Πολύμορφες μεθοδεύσεις, μακροχρόνια χειραγώγηση και κατεργασία εξοβελίζουν και αχρηστεύουν τη σκέψη του τηλεθεατή, μετατρέποντάς τον σε παθητικό δέκτη που «γεμίζει» τη ζωή του με μια εικονική πραγματικότητα, όπου αναφύεται ο εθνικισμός.
του Κώστα Λουλουδάκη / Ιουλιανού
Δηλώνει –καβάλα σε ένα άλογο σαν τον Βουκεφάλα– ότι «Η Μακεδονία είναι Ελλάδα», αλλά αδιαφορεί που πουλήθηκε το αεροδρόμιο με το όνομα «Μακεδονία» στους Γερμανούς της Fraport-Slentel Ltd.
Να τες πάλι οι «κόκκινες μηλιές». Πόσες φορές άραγε στη νεότερη Ιστορία μας τις έχουμε πληρώσει ακριβά; Και έλα να δεις μια σύμπτωση: το συναπάντημα με το εθνικό μας μεγαλείο πραγματοποιείται πάντα σε καιρούς χαλεπούς. Όμως, για την άρχουσα τάξη η προγονοπληξία και η πίστη –με θρησκευτική ευλάβεια– στον μεγαλοϊδεατισμό της αποτελούν εκτονωτική κλοτσοπατινάδα, ένα μέσο για την καταστολή των καταπιεσμένων κοινωνικών ομάδων. Το άλλο μέσο είναι η γοητεία που ασκεί η tv.
Είναι γεγονός, πως η πολυύμνητη φαιά ουσία παρουσιάζει μιαν ελλιπέστερη ανάπτυξη σε όσους παρακολουθούν τα «επιμορφωτικά» προγράμματα της τηλεόρασης. Οι άνθρωποι βουτούν στον βόθρο της βλακώδους μάζας που αναπαύεται στην κρανιακή κοιλότητα των παρουσιαστών. Σωπαίνουν μπροστά στο κύρος του προβεβλημένου, αυτοθαυμαζόμενου και έγκυρου δημοσιογράφου ειδήσεων.
Όμως, λόγω των διογκωτικών δυνατοτήτων των εγκεφαλικών συνάψεων που προσφέρει η ηλιθιότητα, νιώθουν ελεύθεροι να εκφράζουν τη βούλησή τους μόνο από το σπίτι τους, όπου μαζί με την οικογένειά τους συζητούν μπροστά σε μια τηλεόραση ποιο «ταλέντο», ποιον μάγειρα, ποια κοπέλα καλοντυμένη και ποιον παίκτη του Survivor να ψηφίσουν, πάντα φυσικά με χρέωση του τηλεφώνου τους…
Η βλακεία παράγεται σε υπεραφθονία από την οθόνη και διατίθεται σε τεράστιες ποσότητες στους άβουλους και πρόθυμους καταναλωτές. Πολύμορφες μεθοδεύσεις, μακροχρόνια χειραγώγηση και κατεργασία εξοβελίζουν και αχρηστεύουν τη σκέψη του τηλεθεατή, μετατρέποντάς τον σε παθητικό δέκτη που «γεμίζει» τη ζωή του με μια εικονική πραγματικότητα, που τον οδηγεί να εκφράζεται με τη μορφή της απάθειας.
Είναι όμως πατριώτης…!
Συμμετέχει σε πατριωτικά συλλαλητήρια για να αποτραπεί η χρήση του όρου «Μακεδονία» στο υπό διαπραγμάτευση όνομα της ΠΓΔΜ, αλλά δεν τον ενοχλούν τα 16 δρομολόγια λεωφορείων ημερησίως από τη Θεσσαλονίκη προς τη Γευγελή που αναχωρούν γεμάτα κόσμο, μεταφέροντάς τον στα καζίνο της γειτονικής χώρας.
Μασκαρεύεται «Έλληνας καταδρομέας» έτοιμος να υπερασπιστεί το «όνομα» αλλά δεν τον απασχολεί η πώληση της Εταιρείας Ύδρευσης και Αποχέτευσης Θεσσαλονίκης σε «ξένους»!
Δηλώνει –καβάλα σε ένα άλογο σαν τον Βουκεφάλα– ότι «Η Μακεδονία είναι Ελλάδα» αλλά αδιαφορεί που πουλήθηκε το αεροδρόμιο με το όνομα «Μακεδονία» στους Γερμανούς της Fraport-Slentel Ltd.
Είναι περήφανος «εθνικιστής» που δεν θα επιτρέψει στους «γύφτους» σκοπιανούς να χρησιμοποιήσουν το τιμημένο όνομα της «Μακεδονίας» αλλά δεν βγάζει λέξη για την πώληση του ΟΛΘ στους Γερμανούς της Deutsche Invest Equity Partners GmbH.
«Μένουμε Ευρώπη» τη μια, «Πας μη Έλλην βάρβαρος» την άλλη, ο τηλεθεατής είναι με τους δυνατούς του κόσμου τούτου…
Μέσα σε όλους αυτούς να σου και ένας παπάς της Ιεράς Μητρόπολης Καλαβρύτων κι Αιγιαλείας να δηλώνει, με ιδεολογικό σκοταδισμό πολλών καρατίων, πως προτιμά να τον αποκαλούν φασίστα αυτοί που ξεπουλούν τη Μακεδονία παρά συμμορίτη και αριστερό. Ο ίδιος φυσικά δεν έχει αρθρώσει λέξη για το γεγονός ότι η Ελλάδα καταλαμβάνει στην Ευρώπη –σύμφωνα με τη Eurostat– την πρώτη θέση στην παιδική φτώχεια, με ποσοστό 36,7%! Ούτε ένιωσε κάποιο ιερό καθήκον που θα τον έκανε να καταγγείλει της πολιτικές επιλογές που οδήγησαν το 35,6% του πληθυσμού της χώρας ή 3.789.300 άτομα να βρίσκονταν σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού!
Του αρκεί που, πλαισιωμένος από τους σύγχρονους ταγματασφαλίτες, διακηρύσσει: «Κάτω τα χέρια σας από τη Μακεδονία μας! Η Μακεδονία είναι ελληνική και μόνον»!
Μακάρι όλα αυτά να αποτελούσαν το θέμα μιας ανατρεπτικής, πρωτότυπης και σατιρικής θεατρικής παράστασης. Όμως, έχουμε να κάνουμε με την πραγματική ζωή και αν δεν αντιδράσουμε σύντομα, η φρίκη θα ξεπεράσει κάθε προϊόν της φαντασίας μας!
Είναι καιρός να μιλήσει και πάλι ο άνεμος των αγώνων, να φυσήξει απελευθέρωση.
