Τα όρια των υποσχέσεων και του κατάλογου με τα «θα» της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ φαίνονται στην υπόθεση με τα αναδρομικά των συνταξιούχων που αφορούν μειώσεις από τρεις μνημονιακούς νόμους του 2012, οι οποίοι κρίθηκαν δικαστικά αντισυνταγματικοί.
Η κυβέρνηση, αλλά και τα ΜΜΕ και άλλα κέντρα ενθαρρύνουν τις δικαστικές προσφυγές, που πήραν διάσταση βιομηχανίας, ενώ οι σχετικές αιτήσεις προς τον ΕΦΚΑ έχουν πάρει διαστάσεις χιονοστιβάδας. Ο ΕΦΚΑ μάλιστα δίνει τη δυνατότητα για ηλεκτρονική αίτηση, αν και όπως καταγγέλλουν συνταξιουχικές οργανώσεις (π.χ. ΠΕΣΕΚ-συνταξιούχοι εκπαιδευτικοί), το έντυπο του ΕΦΚΑ ζητά να μην εφαρμοστούν οι μειώσεις με παραίτηση από τα αναδρομικά. Παράλληλα οι αρμόδιοι υπουργοί βεβαιώνουν ότι η αντισυνταγματικότητα αφορά το πλαίσιο πριν την ψήφιση του νόμου Κατρούγκαλου, ότι θα ασκηθεί έφεση από το δημόσιο, με την Ε. Αχτσιόγλου να δηλώνει «δεν εκτιμώ ότι θα ευδοκιμήσει στους επόμενους βαθμούς αυτή η απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου», που ευνοεί τους συνταξιούχους.
Βολεύει την κυβέρνηση μια παρατεταμένη δικαστική διαδικασία που θα βάλει τους συνταξιούχους σε μια κατάσταση ομηρίας και παράλυσης, η οποία θα τους απομακρύνει από το δρόμο και τις συνελεύσεις. Ουρές στα δικηγορικά γραφεία αντί μαζικών διαδικασιών και συλλογικής διεκδίκησης επιδιώκει ο ΣΥΡΙΖΑ, ώστε σε αυτό το κλίμα να εκβιάσει με την απειλή ότι αν έρθει η ΝΔ του Μητσοτάκη, τα πράγματα θα είναι χειρότερα. Αν όμως είναι αλήθεια ότι οι 350.000 αιτήσεις δείχνουν την οργή των συνταξιούχων, αλλά και την κοινωνική απαίτηση να γυρίσουν πίσω τα κλεμμένα, υπάρχει μεγάλη σύγχυση για όσα παίζονται αυτές τις μέρες με τα αναδρομικά.
Από το 2010 οι συντάξεις έχουν μειωθεί πάνω από 20 φορές, ενώ ο νόμος Κατρούγκαλου, η ολοκλήρωση δηλαδή του μνημονιακού σχεδιασμού, μειώνει ριζικά τις συντάξεις, καταργεί το ΕΚΑΣ οριστικά από το 2020. Δημιουργεί ένα μηχανισμό με το σπάσιμο της σύνταξης σε εθνική και ανταποδοτική που ανοίγει το δρόμο στην ιδιωτική ασφάλιση, για όποιον έχει φυσικά. Ακόμα και το όριο των 67 ετών θα επανεξετάζεται προς τα πάνω ανά τριετία σε σχέση με το προσδόκιμο ζωής από το 2021.
Στόχος είναι μέχρι το 2026 η ασφαλιστική δαπάνη για το δημόσιο να μην ξεπερνά το 4,8% του ΑΕΠ και να αφορά τη λεγόμενη εθνική σύνταξη, ενώ η ανταποδοτική θα καλύπτεται υποτίθεται με τις εισφορές. Η μείωση των συντάξεων για το 2019 που παζαρεύει να αποφύγει η κυβέρνηση αφορά μόνο την προσωπική διαφορά των παλιών συνταξιούχων, είναι ένα κομμάτι από τη λεία που αρπάζει το κράτος από το ασφαλιστικό. Όπως είναι αντίστοιχα και τα αναδρομικά που κρίθηκε αντισυνταγματική η περικοπή τους και η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να μην τα δώσει.
Με τις δικαστικές προσφυγές και το συντεχνιακό διαδρομισμό η μεγάλη μάζα των συνταξιούχων και των εργαζομένων δεν έχει να κερδίσει. Είναι χαρακτηριστικά όσα δήλωσε ο Ευ. Τσακαλώτος στην ΑΔΕΔΥ για τα αναδρομικά που αφορούν τα δώρα των δημοσίων υπαλλήλων που καταργήθηκαν, όπου ξεκαθάρισε πως «ο 13ος και ο 14ος μισθός σχετίζονται με ένα ποσό του 1,6 εκατ. ευρώ συνεπώς δεν υπάρχει δημοσιονομικός χώρος για να καταβληθεί στους δημοσίους υπαλλήλους ούτε δεκάρα, ούτε ως επίδομα εποχιακό…».
Για να πάρουν οι συνταξιούχοι τα κλεμμένα των μνημονίων, πρέπει να καταργηθεί το όριο ασφαλιστικής δαπάνης 16% που ορίζουν τα μνημόνια και να σταματήσει η πληρωμή του χρέους, που είναι προϋποθέσεις για να μείνει η Ελλάδα σε ευρωζώνη και ΕΕ. Για αυτό απαιτείται κατάργηση των μνημονίων και των εφαρμοστικών νόμων, διαγραφή του χρέους και έξοδος από ευρώ και ΕΕ. Και φυσικά το εργατικό και λαϊκό κίνημα που μπορεί να επιβάλλει αυτούς τους στόχους.
