Κάλεσμα του Τάσου Σταυρόπουλου, απερχόμενου προέδρου της Πανελλήνιας Ένωσης Συνταξιούχων ΕΚπαιδευτικών (Π.Ε.Σ.ΕΚ)
Εκλογές Π.Ε.Σ.ΕΚ την Πέμπτη, 22 Μαρτίου 2018, 9.30-18.00, Πνευματικό κέντρο Κωνσταντινουπολιτών, στο ισόγειο, Σούτσου 46 και Λ. Αλεξάνδρας.
Εδώ και 8 χρόνια οι συνταξιούχοι και εργαζόμενοι σηκώνουν στις πλάτες τους την πιο σκληρή αντιλαϊκή πολιτική μετά τη μεταπολίτευση. Οι συνεχείς μειώσεις μισθών και συντάξεων, η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, η διάλυση των εργασιακών σχέσεων, η διάλυση της κοινωνικής ασφάλισης, το νέο συνταξιοδοτικό καθεστώς που προβλέπει σύνταξη στα 67 μετά την 1.1.2022, απαιτούσαν ένα συνδικαλιστικό κίνημα ενωμένο και αποφασισμένο να υπερασπιστεί τα εργασιακά και ασφαλιστικά μας δικαιώματα και όχι να καταφεύγει σε διαμαρτυρίες- λιτανείες , όπως έκαναν ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ- που στην ουσία έδιναν πράσινο φως στις κυβερνήσεις και στους δανειστές να απαιτούν νέα μέτρα σε βάρος μας. Η επικείμενη νέα μείωση συντάξεων δείχνει ακριβώς ότι οι συνδικαλιστικές ηγεσίες δε θέλουν και δεν μπορούν να αναλάβουν τα ηνία του αγώνα , για να ανατρέψουν μια πολιτική που θέλει να αφαιρέσει από του εργαζόμενους και συνταξιούχους όλες τις κοινωνικές κατακτήσεις του εργατικού κινήματος τα τελευταία 100 χρόνια. Η πρωτοβουλία που πήραμε να ιδρύσουμε την Πανελλήνια Ένωση Συνταξιούχων Εκπαιδευτικών (Π.Ε.Σ.ΕΚ) που να καλύπτει όλους τους συνταξιούχους εκπαιδευτικούς Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σε πανελλαδική κλίμακα δεν έγινε τυχαία. Από τη πρώτη στιγμή θέσαμε ως προτεραιότητα να αγκαλιάσει όλους τους συναδέλφους εκπαιδευτικούς κάτω από ένα ενωτικό ψηφοδέλτιο, γιατί τα προβλήματα είναι κοινά και δεν έχουν χρώμα. Ταυτόχρονα προκρίναμε την ενότητα όλων των εργαζομένων και συνταξιούχων, γιατί τα μνημόνια και τα προαπαιτούμενα- που κάθε μήνα πολλαπλασιάζονται- δεν ανατρέπονται χωρίς να αντιπαρατεθείς και να συγκρουστείς με το σύνολο της πολιτικής που εφαρμόζεται. Και φυσικά δεν μπορείς να αντιμετωπίσεις μια τέτοια πολιτική με δικηγόρους και με δικαστικές προσφυγές με την «ελπίδα» ότι θα μπορούσαμε έτσι να αντιμετωπίσουμε την κλοπή του μόχθου μας και να καταργηθούν οι μειώσεις των συντάξεών μας.
Το σωματείο μας αγκαλιάστηκε από όλους τους συναδέλφους . Χιλιάδες απευθύνθηκαν στο Δ.Σ και στο μέτρο των δυνατοτήτων μας δόθηκαν απαντήσεις και λύσεις σε πολλά αιτήματα. Ιδιαίτερα πολλές φορές ενημέρωσε τους συναδέλφους στην επαρχία , όταν οι τοπικές ΕΛΜΕ και οι Διδασκαλικοί σύλλογοι καλούσαν το σωματείο μας.
Το σωματείο μας, μέσα σε ένα κατακερματισμένο τοπίο από πολλά συνταξιοδοτικά σωματεία, έδωσε πολλές μάχες για την ενότητα όλων των εργαζομένων και συνταξιούχων και φιλοδοξούσε και φιλοδοξεί να συμβάλει στην ενότητα αυτή. Γιατί είναι τραγικό να κληροδοτήσουμε στη νέα γενιά και στα παιδιά μας καθεστώς δουλείας, δηλ. ωρομίσθια εργασία, ωράριο του 19ου αιώνα, με 12-13 ώρες εργασία και χωρίς κοινωνική ασφάλιση με συντάξεις πείνας.
Παρά τις επιφυλάξεις που έφθαναν μέχρι ανοικτή πολεμική, ιδιαίτερα από μέλη της κυβερνητικής συνδικαλιστικής παράταξης στο χώρο των εκπαιδευτικών, πετύχαμε να δυναμώσει το σωματείο μας. Όλα αυτά τα χρόνια δεν έκανε εκπτώσεις. Και προχωρούσε και αποκτούσε κύρος. Χωρίς να μας ενημερώνουν οι εκπρόσωποι της ΑΔΕΔΥ και ΓΣΕΕ στα ταμεία μας και να μας αποκαλύπτουν αποφάσεις που έπαιρναν οι διοικήσεις των με τη σύμφωνη γνώμη(!) των εκπροσώπων αυτών. Ελάχιστες ήταν οι περιπτώσεις που οι εκπρόσωποι μάς ενημέρωναν για αποφάσεις που έπαιρναν σε βάρος μας. Η αναγνώριση του σωματείου μας , όπως μπορεί ο καθένας να καταλάβει , δεν έγινε τυχαία.
