Αιμιλία Καραλή
Στις 24 Γενάρη του 2012, πέθανε ο Θόδωρος Αγγελόπουλος. Η «Αναπαράσταση» της ζωής του ήταν ένα συνεχές «Ταξίδι στα Κύθηρα» και αναζητούσε να διαλύσει τη «Σκόνη του χρόνου» που σκέπαζε τη μνήμη των ανθρώπων και δεν άφηνε να δουν το παρελθόν, άρα ούτε και το μέλλον τους. Στον «Θίασό» του πρωταγωνιστές είναι «οι από κάτω» που δημιουργούν «Το λιβάδι που δακρύζει», την ανεξάντλητη πηγή της ανθρώπινης περιπέτειας.
Είναι εκείνοι τους οποίους πάντα εχθρεύονται «Οι κυνηγοί» του Δίκαιου και της Ομορφιάς. Σαν «Μελισσοκόμοι» ψάχνουν να βρουν το «Τοπίο στην ομίχλη», σε πείσμα των σκοτεινών καιρών και των προσωρινά ματαιωμένων ελπίδων. Ακόμη και αν ακόμη το πάτημά τους μοιάζει σαν εκείνο «Το μετέωρο βήμα του πελαργού», καθώς οι απογοητεύσεις είναι πολλές, πάντα θα έχουν «Το βλέμμα του Οδυσσέα». Εκείνο που χαράζει και σφραγίζει την Ιστορία που γράφεται καθημερινά, διαλύει τον κάθε «Μεγαλέξαντρο» που σφετερίζεται τα όνειρά τους. Ακόμη κι αν φαίνεται να ξαναζωντανεύουν οι «Μέρες του ’36», ακόμη κι αν εκείνος δεν μπόρεσε να τελειώσει την τελευταία του ταινία, την «Άλλη θάλασσα», υπάρχει ακόμη η διάθεση για το ταξίδι. «Ο αθέατος κόσμος» των «από κάτω» μπορεί να γίνει ορατός παλεύοντας για τη «Μέρα» που θα σημάνει την αναγέννηση «της αιωνιότητας».
