Στο μυθιστόρημα Οι Άθλιοι του Βίκτωρα Ουγκό, ο Γιάννης Αγιάννης αρχικά καταδικάζεται σε πέντε χρόνια φυλάκισης επειδή έκλεψε ένα καρβέλι ψωμί. Στην Ελλάδα του 21ου αιώνα, μια γυναίκα καταδικάζεται πρωτόδικα σε 15 χρόνια φυλάκισης επειδή μετέτρεψε ένα «Ε» σε «ΣΤ», δηλαδή εμφανίστηκε να κατέχει απολυτήριο δημοτικού ενώ είχε τελειώσει μόνο την πέμπτη τάξη.Το έκανε για ένα κομμάτι ψωμί, στην κυριολεξία, αφού με τον πενιχρό μισθό της καθαρίστριας θα έτρεφε τα δύο παιδιά της καθώς ο άντρας της, που ήταν οικοδόμος, είχε αναπηρία 67%. Και στην πρόσφατη δίκη της στο Εφετείο, η ποινή της μετατράπηκε σε 10 χρόνια.
Αναρωτιέται κανείς τι άνθρωποι είναι εκείνοι που την καταδίκασαν και αν οι ίδιοι ζητούν απολυτήριο δημοτικού από τις παραδουλεύτρες που καθαρίζουν τα σπίτια τους. Εδώ το έγκλημα δεν το πραγματοποίησε ο θηλυκός Γιάννης Αγιάννης, αλλά οι δικαστές που επάξια τους ανήκει ο τίτλος του σύγχρονου Ιαβέρη.
Η αντίδραση της κοινωνίας ήταν άμεση και συγκινητική. Μέσα σε λίγες ώρες αφότου δημοσιεύθηκε το κείμενο συμπαράστασης που συνέταξαν τρεις γνωστές ιστοσελίδες, συγκεντρώθηκαν χιλιάδες υπογραφές – τόσο κραυγαλέα ήταν η αδικία της επίσημης δικαιοσύνης. Αν μάλιστα αναλογιστεί κανείς ότι μια 53χρονη εργάτρια βρίσκεται φυλακισμένη ενώ οι δήμιοι της Χρυσής Αυγής και διάφοροι μεγαλοαπατεώνες κυκλοφορούν ελεύθεροι, η αγανάκτηση μετατρέπεται σε οργή.
Είναι σχεδόν σίγουρο ότι η λαϊκή κατακραυγή σύντομα θα οδηγήσει στην αποφυλάκιση της καθαρίστριας. Όμως το στίγμα της αδικίας στο σώμα των δικαστών (και σε όλο το σύστημα) θα μείνει ανεξίτηλο.
