Ματίνα Παπαχριστούδη
Η εικόνα του Ιβάν Σαββίδη με το όπλο στη ζώνη εντός γηπέδου καταχωρήθηκε στη μιντιακή ιστορία ως ένα ακόμη πλάνο στην πολυκύμαντη σχέση διαπλοκής ποδοσφαίρου-μίντια-πολιτικής εξουσίας. Το γεγονός ότι δεν είναι η πρώτη φορά που οπλοφόροι πρόεδροι ΠΑΕ εισβάλλουν… ένοπλοι σε αγωνιστικό χώρο, επιβάλλουν κανόνες στο πρωτάθλημα, καθορίζουν αποτελέσματα, απειλούν διαιτητές κ.λπ., ουδόλως έπαιξε ρόλο στην πολιτική αντιπαράθεση ανάμεσα στα δυο κεντρικά υποκείμενα της διαπλοκής, ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ. Η σχέση του ποδοσφαίρου με τα ΜΜΕ στη χώρα μας είναι, άλλωστε, σφυρηλατημένη σε εύκολες και δύσκολες περιόδους — ποιος μπορεί να ξεχάσει τις εποχές Κόκκαλη, Ψωμιάδη, Βαρδινογιάννη και σία!
Ωστόσο, όπως συμβαίνει σε όλα τα επίπεδα της οικονομικής και κοινωνικής πραγματικότητας στη μνημονιακή εποχή, έτσι και στα μίντια και στο ποδόσφαιρο εντοπίζονται και λειτουργούν νέα φαινόμενα και νέες πρακτικές. Ο Σαββίδης έπραξε το αυτονόητο πριν εισχωρήσει στον χώρο των ΜΜΕ, όπως έκαναν και οι Μαρινάκης και Μελισσανίδης πριν από αυτόν: Αγόρασε μια ΠΑΕ, την οποία φρόντισε να διαπλέξει με τηλεοπτικό κανάλι, εφημερίδες και αθλητικούς συντάκτες, ώστε να επιβάλει τους επιχειρηματικούς στόχους του.
Η απόκτηση μιας ομάδας, όπως και η κατοχή μίντια, παραμένουν «προαπαιτούμενα» για τους ολιγάρχες, ώστε να καταχραστούν και να πλιατσικολογήσουν στην οικονομία και την κοινωνία. Στην περίπτωση Σαββίδη, όμως, υπάρχει μια ακόμη πλευρά, αυτή του ξένου παράγοντα και της ανησυχίας των Αμερικανών για είσοδο ρωσικών κεφαλαίων στην ελληνική οικονομία. Αυτή η πλευρά όξυνε τον ανταγωνισμό και στους εκφραστές των ξένων οικονομικών συμφερόντων — με αποτέλεσμα το οξύμωρο να κατηγορεί η ΠΑΕ Παναθηναϊκός, ο Αλαφούζος δηλαδή, την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ για διαπλοκή!
Ένα ακόμη νέο φαινόμενο είναι η εξαφάνιση οιασδήποτε αδέσμευτης, ουδέτερης ή έστω ψύχραιμης φωνής στο χώρο των μίντια έναντι των ολιγαρχών. Η συντριπτική πλειονότητα των ΜΜΕ, άνω του 80%, ελέγχονται πλέον πλήρως από τους επιχειρηματίες ποδοσφαίρου-μπάσκετ, που είτε είναι ιδιοκτήτες τους είτε τα χρηματοδοτούν αφανώς. Κάπως έτσι, τα ΜΜΕ απέκτησαν, πέρα από όλα τα άλλα, έναν ακόμη χαρακτηρισμό, τον οπαδισμό. Τόσο στην προώθηση επιχειρηματικών-πολιτικών συμφερόντων όσων και ποδοσφαιρικών.
Ειδήσεις πίσω από τις κάμερες
Σε κατάσταση… ζόμπι παραμένει το Μέγκα. Μπορεί το ΕΣΡ να αποφάσισε «λουκέτο» για το κανάλι το οποίο δεν θέλουν οι μέτοχοι του, το ΣτΕ ωστόσο έδωσε παράταση ζωής ως τον Μάϊο. Το διάστημα αυτό είναι μια καλή ευκαιρία για τους εργαζόμενους να διεκδικήσουν από κυβέρνηση-μετόχους και τράπεζες τα αιτήματά τους. Το αν γίνουν κινήσεις και από την πλευρά των μετόχων για τη συνέχιση λειτουργίας του, είναι ένα θέμα δύσκολης πολιτικής διαπραγμάτευσης με πολλούς πρωταγωνιστές.
Καλές οι επισκέψεις αβρότητας της ΕΣΗΕΑ και των άλλων ενώσεων στα υπουργεία για να δοθούν τα 1.000 ευρώ φιλοδώρημα σε ανέργους των πτωχευμένων ΜΜΕ, αλλά μήπως θα όφειλαν να ασχοληθούν και με τα Μέσα που δεν πληρώνουν; Στους δυο ως πέντε μήνες καθυστερήσεων η μισθοδοσία στον όμιλο Χατζηνικολάου, στους πέντε μήνες στις εφημερίδες του Φιλιππάκη, τουλάχιστον 2 μήνες σε όλα σχεδόν τα ΜΜΕ, μαύρες και μη ελέγξιμες πληρωμές στα Μέσα του Κουρτάκη, του Πίκουλα κ.λ.π.
Επιμένει η κυβέρνηση σε πλήρη έλεγχο των ΜΜΕ και με την προώθηση της ευρωπαϊκής ντιρεκτίβας ενάντια στις ψευδείς ειδήσεις. Ήδη ο υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής, Παππάς, έχει αναγγείλει τη δημιουργία ενός portal σε συνεργασία με τις ενώσεις εκδοτών και δημοσιογράφων για τα fake news. Έχει ζητήσει επιπλέοιν απο την ΕΣΗΕΑ τη δημιουργία ενός νέου οργάνου ελέγχου και καταστολής δημοσιογράφων που γράφουν-κατά τον υπουργό- fake news.
