Σεΐτ Αλντογάν
Μπορεί να έχασε τα μεγάλα αστικά κέντρα, όμως από το βράδυ κιόλας των εκλογών ο Ερντογάν σάλπισε την επίθεση στα εργατικά-λαϊκά δικαιώματα και τις κατακτήσεις, με εφαρμογή ενός πακέτου αντιδραστικών «μεταρρυθμίσεων».
ΕΜΕΡ και HDP άντεξαν την πίεση, τους εκβιασμούς και τη νοθεία του καθεστώτος
Ο Ερντογάν μετέτρεψε τις εκλογές της 31ης Μάρτη σε δημοψήφισμα, θέλοντας να επιβεβαιώσει την ισχυρή του θέση. Για να το καταφέρει, χρησιμοποίησε κάθε δυνατότητα συμπεριλαμβανομένης της κρατικής τρομοκρατίας, των απαγορεύσεων κ.λπ. Πρακτικά, στις εκλογές δεν συζητήθηκαν τα τοπικά προβλήματα, αλλά κυριάρχησε «το προεδρικό πολίτευμα, η ασφάλεια, οι εσωτερικές και εξωτερικές απειλές ενάντια στην Τουρκία» και άλλα παρόμοια.
Όμως τα αποτελέσματα δεν ήταν και ικανοποιητικά για τον Ερντογάν. Αντιθέτως, δέχτηκε μεγάλο πλήγμα χάνοντας τα μεγάλα αστικά κέντρα όπως Κωνσταντινούπολη, Άγκυρα, ‘Αδανα και Μερσίνη. Φαίνεται, λοιπόν, ότι μία σημαντική μερίδα ψηφοφόρων του Ερντογάν του γύρισαν την πλάτη λόγω της οικονομικής κατάστασης και το κυβερνόν κόμμα στην ουσία έχασε μεγάλο ποσοστό των ψήφων του στις βιομηχανικές και εργατικές πόλεις. Οι απώλειες κυμαίνονται από 6 ως 10 μονάδες, κάτι που δείχνει ότι σημαντική μερίδα των εργαζομένων δεν δέχεται την οικονομική και πολιτική καταπίεση που ασκεί το καθεστώς. Η αλήθεια, βεβαίως, είναι ότι οι απώλειες δεν φαίνονται άμεσα, εξαιτίας της συμμαχίας του με τους Γκρίζους Λύκους (Κόμμα Εθνικής Δράσης), που απέσπασαν σοβαρό ποσοστό ψήφων από τον Ερντογάν και βγήκαν ενισχυμένοι.
Από την άλλη μεριά, σε όλη την επικράτεια, ο Ερντογάν έχει χάσει μόνο 2 μονάδες, που δεν είναι μεγάλο ποσοστό. Για την ακρίβεια, δείχνει ότι ο «σουλτάνος» παραμένει ισχυρός και θα συνεχίσει την πολιτική του. Με άλλα λόγια, δεν έγινε κάποιο βήμα μέσα από αυτές τις εκλογές όσον αφορά στην ταξική πάλη στην Τουρκία και όσος κόσμος γύρισε την πλάτη του στον Ερντογάν δεν έχει επιλέξει έναν ταξικό δρόμο – απλά έχει αλλάξει καθεστωτικό στρατόπεδο.
Στο μεταξύ, ούτε ο Ερντογάν ούτε το κόμμα του φαίνεται πως δέχονται τα αποτελέσματα ως έχουν και συνεχίζουν τη μαύρη προπαγάνδα, μέσω των ΜΜΕ που ελέγχουν (κάπου το 90%), κάνοντας λόγο για παραβιάσεις του εκλογικού νόμου και νοθεία. Κι αυτό όταν στις προηγούμενες εκλογές, είχαν βγει πάνω από 400.000 άκυροι ψήφοι και η κυβέρνηση Ερντογάν δήλωνε ότι «η Τουρκία έχει τέλειο εκλογικό σύστημα»… Έτσι, την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές, συνεχιζόταν σε πολλές περιοχές της Κωνσταντινούπολης η επανακαταμέτρηση.
Βεβαίως, νοθεία υπήρξε, αλλά από την πλευρά του καθεστώτος. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Σιρνάκ, μίας πόλης με δυναμική παρουσία του κουρδικού κινήματος, η οποία έχει 320.000 ψηφοφόρους. Κι όμως, πέρασε στο κυβερνόν κόμμα. Η κυβέρνηση μάζεψε όλους τους στρατιώτες, αστυνομικούς, χωροφύλακες και μισθοφόρους της ευρύτερης περιοχής ώστε να ψηφίσουν εκεί. Οι δε φωτογραφίες που δημοσιεύτηκαν στην ημερήσια εφημερίδα Εβρενσέλ δείχνουν εκατοντάδες στρατιώτες με βαρύ οπλισμό να περιμένουν έξω απ’ τα εκλογικά κέντρα. Ο κρατικός μηχανισμός χρησιμοποίησε κάθε δυνατότητα για να μην εκλεγούν υποψήφιοι του HDP και ΕΜΕΡ. Ωστόσο, παρ’ όλη την τεράστια τρομοκρατία, τις συλλήψεις και τις απαγορεύσεις, το HDP κράτησε σταθερή τη δύναμή του και στις μεγάλες πόλεις πήρε 60-70% συντριπτικά στους δήμους. Το δε Κόμμα Εργασίας, που είχε κατεβάσει υποψήφιους στις πόλεις που υπάρχει μία συντηρητική βάση, πήρε αξιοπρεπές ποσοστό. Ειδικά στην Ντέρσιμ, ΕΜΕΡ και ΗDP την έχασαν με διαφορά 500 μόλις ψήφων.
Το βασικό ερώτημα, πάντως, είναι τι γίνεται από εδώ και στο εξής. Ο Ερντογάν και ολόκληρη η κυβέρνηση εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα συνεχώς μιλούσαν για μεγάλη ανάγκη «οικονομικών μεταρρυθμίσεων», αλλά τις ανέβαλαν λόγω των εκλογών. Τώρα που τελείωσαν, όπως ανακοίνωσε και ο ίδιος ο Ερντογάν, η κυβέρνηση θα κινηθεί γρήγορα. Στόχος της να αλλάξει το ασφαλιστικό σύστημα, να φέρει νέους φόρους, να δεχτεί επί της ουσίας το πρόγραμμα του ΔΝΤ και να προχωρήσει σε μείωση μισθών και αύξηση των τιμολογίων ΔΕΚΟ. Και φυσικά, όλα αυτά θα συνοδευτούν με ένταση της κρατικής βίας και τρομοκρατίας.
Όπως σημείωσε η πρόεδρος του ΕΜΕΡ, Σελμά Γκιουρκάν, «τα αποτελέσματα των εκλογών δείχνουν ότι δεν θα λυθούν τα προβλήματα των καταπιεσμένων εργατών και λαϊκών μαζών. Ακριβώς το αντίθετο, θα ρίξουν στην πλάτη των εργαζομένων το βάρος της κρίσης και θα συνεχίσουν να εξυπηρετούν το κεφάλαιο».