Όσο το σωματείο μεγάλωνε, η πολεμική συνεχίστηκε, γιατί δεν έκανε εκπτώσεις στην καταγγελία της κυβερνητικής πολιτικής, γιατί δεν έγινε το δεκανίκι κανενός και γιατί πάντα έβαζε μπροστά το συμφέρον των συναδέλφων χωρίς καμία κομματική ή μικροκομματική σκοπιμότητα. Αυτό ενόχλησε και ενοχλεί. Για τη στάση μας αυτή δεχθήκαμε μια άνευ προηγουμένου επίθεση από μέλη της φιλοκυβερνητικής παράταξης που ήθελαν να γίνουμε σαν την ΑΔΕΔΥ και ΓΣΕΕ και να είμαστε λιγότερο επικριτικοί στην πολιτική της κυβέρνησης και των δανειστών, που εφαρμόζεται σε βάρος μας. Αν όμως είχαμε υποχωρήσει και υποκύψει στις προτάσεις τους για συνεργασία, αν θεωρούσαμε αναγκαίες τις περικοπές των συντάξεων, όπως μας έλεγαν για να σωθούν τα ταμεία, αν βλέπαμε και εμείς ότι τώρα το ΜΤΠΥ «λειτουργεί καλύτερα» που μας έκοψε 44,5%, αν για όλα έφταιγαν οι προηγούμενοι και οι τωρινοί δεν μπορούσαν να κάνουν διαφορετικά, τότε δε θα είμαστε αντιδημοκρατικοί και αυταρχικοί, αλλά θα κατεβαίναμε στις εκλογές σα μια οικογένεια. Και θα είχαμε αναμφισβήτητα οφέλη, τέτοια που απολαμβάνουν με παχυλούς μισθούς πολλά συνδικαλιστικά στελέχη που προσφέρουν χείρα βοήθειας στις κυβερνήσεις, για να περνάνε «αβρόχοις ποσίν» τα αντιλαϊκά τους μέτρα. Δυστυχώς τα παραδείγματα είναι πολλά.
Και επειδή η Π.Ε.Σ.ΕΚ δεν υπέκυψε, καλούν τους συναδέλφους να μην ψηφίσουν(!) στις εκλογές της Πέμπτης 22 Μαρτίου, ώστε το σωματείο να αποδυναμωθεί και να μην ακούγεται η φωνή του. Γιατί τώρα και ακούγεται και το site δέχεται χιλιάδες επισκέψεις. Επικαλούνται δηλ. την ενότητα αυτοί που δε συμμετείχαν σε καμία κινητοποίηση των συνταξιουχικών οργανώσεων και της Π.Ε.Σ.ΕΚ, αποχωρώντας(!) από το σωματείο.
Τα πρόσωπα έρχονται και παρέρχονται, αλλά το σωματείο πρέπει να αντέξει, γιατί έχει να προσφέρει πολλά στην κατεύθυνση υπεράσπισης όλων των συναδέλφων εκπαιδευτικών εν ενεργεία και συνταξιούχων.
Απευθύνω έκκληση σε όλους τους συναδέλφους να έλθουν να ψηφίσουν στις εκλογές. Το σωματείο έτσι θα είναι δυνατό και θα ακούγεται η φωνή του με τη δική σας συμβολή και δύναμη. Σωματεία συνταξιούχων με 20-30 άτομα είναι σωματεία σφραγίδας και δε θα υπήρχαν, αν δεν υπήρχε η κρατική επιχορήγηση.
Το συνδικαλιστικό κίνημα φύσει και θέσει πρέπει να υπερασπίζεται τα μέλη του απέναντι στην κυβερνητική εξουσία, χωρίς εκπτώσεις . Διαφορετικά δεν έχει λόγο ύπαρξης. Η Πανελλήνια Ένωση Συνταξιούχων Εκπαιδευτικών πρόταξε το συμφέρον όλων των συνταξιούχων και δεν έγινε όργανο κανενός. Η Π.Ε.Σ.ΕΚ είναι το σπίτι σας , σας ανήκει και πρέπει όλοι να την ενισχύσουμε στις εκλογές με την ψήφο μας. Η πρόσκληση αυτή κουβαλάει στις πλάτες της την υπόσχεση που δώσαμε, όταν ιδρύσαμε το σωματείο μας: «Αυτό που τώρα θα κάνουμε δε θα έχει δεσμά. Θα έχει παρελθόν αλλά όχι εξαρτήσεις. Θα έχει σχέδιο αλλά όχι ‘ρεαλισμό’, θα είναι βέβηλο και ιερόσυλο».
Όλοι στις εκλογές. Πέμπτη, 22 Μαρτίου 2018, 9.30-18.00, Πνευματικό κέντρο Κωνσταντινουπολιτών, στο ισόγειο, Σούτσου 46 και Λ. Αλεξάνδρας.
ΕΚΣΕ-2018, Διακήρυξη (Τελικό) by Πριν on Scribd
