Μαρία Μπικάκη
Οι συνταξιούχοι έχασαν πραξικοπηματικά το 36% των αποδοχών τους
Κοντεύει χρόνος από την ολοκληρωτική παύση της επικούρησης σε 16.500 συνταξιούχους της Εθνικής Τράπεζας. Μια πραξικοπηματική απόφαση της διοίκησης, που συνθλίβει τις ζωές των συνταξιούχων που έχασαν το 36% των αποδοχών τους και σμπαραλιάζει τις προσδοκίες 4.500 εργαζόμενων, οι οποίοι συνεχίζουν να καταβάλλουν κανονικά τις εισφορές τους. Αλλά και καλά μεθοδευμένη, αφού το προσωπικό μετά το 2005 έχει διαφορετικό ασφαλιστικό καθεστώς, κατακερματίζοντας την ενιαία δύναμη του προσωπικού.
Ο προηγούμενος διοικητής Λεωνίδας Φραγκιαδάκης, όπως και ο τωρινός Πολ Μυλωνάς επικαλούνται μνημονιακές επιταγές και έλλειψη χρημάτων στο λογαριασμό επικούρησης (ΛΕΠΕΤΕ), που ωστόσο η τράπεζα διαχειριζόταν όλα τα προηγούμενα χρόνια. Μια διαχείριση πεισματικά αδιαφανής που κρύβει άτοκη εκμετάλλευση των εισφορών, επένδυσή τους σε μετοχές και τοποθέτησή τους σε ανακεφαλαιοποιήσεις της ίδιας της τράπεζας.
Ένα ακόμα σκάνδαλο, που προστίθεται σε αυτά της Πανγαία, του real estate Κινέζων, των Γενικών Αποθηκών, της Fintrust-Inform Π. Λύκος, κ.α. Στις αμοιβές των διοικούντων που ξεπερνούν τις 310.000 ευρώ ετησίως για τον καθένα, τις θωρακισμένες λιμουζίνες των 638.000 ευρώ, τα εκατομμύρια σε εξωτερικούς συνεργάτες και συμβούλους, στις χορηγίες, στις διαφημίσεις και άλλες αναθέσεις, τα 40 εκατ. ευρώ τον μήνα σε δουλεμπορικά γραφεία ημετέρων για ενοικίαση προσωπικού, όταν οι πολλαπλάσιοι εργαζόμενοι της ΕΤΕ «κοστίζουν» πολλοί λιγότερα. Γι’ αυτά τα έργα ο Φραγκιαδάκης αποκόμισε καταθέσεις σε off shore 3,1 εκατ. ευρώ και 5,8 εκατ. δολαρίων και μετοχές αξίας 480.000 δολαρίων.
Μια ταξική πολιτική που συνδυάζεται με τη ληστεία των πλειστηριασμών και κατασχέσεων για τους ανήμπορους δανειολήπτες και των χαριστικών ρυθμίσεων για τους ημέτερους και με την ακραία αντεργατική πολιτική για το προσωπικό.
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ κρύβεται πίσω από τη διοίκηση που εφαρμόζει την πολιτική της, νίπτει τας χείρας της για την εφαρμογή των υποχρεώσεων της τράπεζας και αφήνει την υπόθεση να εξελίσσεται στα δικαστήρια, ισχυριζόμενη ότι η διαφορά είναι διμερής, αφού δεν υπάρχει οικονομική εισφορά του δημόσιου.
Σε αυτούς τους μήνες αποκαλύφτηκαν πολλά σε εργαζόμενους και συνταξιούχους για το ρόλο της τράπεζας και τις ταξικές αντιθέσεις, ριζοσπαστικοποιήθηκαν συνειδήσεις, κρίθηκαν πολιτικές γραμμές.
