Σε ένα γεμάτο αμφιθέατρο Γκίνη στο Πολυτεχνείο, πραγματοποιήθηκε τη 1η Νοέμβρη η εκδήλωση ενάντια στην προσπάθεια καταδίκης του Δικτύου Σπάρτακος, του Νίκου Χαραλαμπόπουλου και του αντιπολεμικού κινήματος μέσα και έξω από το στρατό. Την εκδήλωση παρακολούθησαν και συμμετείχαν οργανώσεις και αγωνιστές/στριες των κοινωνικών κινημάτων εντός και εκτός των τειχών της Αριστεράς, εκπρόσωποι σωματείων και εργατικών σχημάτων, μεγάλος αριθμός φοιτητών, καθώς και μέλη φεμινιστικών και άλλων συλλογικοτήτων. Έγιναν πλούσιες τοποθετήσεις για πολλές διαφορετικές κοινωνικές και πολιτικές παραμέτρους της δίκης και της ιστορικής συγκυρίας στην οποία εντάσσεται, στον ορίζοντα του νέου παγκόσμιου γύρου κοινωνικών εξεγέρσεων, από το Λίβανο και το Ιράκ μέχρι τη Χιλή και το Εκουαδόρ, των παγκόσμιων διακρατικών ανταγωνισμών με επίκεντρο τη Μέση Ανατολή, τη Συρία και την καταστολή του κουρδικού κινήματος, και του ελληνοτουρκικού ανταγωνισμού, με τους δύο καπιταλισμούς να έχουν πρώτα εξαπολύσει μια μεγάλη επίθεση στον εσωτερικό εχθρό, ώστε να εντείνουν την οικονομική, πολιτική και πολεμική τους δραστηριότητα στον ευρύτερο χώρο της Νοτιοανατολικής Μεσογείου.
Την εκδήλωση άνοιξε η εισήγηση του Νίκου Αργυρίου, ο οποίο έκανε αναφορά στις πολεμικές επιχειρήσεις που διεξάγει σήμερα ο ελληνικός στρατός στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ εκτός συνόρων, όπως η αποστολή ελληνικών F16 στη Συρία, αλλά και εντός συνόρων, με τον πόλεμο κατά των μεταναστών και τις ασκήσεις καταστολής πλήθους που στρέφονται ενάντια στην εργατική τάξη και το λαό. Στη συνέχεια, ο ίδιος ο διωκόμενος περιέγραψε συνοπτικά το «καφκικό» σκηνικό των μεθοδεύσεων του κρατικού μηχανισμού στην υπόθεσή του, που είχαν ως αποτέλεσμα να μη μπορέσει να καταθέσει απολογητικό υπόμνημα και να καλείται τώρα να δικαστεί στην Αλεξανδρούπολη στις 21 Νοεμβρίου. Ο Νίκος Χαραλαμπόπουλος έδωσε έμφαση στις πολιτικές και κοινωνικές διαστάσεις της δίωξης εναντίον του, κάνοντας μια περιοδολόγηση τριών φάσεων αντιμετώπισης των κινημάτων από το ελληνικό κράτος τα τελευταία χρόνια: από το 2006/7 μέχρι το 2012 περίπου, περίοδος που συνοψίζεται από το εγχειρίδιο καταστολής πλήθους και αντι-εξέγερσης που αποκάλυψε το Δίκτυο Σπάρτακος, η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ ως πολιτικό εγχειρίδιο αντι-εξέγερσης, και η σημερινή φάση της Ν.Δ ως περίοδος «ανοικοδόμησης» της χώρας μετά την κοινωνικο-οικονομική καταστροφή των μνημονιακών «μεταρρυθμίσεων». Έπειτα, τη σκυτάλη πήρε ο δημοσιογράφος Γιάννης Αγγελής αναφέρθηκε στο πολιτικό πλαίσιο της φίμωσης της ελευθερίας του Τύπου, τονίζοντας πως η συγκεκριμένη υπόθεση δεν μοιάζει με καμιά άλλη δίωξη συκοφαντικής δυσφήμισης, αποσκοπώντας στην καταστολή του κινήματος που έρχεται σε ένα από τα πλέον νευραλγικά σημεία λειτουργίας του ελληνικού καπιταλισμού, τον στρατό.
Η τοποθέτηση των δικηγόρων του διωκόμενου, Αντωνίας Λεγάκη και Κώστα Παπαδάκη εξέθεσε τον επιθετικό, νομικοπολιτικό χαρακτήρα της εσπευσμένης δίωξης από την δικαστική εξουσία. Ξεχωριστή θέση στην εκδήλωση είχαν οι μαρτυρίες συναγωνιστών από τη στρατιωτική τους θητεία για την τεράστια συμβολή του Δικτύου Σπάρτακος στο κίνημα των φαντάρων, ως εκείνο το πολιτικό όχημα που «δίνει φωνή σε αυτούς που δεν έχουν φωνή», από τις πιο μικρές, καθημερινές ανάγκες μέχρι τις πιο μεγάλες αρνήσεις των πολεμικών επιχειρήσεων που διεξάγει το ελληνικό κράτος.
