλία, η κυβέρνηση της οποίας στις 10 Γενάρη, 38η μέρα της απεργίας, ανακοίνωσε πως σκέφτεται να αποσύρει (για την ακρίβεια, να «παγώσει» για μια διετία) το μέτρο που δίνει «κίνητρα» στους εργαζομένους ώστε να δουλεύουν έως την ηλικία των 64 ετών έναντι 62 που είναι σήμερα, θεσπίζοντας ποινές για όσους δεν δεχτούν. Η κίνηση αυτή εμπεριέχει τόσο το στοιχείο της πολιτικής πίεσης που άσκησαν οι μαζικές κινητοποιήσεις όσο και αυτό της «έντεχνης ενσωμάτωσης», καθώς δεν τίθεται θέμα συνολικής απόσυρσης του νομοσχεδίου.
Πολλά συνδικάτα και εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι, άλλωστε, δεν αντιμάχονταν μόνο το παραπάνω μέτρο, αλλά εν γένει το νέο ασφαλιστικό νόμο, βασικό στοιχείο του οποίου είναι η ενοποίηση των ασφαλιστικών ταμείων και του τρόπου υπολογισμού των συντάξεων.
Τονίζουν δε ότι η κυβέρνηση ψεύδεται όταν υποστηρίζει πως η ενοποίηση των συντάξεων ενισχύει την κοινωνική ισότητα και καταγγέλλουν ότι τελικός σκοπός είναι η συνολική φτωχοποίηση του κόσμου της εργασίας. Αυτό, όπως εξηγούν, συμβαίνει διότι μέχρι τώρα, το ύψος των συντάξεων στη Γαλλία υπολογιζόταν με βάση τους τελευταίος 6 μήνες εργασίας, περίοδο δηλαδή όπου συνήθως ο μισθός φτάνει στα ανώτατα όρια του εργασιακού βίου. Με το νέο νόμο, όμως, το ύψος της σύνταξης θα υπολογίζεται με βάση τη συνολική εργασιακή πορεία, γεγονός που αντικειμενικά οδηγεί σε μείωση. Χαρακτηριστικά, μέλος του συνδικάτου των δασκάλων – που συμμετέχει στις απεργίες – τονίζει πως αντί για την προβλεπόμενη σύνταξη των 2.500 ευρώ με τον νέο νόμο θα μειωθεί μέχρι και στα 1600 ευρώ. Επιπλέον, άλλοι κλάδοι – όπως οι δικηγόροι – που είχαν ισχυρά ασφαλιστικά ταμεία – τονίζουν ότι θα δούνε τις ασφαλιστικές τους εισφορές να διπλασιάζονται.
Συνεπώς, μεγάλα κομμάτια εργαζομένων μόνο ευχαριστημένα δεν αισθάνονται με την πρόταση της κυβέρνησης, καθώς ο αντιδραστικός πυρήνας του ασφαλιστικού συνεχίζει να υπάρχει. Όπως φαίνεται, η αναδίπλωση από πλευράς Μακρόν εντάσσεται περισσότερο σε ένα σχέδιο «αφοπλισμού» των συνδικάτων στα μέσα μεταφοράς, που αποτελούσαν ραχοκοκαλιά του απεργιακού κύματος λόγω και της νευραλγικής θέσης τους. Ήδη, από τις 13 Γενάρη, τόσο τα τρένα όσο και τα περισσότερα άλλα μέσα μεταφοράς εντός του αστικού ιστού λειτουργούν σχεδόν κανονικά, για πρώτη φορά μετά τις 4 Δεκέμβρη. Άλλωστε, η επιμονή της κυβέρνησης για πάνω από ένα μήνα «εξουθένωσε» τους απεργούς, οι οποίοι έμειναν απλήρωτοι για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Ελπιδοφόρο μήνυμα από τμήμα του κινήματος που εμμένει στην απεργία
Είναι σαφές πως η πρόταση για απόσυρση μέρους του νομοσχεδίου ακολουθεί την ιστορική μέθοδο του αστικού συστήματος περί «διαίρει και βασίλευε» επί της εργατικής τάξης. Το συνδικάτο του εμπορίου, CFDT, ένα από τα μεγαλύτερα στη χώρα χαιρέτισε την κυβερνητική πρωτοβουλία, λέγοντας πως δείχνει «τη βούληση της κυβέρνησης να βρει έναν συμβιβασμό». Παρόμοια στάση κράτησε και το φιλοεργοδοτικό UNSA. Επιπλέον, ο πρωθυπουργός Εντουάρ Φιλίπ, ο οποίος έχει συγκεντρώσει και τα περισσότερα «πυρά» των σωματείων το προηγούμενο διάστημα, «πέταξε το μπαλάκι» στους ίδιους τους εργαζομένους και τους κάλεσε σε «διάσκεψη για την ισορροπία και τη χρηματοδότηση των συντάξεων» (από κοινού με τις εργοδοτικές οργανώσεις), που θα πρέπει να παρουσιάσει τα συμπεράσματά της μέχρι τα τέλη Απριλίου.
Όλα δείχνουν, λοιπόν, πως γαλλική κυβέρνηση επιδιώκει να ανακατέψει την τράπουλα και να αφοπλίσει τους εργαζομένους από τα δίκαια αιτήματά τους. Ταυτόχρονα, ετοιμάζεται να ζητήσει ευρεία εξουσιοδότηση για τη λήψη, μέσω διαταγμάτων, οποιουδήποτε μέτρου κρίνει απαραίτητο, για την εξισορρόπηση του συστήματος έως το 2027. Απέναντι σε αυτό, θετικό βήμα είναι η θέληση ορισμένων σωματείων να μην υποχωρήσουν και να συνεχίσουν τις απεργιακές κινητοποιήσεις. Σε αυτό το πλαίσιο, την Παρασκευή, απεργοί με σημαίες της CGT απέκλεισαν το Λούβρο, το μουσείο με τους περισσότερους επισκέπτες στον κόσμο. Περίπου εκατό διαδηλωτές μπλόκαραν την είσοδο της Πυραμίδας, φωνάζοντας «θα φτάσουμε μέχρι τη σύνταξη» και «οι τουρίστες μαζί μας», ζητώντας από τους επισκέπτες που σήμερα έμειναν εκτός του μουσείου να δείξουν αλληλεγγύη.
Προς το παρόν, βεβαίως, δεν είναι απολύτως σαφές πόσα και ποια σωματεία θα συνεχίσουν στο απεργιακό «μονοπάτι». Το σίγουρο είναι ότι ένα σημαντικό κομμάτι μοιάζει αποφασισμένο να μην αποδεχτεί τον συμβιβασμό και τα ημίμετρα.
