Χριστίνα Ανδριανοπούλου,
Ευγενία Σαββάκη
Νέα βάρδια: Διήμερο προβληματισμού και διεξόδων
Για 3η συνεχόμενη χρονιά ολοκληρώθηκε με πολύ μεγάλη επιτυχία το Διήμερο Ενάντια στην Ανεργία και την Επισφάλεια, που πραγματοποιήθηκε στις 12-13 Μαΐου στην πλατεία Αυδή και συνδιοργανώθηκε από εργατικά σχήματα και συλλογικότητες γειτονιάς.
Το Διήμερο έχει καθιερωθεί πλέον ως το σταθερό, ελπιδοφόρο και μαζικό, ραντεβού διαλόγου των πρωτοπόρων δυνάμεων της νέας βάρδιας στο σύνολό της. Η μεγάλη συμμετοχή κόσμου στις εκδηλώσεις, το εύρος των συζητήσεων, αλλά και οι πολυάριθμες παρεμβάσεις αποτελούν απόδειξη του ενδιαφέροντος που προκαλεί αλλά και των δυνατοτήτων που δημιουργεί. Ιδίως φέτος, διεξήχθη μέσα σε μια κρίσιμη καμπή ταξικών και πολιτικών συσχετισμών, λίγο πριν την Πανεθνική Ημέρα Δράσης και την πρωτοφανή αντιδραστική τομή που επιχειρείται μέσα από την συγκρότηση της «κοινωνικής συμμαχίας», δηλαδή τη συμμαχία των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ με βιομήχανους, εμπορικούς και επιστημονικούς συλλόγους. Τι στάση χρειάζεται να κρατήσει το εργατικό κίνημα και οι ταξικές δυνάμεις σε αυτή την προσπάθεια επιθετικής επανεμφάνισης του ιδεολογήματος της ταξικής συμφιλίωσης; Απεργία την ίδια μέρα, στις 30/5, ή απονομιμοποίησή της και αυτοτελής απεργιακός σχεδιασμός; Αυτό το ερώτημα απασχόλησε τη συζήτηση του διημέρου, αποδεικνύοντας ότι έχει αξία χρήσης μπροστά στην αναγκαιότητα η πτέρυγα να ενοποιηθεί στην πράξη.
Η εκδήλωση της πρώτης μέρα είχε ως κέντρο το ζήτημα των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας (ΣΣΕ), ως την κατοχύρωση του δικαιώματος στην εργασία συνολικά. Ζητούμενο στη συζήτηση ήταν το πώς το εργατικό κίνημα θα μπορέσει να περάσει από την άμυνα στην αντεπίθεση για την προάσπιση των εργατικών συμφερόντων, με σημείο τριβής το αν οι ΣΣΕ πέρα από όπλο των εργαζομένων μπορεί να γίνει και όπλο της εργοδοσίας. Η δεύτερη μέρα του διημέρου ήταν εξίσου επιτυχημένη. Στην πρώτη εκδήλωση, η συζήτηση κινήθηκε γύρω από τις επιχειρούμενες τομές σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης με κύριο αποδέκτη της επίθεσης τη νεολαία, και την απάντηση που πρέπει να δοθεί για το μπλοκάρισμα του οδοστρωτήρα. Το Διήμερο έκλεισε με μια πλούσια συζήτηση για τον τουρισμό, στην οποία οι τέσσερις ομιλητές τον προσέγγισαν πολύπλευρα και ανέδειξαν το τι σημαίνει για τους εργαζομένους, για τις πόλεις μας, για το περιβάλλον, υποδεικνύοντας το δρόμο του αγώνα για την υπεράσπιση των εργατικών και κοινωνικών δικαιωμάτων που απαλλοτριώνονται στο όνομα της «ανάπτυξής».
Η όλη προσπάθεια του Διημέρου φαίνεται να τροφοδοτεί και να τροφοδοτείται από μια αυθόρμητη «κίνηση» που διαμορφώνεται εντός των σχημάτων σε κρίσιμους κλάδους της οικονομίας τα οποία «έχουν πάρει πάνω τους» νέοι εργαζόμενοι/ες. Αυτή η αυθόρμητη κίνηση επιδιώκει συνεχώς να βαθύνει το διάλογο και την προγραμματική και κινηματική ενοποίηση των διαφορετικών τμημάτων της αριστερής, αντικαπιταλιστικής εργατικής πτέρυγας, φέρνοντας στο προσκήνιο τον ενθουσιασμό αλλά και τους προβληματισμούς της νέας γενιάς. Μια κίνηση, η οποία, παρά τις αρρυθμίες και την -συχνά- ελλιπή έμπρακτη στήριξη πολιτικών δυνάμεων και ρευμάτων, έχει ήδη καρποφορήσει.