Οι Σύλλογοι των συνταξιούχων (ΣΣΕΤΕ) και των εργαζόμενων (ΣΥΕΤΕ) με πλειοψηφίες εργοδοτικών και κυβερνητικών (ΔΑΚΕ, ΠΑΣΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ) βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα εκρηκτικό περιβάλλον από συνταξιούχους που κινητοποιούνται και δεν έχουν επιτρέψει συμβιβασμό με τα σχέδια της διοίκησης, που προτείνει κατάργηση της επικουρικής παροχής με μεταφορά των συνταξιούχων στο ΕΤΕΑΕΠ, χωρίς καμιά συνεισφορά της τράπεζας και επαγγελματικό ταμείο. Σχεδιασμός που σημαίνει επιβάρυνση του δημόσιου και εκμηδενισμό σε διψήφιο αριθμό της επικούρησης. Εκμηδενισμό που βιώνουν ήδη συνταξιούχοι της Αγροτικής, της Εμπορικής, της Ιονικής, τραπεζών που χαρίστηκαν στην Πειραιώς και στην Alpha.
Σε αυτό το τοπίο, οι όροι: διαπραγματεύσεις, συναντήσεις με τη διοίκηση, δημοψηφίσματα κ.α. ηχούν πλέον ύποπτα ως μεθοδεύσεις της συνδικαλιστικής ηγεσίας σε όσους αγωνιούν και στρέφονται ενάντιά της. Ελπίδες εύκολα διοχετεύονται μόνο σε δικαστικούς αγώνες. Μεγάλα δικηγορικά γραφεία βρίσκουν χιλιάδες πελάτες καλλιεργώντας αντιλήψεις περί ιδιαιτερότητας του προβλήματος, που δεν έχει σχέση με τη συνολική επίθεση και αντιμετωπίζεται μόνο με τα δικαστήρια. Αντιλήψεις που οδηγούν σε ξέκομμα του αγώνα από τους υπόλοιπους συνταξιούχους, που υφίστανται τις μνημονιακές λεηλασίες. Ενώ, διάφοροι επιτήδειοι ψαρεύουν αγανακτισμένους για να στήσουν κόμμα συνταξιούχων.
Στη συνεχή κινητικότητα ξεπηδούν πρωτοβουλίες, πολλαπλασιάζονται δίκτυα επικοινωνίας συνταξιούχων σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης, δημιουργούνται ομάδες παρέμβασης. Ένα χαρακτηριστικό του αγώνα είναι ότι το πιο μαχητικό κομμάτι αποτελείται πλειοψηφικά από γυναίκες, γεγονός που σχετίζεται άμεσα με το ότι σε μεγάλο ποσοστό έχουν χαμηλές επικουρήσεις, γύρω στα 300 ευρώ, και τώρα απέμειναν μόνο με την κύρια σύνταξη (700 ευρώ), αντιμετωπίζοντας δανειακές υποχρεώσεις και πρόβλημα επιβίωσης.
Από την αρχή ξεχώρισαν εργαζόμενοι και συνταξιούχοι που κινούνται αγωνιστικά, που ξεκόβουν από το γραφειοκρατικό συνδικαλισμό, προχωρώντας σε ανεξάρτητες συσκέψεις, δράσεις, ακτιβισμούς και συγκεντρώσεις, παίρνοντας τον αγώνα στα χέρια τους. Τέτοιο γέννημα είναι η Ανοικτή Επιτροπή Αγώνα Εργαζόμενων και Συνταξιούχων Εθνικής Τράπεζας (aeaesete.blogspot.com). Τέτοιο αποτέλεσμα με πολλές αντιφάσεις είναι ο Συντονισμός αγωνιστικών δράσεων με πλαίσιο όπως «όχι στις περικοπές, αδιαπραγμάτευτος ΛΕΠΕΤΕ, να πληρώσει η ΕΤΕ τις υποχρεώσεις της και υπεράσπιση του Αυτοδιαχειριζόμενου Ταμείου Υγείας (ΤΥΠΕΤ) που κινδυνεύει, λόγω μη εισροής εισφορών από την επικούρηση».
