Γεράσιμος Λιβιτσάνος
Με το «βύθισμα» της πολιτικής ζωής στην σκανδαλολογία, η κυβέρνηση θέλει πριν από όλα να επισκιάσει την αντεργατική πολιτική, στην οποία έχει δεσμευθεί, και να αθωώσει το σύστημα, παρουσιάζοντας ως αιτία της κρίσης και της μεταφοράς της στις πλάτες του λαού την πολιτική διαφθορά.
Ξεκάθαρα ομολογήθηκε η πρόθεση αυτή από τον ίδιο τον Αλέξη Τσίπρα στην συνεδρίαση της περασμένης Τετάρτης όπου ψηφίστηκε η δημιουργία προανακριτικής επιτροπής για το σκάνδαλο Novartis. Σε αυτή παραπέμπονται μετά από μυστική ψηφοφορία οι Α.Σαμαράς, Ε.Βενιζέλος, Γ.Στουρνάρας, Α.Γεωργιαδης, Α.Λοβερδος, Π.Πικραμένος, Μ.Σαλμάς, Γ.Κουτρουμάνης, Α.Λυκουρέντζος και ο Δ.Αβραμόπουλος. Για τις μνημονιακές πολιτικές που εφαρμόζει η κυβέρνηση στο παρόν και έχει συμφωνήσει ότι θα εφαρμόσει στο μέλλον, οι εμπλεκόμενοι στην υπόθεση Novartis πρόκειται να αποτελέσουν τα «σκιάχτρα» εκτόνωσης της λαϊκής αγανάκτησης.
‘Όπως χαρακτηριστικά είπε κατά την διάρκεια της συζήτησης «το πραγματικό θέμα εδώ, αφορά το καθεστώς, τους λόγους για τους οποίους η χώρα οδηγήθηκε, όχι απλώς σε ζημία, αλλά στο χείλος της καταστροφής και στη χρεοκοπία», προσθέτοντας πως «μιλάμε για ποσά που επηρέασαν ευθέως τη δημοσιονομική πορεία της χώρας. Να τα ελλείμματα. Να τα χρέη». Επισήμανε μάλιστα πως «όταν το πολιτικό προσωπικό της χρεοκοπίας κατεδάφιζε δικαιώματα, έκοβε συντάξεις, μείωνε κοινωνικές δαπάνες, πετσόκοβε μισθούς, έκλεινε σχολεία και νοσοκομεία, ήξερε πολύ καλά να μηχανεύεται τρόπους, προκειμένου να ταΐζει την απληστία του». Για να καταλήξει τελικά στο ποιος φταίει για τις πολιτικές που εφαρμόζονται: τα μνημόνια, επεσήμανε, είναι «τραγωδία του δεν είχε να κάνει μόνον με την προβληματική αρχιτεκτονική της Ευρωζώνης και τις εγγενείς αδικίες που παράγουν οι ατσάλινες πειθαρχίες των αγορών. Δεν είχε να κάνει μόνο με το στρεβλό αναπτυξιακό μοντέλο και τις περιφερειακές ανισότητες, ούτε είχε μόνους αυτουργούς, όπως αποδείχτηκε, εκείνους που σχεδίασαν και επέβαλλαν τα τερατώδη και αποτυχημένα μνημονικά προγράμματα. Έχουν και ελληνικά ονοματεπώνυμα οι αυτουργοί». Ο πρωθυπουργός συνέχισε μάλιστα, λέγοντας πόσο θετική συγκυρία ήταν η παρουσία των Αντώνη Σαμαρά και Ευάγγελου Βενιζέλου στην συνεδρίασης αφού φάνηκε πως «το παλιό πολιτικό σύστημα εξέθρεψε και στήθηκε πάνω στη γενικευμένη φοροδιαφυγή των ισχυρών, στα εκτεταμένα πελατειακά δίκτυα, στις εξυπηρετήσεις ειδικών συμφερόντων, στις υπόγειες συνδιαλλαγές και συναλλαγές του πολιτικού προσωπικού».
Αυτή λοιπόν θα είναι εφεξής η πολιτική λειτουργία του «σκανδάλου Novartis». Ενώ θα περικόπτονται μισθοί και συντάξεις, θα υπάρχει υπερφορολόγηση στα λαϊκά στρώματα, ενώ η ανεργία θα καλπάζει και θα περιορίζονται εργασιακά δικαιώματα, η κυβέρνηση θα τάζει …φυλακές σε πολιτικά πρόσωπα του παλιού συστήματος. Φυσικά, η υπόσχεση δεν θα εκπληρωθεί αφού έχει πολλάκις αποδειχθεί ότι το σύστημα έχεις τους τρόπους του να διαφυλάσσει τις σχέσεις του πολιτικού προσωπικού με τα οικονομικά συμφέροντα. Ακόμη και η πιθανότητα ύπαρξης αποδιοπομπαίου τράγου, κατά τον παράδειγμα του Α.Τσοχατζόπουλου, διαφαίνεται προβληματική.
Φυσικά, αυτό κάθε άλλο παρά κρύβει την προκλητική στάση της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ. Το «τσαμπουκαλεμένο» ύφος των Σαμαρά-Βενιζέλου, όχι απέναντι στην κυβέρνηση αλλά στον λαό που οδήγησαν στην ανέχεια, δικαίως προκαλεί αγανάκτηση. Επίσης, αξίζει να σημειωθεί η στοίχιση των επισήμων ηγεσιών (Μητσοτάκης – Γεννηματά) πίσω από τους δύο, γεγονός που υπαγόρευσε και την απόφαση τους να μην μετέχουν ουσιαστικά στην ψηφοφορία για την παραπομπή. Μάλιστα, σε ένα ακόμη δείγμα νεοφιλελεύθερης προσέγγισης, ο Κ.Μητσοτάκης παρουσίασε την θέση του για το θέμα της Novartis: «Σε όλες τις χώρες η Δικαιοσύνη ανιχνεύει τις περίφημες αθέμιτες πρακτικές, επικαλείται τους κανόνες ανταγωνισμού της αγοράς, επιβάλλει ποινές, πρόστιμα και εταιρικές συμμορφώσεις».
