Διάλογος για την 4ησυνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ
Σπύρος Ρούμπας Μέλος ΚΣΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ και της νΚΑ
Η δυνατότητα και αναγκαιότητα του αντικαπιταλιστικού προγράμματος και μετώπου είναι κομβική
Η ρευστή και κρίσιμη κατάσταση απαιτεί για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ ενισχυμένες θέσεις μάχης. Είμαστε μπροστά σε μια κρίσιμη πολιτική καμπή, όπου η ανάπτυξη μιας ολοκληρωμένης πολιτικής παρέμβασης και συσπείρωσης πολύμορφων δυνάμεων του αντικαπιταλιστικού δυναμικού είναι καθοριστική. Το ερώτημα λοιπόν που τίθεται είναι σαφές: ‘Η θα εμπεδωθεί το καθεστώς της ευρωμνημονιακής ασφυξίας, του κοινωνικού κανιβαλισμού και του πολέμου ή η ο λαός θα υπερβεί την σοβούσα κρίση–που δεν μπορεί να ξεπεραστεί δέκα χρόνια μετά το ξέσπασμά της-για τα δικά του συμφέροντα και ανάγκες αξιοποιώντας την εκρηκτική δυναμική της εποχής!
Υπάρχουν πολλές δυνατότητες και προοπτικές. Η κοινωνική δυσαρέσκεια είναι εδώ και παρά τη γενική κατακάθιση των αντιστάσεων το προηγούμενο διάστημα η κατάσταση αλλάζει. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ πρέπει να έχει την φιλοδοξία και την πεποίθηση πως με τη δική της συμβολή η υπαρκτή δυνατότητα θα γίνει αποφασιστικό γεγονός στις εξελίξεις της επόμενης μέρας. Άρα η δυνατότητα και η αναγκαιότητα του αντικαπιταλιστικού προγράμματος και μετώπου είναι κομβική. Το ζητούμενο σήμερα είναι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ να εκφράσει ένα ακόμη πιο συνεκτικό και λαϊκά διατυπωμένο αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα, που θα πυροδοτήσει και θα δώσει πολιτικα καύσιμα στις μάχες και στη γενική αντεπίθεση του κινήματος. Σε σύγκρουση με λογικές «ανατρεπτικού ρεαλισμού» δια του «Ελάχιστου Κοινού Παρονομαστή», όσο και της γραμμής του «Μέγιστου Κοινού Διαιρέτη», της σεχταριστικής δηλαδή «ενότητας με τον εαυτό μας».
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έχει καθήκον να προβάλει και να οικοδομήσει μια αντικαπιταλιστική πολιτική διέξοδο απέναντι στην επίθεση του κεφαλαίου και της ΕΕ, την αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, την επιτροπεία διαρκείας. Μια πρόταση αντεπίθεσης του κινήματος και των αγώνων, αντιπολίτευσης, διαρκούς αντίστασης και αντικαπιταλιστικής ανατροπής της επίθεσης, για να μπολιάζεται και να στρέφεται σε αριστερή ανατρεπτική κατεύθυνση το ρεύμα της δυσαρέσκειας απέναντι στην κυβέρνηση.
Για να γίνει πράξη αυτό πρέπει να ξεκαθαρίσουμε οριστικά τους λογαριασμούς μας με τον ΣΥΡΙΖΑ, την κυβέρνησή του, και κυρίως με την λογική που ηγεμόνευσε στο κίνημα και την αριστερά και τον έφερε στην κυβέρνηση, καθώς και με τις «εφεδρείες του»! Όχι στην «αριστερή» αναπαραγωγή των λογικών του. Πρέπει να αφήσουμε πίσω τα βαρίδια και την παλιατζούρα της παλιάς συνείδησης.
Η ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος είναι ικανή να εξυπηρετήσει τα παραπάνω χρήσιμα συμπεράσματα και να χαράξει τους αναγκαίους δρόμους. Με πάλη για αντικαπιταλιστική ηγεμονία στο κίνημα, με ενίσχυση της συγκρότησης της εργατικής τάξης κόντρα στη γραφειοκρατία και τηναστική πολιτική των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ! Να δουλέψουμε σταθερά και με πείσμα εντός, εκτός και εναντίον αυτού του συνδικαλισμού για την ενότητα και την συσπείρωση των μαχόμενων δυνάμεων της τάξης! Από αυτό το πρίσμα να απαντήσουμε σε όλα τα κρίσιμαμέτωπα της περιόδου.Στη πάλη ενάντια στον πόλεμο και την προετοιμασία του, στην ήττα του φασιστικού και εθνικιστικού οχετού, στην υπεράσπιση και διεύρυνση των δημοκρατικών ελευθερίων και δικαιωμάτων με σκοπό τη συνένωση όλων των κρίσιμων μετώπων στη πάλη του εργατικού κινήματος.
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αποτελεί μια μεγάλη κατάκτηση και η επιτυχία της συνδιάσκεψης και το μέλλον της θα κριθεί από την ικανότητά της καταλάβει σε βάθος όλο το εύρος των εξελίξεων αυτών.Να επιδράσει αποφασιστικά στην πολιτική εμπειρία των εργαζόμενων και της νεολαίας.Να ενισχυθεί με τα μάτια στραμμένα προς τα έξω στους χιλιάδες νέους και νέες, εργαζόμενες και εργαζόμενους που βλέπουν προοπτική στον τσαμπουκά και την αντισυστημικότητα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.Άλλωστε τίποτα δεν έχει κριθεί ακόμα και το ενδεχόμενο της ανταρσίας της εποχής μας είναι ανοιχτό!
