Γιώργος Μουρμούρης
Η «πυκνή» 168η εβδομάδα της μεγάλης Δίκης ξεκίνησε με την αγόρευση του Κώστα Παπαδάκη, συνηγόρου των Αιγύπτιων αλλιεργατών. Ο Κ. Παπαδάκης αναφέρθηκε αναλυτικά στο νομικό πλαίσιο υπό το οποίο διεξάγεται η δίκη, καταρρίπτοντας τους ισχυρισμούς της υπεράσπισης των χρυσαυγιτών περί «πολιτικής δίωξης». Εξήγησε πώς, με βάση τη νομολογία, το ζήτημα του «οικονομικού οφέλους» αποτελεί επιβαρυντική περίσταση στη δράση εγκληματικής οργάνωσης και όχι απαραίτητη προϋπόθεση για την ύπαρξή της, ενώ ανέδειξε την επιλεκτικότητα των κρατικών μηχανισμών που, την ίδια περίοδο που ενορχήστρωναν σαθρές διώξεις με βαρύτατα κατηγορητήρια κατά ατόμων στοχοποιημένων για την πολιτική τους ταυτότητα, όπως του Τάσου Θεοφίλου, άφηναν να εξελίσσεται η δολοφονική δράση της νεοναζιστικής οργάνωσης.
Ο Κώστας Παπαδάκης αναφέρθηκε αναλυτικά στις επιθέσεις της Χρυσής Αυγής, τονίζοντας ότι στόχος ήταν να σταλεί μήνυμα τρομοκράτησης των πολιτικών της αντιπάλων και γι’ αυτόν τον λόγο δεν πραγματοποιούνταν εν κρυπτώ, ιδίως όσο γινόταν εμφανές το «ακαταδίωκτο» που έχαιρε η νεοναζιστική οργάνωση. Παραθέτοντας δεκάδες επιθέσεις, παρατήρησε ότι μετά την είσοδο της Χρυσής Αυγής στο κοινοβούλιο η ναζιστική βία εκτοξεύτηκε, γκρεμίζοντας την εισαγγελική θέση περί «μεμονωμένων περιστατικών». «Μέχρι την 12/6/12 τα καταγεγραμμένα περιστατικά είναι 61. Στο υπόλοιπο του 2012 είναι 192. Έχουμε δηλαδή τριπλασιασμό των περιστατικών βίας», σημείωσε χαρακτηριστικά. «Κανένας πολιτικός οργανισμός δεν βγήκε με τέτοια προκλητικά χαρακτηριστικά για να κεφαλαιοποιήσει όλη τη βία. Είναι υπεύθυνη ποινικά μια εγκληματική οργάνωση, ακόμα και όταν δεν κάνει τίποτα, όχι όταν έχει τόσα περιστατικά», πρόσθεσε, καταδεικνύοντας το νήμα που συνδέει τις εγκληματικές ενέργειες με την ιεραρχική δομή και τη ναζιστική ιδεολογία της Χρυσής Αυγής.
Για τρίτη εβδομάδα συνεχίστηκε στο Εφετείο Αθηνών η αποκάλυψη, σε όλη του τη
φρικιαστική έκταση, του εγκληματικού χαρακτήρα της Χρυσής Αυγής, καθώς και η
αποδόμηση της εισαγγελικής πρότασης –«χάδι» για τους ναζιστές, από τους
συνήγορους της Πολιτικής Αγωγής.
Οι αγορεύσεις της Πολιτικής Αγωγής συνεχίστηκαν με τους συνήγορους των συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ και του ΚΚΕ, οι οποίοι ανέδειξαν τον πολιτικό ρόλο της Χρυσής Αυγής ως υπερασπιστή των συμφερόντων του κεφαλαίου, ειδικά στην κρίσιμη πολιτικά και κοινωνικά περίοδο του 2010-2012, όταν η καπιταλιστική κρίση βρισκόταν στην κορύφωσή της και επικρατούσε κοινωνικός αναβρασμός.
Αποκαλυπτική για τον χαρακτήρα αυτό της οργάνωσης ήταν η συνάντηση εργολάβων της ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης του Περάματος με χρυσαυγίτες σε νυχτερινό κέντρο στη λεωφόρο Συγγρού, κατά την οποίαν, όπως σημείωσε ο συνήγορος Τ. Σαπουντζάκης επικαλούμενος την κατάθεση Πουλικόγιαννη, οι χρυσαυγίτες έλαβαν «300-400 χιλιάδες ευρώ μετρητά» ως ενίσχυση της δράσης τους, με σκοπό το χτύπημα του ταξικού συνδικαλισμού στη Ζώνη. Ο Τ. Σαπουντζάκης τόνισε ότι, αν και το όνομα του ατόμου που πληροφόρησε σχετικά τον Πουλικόγιαννη και το Συνδικάτο Μετάλλου δεν έχει γίνει γνωστό για λόγους προστασίας του, τα περί της συνάντησης δεν έχουν διαψευσθεί από τους εργολάβους.
Από την εκτενέστατη περιγραφή, τόσο της δολοφονικής επίθεσης στο ΠΑΜΕ –η οποία είχε προαναγγελθεί από τον Λαγό ενώ τον οργανωμένο χαρακτήρα της πιστοποιούν και τα μηνύματα που αντάλλαξαν πριν και λίγο μετά τη διεξαγωγή της τοπικά στελέχη της νεοναζιστικής οργάνωσης– όσο και των δεδομένων που στοιχειοθετούν την κατηγορία της εγκληματικής οργάνωσης εκ μέρους των συνηγόρων, αφενός καταρρίπτονται οι ισχυρισμοί της εισαγγελέως, η οποία επιχείρησε να στηρίξει τα περί μη ανθρωποκτόνου προθέσεως στη… μη ύπαρξη θύματος, αφετέρου καταδεικνύεται ο απώτερος σκοπός της επίθεσης στους συνδικαλιστές.
Αποσκοπούσε, δηλαδή, στην αποδυνάμωση του συνδικάτου, μέσω φυσικής εξόντωσης της ηγεσίας του, στην επακόλουθη επικράτηση κλίματος τρομοκρατίας στους εργάτες της ζώνης, για να ακολουθήσει η ίδρυση εργοδοτικού σωματείου – δουλεμπορι-
κού γραφείου. Με αυτόν τον τρόπο θα εξασφαλιζόταν δουλειά με χαμηλότερα μεροκάματα στα μέλη του εργοδοτικού «σωματείου» με διαμεσολάβηση της Χρυσής Αυγής, ενώ θα αναπτύσσονταν σχέσεις πελατείας με το ναζιστικό μόρφωμα και θα διασφαλιζόταν η κυριαρχία των εργοδοτών με ισοπέδωση των εργασιακών δικαιωμάτων των εργαζομένων.
Οι αγορεύσεις των συνηγόρων της Πολιτικής Αγωγής συνεχίζονται την Τρίτη.
