Καθώς μεγαλώνει το ρήγμα στις σχέσεις Τουρκίας και ΗΠΑ, ο Ερντογάν επιδιώκει ακόμη πιο στενούς δεσμούς με Μόσχα και Τεχεράνη. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι τα βρίσκει σε όλα μαζί τους, ούτε ότι οι Αμερικανοί θα εγκαταλείψουν. Οι αντιθέσεις καθίστανται εκρηκτικές και η Συρία κινδυνεύει να γίνει θέατρο ενός γενικευμένου πολέμου.
Brexit και σχέδια για… κωλοτούμπα
Πυκνώνουν οι ενδείξεις ότι Βρυξέλλες και Λονδίνο σκέφτονται σοβαρά να επιχειρήσουν τη μεγάλη… κωλοτούμπα στην υπόθεση του Brexit – ενδεχομένως με ένα δεύτερο δημοψήφισμα. Αυτή την εβδομάδα, Γιούνκερ και Τουσκ διεμήνυσαν προς τους Βρετανούς ότι εάν επιλέξουν να αλλάξουν την απόφασή τους τότε θα είναι ευπρόσδεκτοι, ενώ κάτι ανάλογο δήλωσε και στενός σύμβουλος του γάλλου προέδρου Μακρόν την παραμονή της συνάντησής του με τη βρετανίδα πρωθυπουργό Μέι. Την ίδια στιγμή, στην επάνω πλευρά της Μάγχης, οι δύο σημαντικότεροι υπέρμαχοι της εξόδου από την ΕΕ, ο υπουργός Εξωτερικών Τζόνσον και ο ακροδεξιός εθνικιστής Φάρατζ, άφηναν σαφώς να εννοηθεί ότι οι πιέσεις είναι ασφυκτικές και το ξανασκέφτονται…
Ο Πούτιν για τον κομμουνισμό
«Η κομμουνιστική ιδεολογία είναι πρακτικά πανομοιότυπη με τη χριστιανική: Ελευθερία, ισότητα, αδελφότητα, δικαιοσύνη. Όλα περιέχονται στις ιερές γραφές. Ο κώδικας του δημιουργού του κομμουνισμού –αναφέρεται στον Λένιν– ξέρετε τι είναι; Είναι μια μετουσίωση, είναι ένα πρωτότυπο απόσπασμα από τη Βίβλο. Δεν εφηύρε κάτι καινούριο». Αυτά είπε το περασμένο Σαββατοκύριακο ο Πούτιν, ο οποίος επιδεικνύει απίστευτη ικανότητα να χειραγωγεί τους Ρώσους, πείθοντάς τους ότι όλες ουσιαστικά οι παραδόσεις τους είναι κοινές και ότι ο ίδιος είναι ο μοναδικός που μπορεί να τις συνενώνει σε ανώτερο επίπεδο. Έτσι, εξυπηρετεί έξοχα τα ιμπεριαλιστικά σχέδια του ρωσικού κεφαλαίου – τουλάχιστον των «ολιγαρχών» που έχουν αποδεχθεί την ηγεμονία του ως όρο για να κάνουν χρυσοφόρες μπίζνες εντός και εκτός Ρωσίας.
Ο Μαρξ για τον χριστιανισμό
Η υπόθεση, φυσικά, πάει ακόμη βαθύτερα, καθώς παρόμοιες απόψεις έχουν διατυπωθεί επανειλημμένα και από πολλούς, οι οποίοι επιχείρησαν να υποβαθμίσουν ή να εκμηδενίσουν την απελευθερωτική τομή του μαρξισμού και το επαναστατικό άλμα του Οκτώβρη του 1917. Γι’ αυτούς –και για τον Πούτιν, βεβαίως– αξίζει να υπενθυμίσουμε τα πολύ γνωστά λόγια του Μαρξ για τη θρησκεία, φυσικά και για τον χριστιανισμό: «Ο άνθρωπος είναι ο κόσμος του ανθρώπου, το κράτος, η κοινωνία. Το κράτος αυτό, η κοινωνία αυτή, παράγουν τη θρησκεία, μια αντεστραμμένη συνείδηση του κόσμου, γιατί αυτά τα ίδια είναι ένας κόσμος αντεστραμμένος. Η θρησκεία είναι η καθολική θεωρία του κόσμου τούτου […]. Η θρησκεία είναι ο στεναγμός του καταπιεζόμενου πλάσματος, η θαλπωρή ενός άκαρδου κόσμου, είναι το πνεύμα ενός κόσμου απ’ όπου το πνεύμα έχει λείψει. Η θρησκεία είναι το όπιο του λαού».
