ΣΥΛΒΙΑ ΚΟΙΛΑΚΟΥ
ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΛΑΪΚΟ ΚΙΝΗΜΑ
Σωματεία, επιτροπές, συνελεύσεις, συντονισμοί μαζί στις 30/10
Το πολύμορφο αγωνιστικό δυναμικό πρέπει να προτάξει την ανάγκη ενός κοινού σχεδιασμού για την ανάπτυξη των αγώνων, παρά τις υπαρκτές διαφορές
Οι επικεφαλής των «θεσμών» αναμένονται αύριο στην Αθήνα, ενόψει της τρίτης αξιολόγησης και των 95 αντιλαϊκών «προαπαιτούμενων» που βρίσκονται στο τραπέζι της «διαπραγμάτευσης». Παράλληλα μέσα στους επόμενους μήνες σχεδιάζεται η μεγάλη μεταφορά πλούτου από την εργατική τάξη και τα φτωχά στρώματα στο κεφάλαιο μέσω των πλειστηριασμών. Απέναντι σε αυτό το γύρο αντιλαϊκής επίθεσης που ετοιμάζουν κυβέρνηση – κουαρτέτο – κεφάλαιο, κρίσιμος κόμβος αποτελεί το μεγάλο ραντεβού της συνέλευσης αγώνα στην οποία καλεί η πρωτοβουλία πρωτοβάθμιων σωματείων για το συντονισμό, την Δευτέρα 30 Οκτώβρη στις 7 μμ στο ΤΕΕ. Βασική φιλοδοξία αυτής της προσπάθειας είναι να πραγματοποιηθεί μια ευρεία εργατική συνέλευση σωματείων και συλλογικοτήτων του μαζικού κινήματος, με την συμμετοχή συνδικαλιστών και αγωνιστών από δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, τη νεολαία, τον κόσμο της επισφάλειας και της ανεργίας.
Η συνέλευση αγώνα στις 30 Οκτώβρη μπορεί επομένως να αποτελέσει ένα σημαντικό βήμα στην κατεύθυνση της συγκέντρωσης δυνάμεων. Μέσα από την συζήτηση και την ανταλλαγή εμπειριών μπορεί να αποφασιστεί ένα σχέδιο ανάπτυξης των αγώνων, καθώς και η στήριξη και ο συντονισμός όσων ήδη βρίσκονται σε εξέλιξη.
Ένα από τα κεντρικά ζητήματα της παρέμβασης των ταξικών σωματείων και δυνάμεων αποτελούν οι αλλαγές στον συνδικαλιστικό νόμο. Η κυβέρνηση έχει δεσμευτεί να ψηφίσει την ριζική αλλαγή του τρόπου κήρυξης των απεργιών, τον περιορισμό της δράση των αγωνιστικών συνδικάτων, καθώς και την ουσιαστική κατάργηση των κλαδικών συμβάσεων. Σημαντικό μέτωπο αποτελεί ακόμα, ο αγώνας ενάντια στην αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων, που έχει γεννήσει ένα μεγάλο κίνημα ανυπακοής, δημιουργώντας σοβαρό πρόβλημα στην κυβέρνηση. Η κυριακάτικη αργία, η εργοδοτική αυθαιρεσία και η γενίκευση της επισφαλούς εργασίας αποτελούν σοβαρές αιχμές της αντιπαράθεσης του κεφαλαίου με την εργατική τάξη του ιδιωτικού τομέα. Σημαντικό καθήκον αποτελεί η διεύρυνση και ανάπτυξη του κινήματος αντίστασης και αλληλεγγύης ενάντια σε τράπεζες και funds, που δεν έχει επιτρέψει, ένα χρόνο τώρα, την αρπαγή λαϊκών σπιτιών και περιουσίας, μέσω των πλειστηριασμών. Η συμμετοχή πλέον και των δυνάμεων του ΠΑΜΕ δείχνει τις δυνατότητες κοινής δράσης στη νέα φάση της αναμέτρησης. Η 4η Νοέμβρη, μέρα πανελλαδικής κινητοποίηση ενάντια στους πλειστηριασμούς, πρέπει να στηριχτεί πλατιά από όλο το δυναμικό που κινητοποιείται. Η αντιπαράθεση για την αποτροπή των ιδιωτικοποιήσεων και των αντιδραστικών «μεταρρυθμίσεων» στην εκπαίδευση μπορεί επίσης να κινητοποιήσει ευρύτερες δυνάμεις.
Οι παραπάνω αιχμές είναι δυνατόν να αποτελέσουν θρυαλλίδες σημαντικών αναμετρήσεων, να δημιουργήσουν πολιτικό πρόβλημα στην κυβέρνηση και να φέρουν στο προσκήνιο ένα αιχμηρό περιεχόμενο διεκδικήσεων, που να απαντά στην επίθεση κυβέρνησης, κεφαλαίου και ΕΕ.
Τα αγωνιστικά σκιρτήματα που ήδη αναπτύσσονται δείχνουν πως είναι εφικτό να υπάρξουν πολύμορφες κινητοποιήσεις για την ανατροπή της πολυεπίπεδης επίθεσης στους εργαζόμενους και στη νεολαία και να αναπτυχθούν συγκεκριμένες μορφές πάλης. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι να δημιουργηθεί μια αγωνιστική ζώνη, μια ευρύτερη συσπείρωση που θα συγκροτήσει ένα κοινό αγωνιστικό σχέδιο, ενάντια στην λογική της αναμονής που καλλιεργεί ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός.
Η συνέλευση αγώνα, μπορεί να αποτελέσει μια μάχιμη και ανοιχτή διαδικασία. Όπως αναφέρουν οι διοργανωτές «…χρειάζεται σταθερά και οργανωμένα να προχωρήσουμε σε μια ευρεία συνέλευση αγώνα, ώστε να συντονίσουμε το βηματισμό μας με όσο περισσότερα εργατικά σωματεία, συντονισμούς, συνελεύσεις και συλλογικότητες». Μπορούν επομένως να παρακολουθήσουν και να τοποθετηθούν, όλα τα σωματεία (ανεξάρτητα αν συμμετέχουν ή όχι στην πρωτοβουλία σωματείων) που θέλουν να μπουν σε κοινή αγωνιστική δράση ενάντια στην κυβέρνηση και την εργοδοσία. Σωματεία από το δημόσιο τομέα, την υγεία, την εκπαίδευση, τους ΟΤΑ, όπου έχουν αναπτυχθεί αγωνιστικές κινητοποιήσεις. Σωματεία του ιδιωτικού τομέα που δίνουν με επιμονή την μάχη για την κυριακάτική αργία, ενάντια στις απολύσεις, την απλήρωτη εργασία κλπ. Επιτροπές αγώνα εργαζομένων σε κλάδους και επιχειρήσεις, επιτροπές συμβασιούχων κλπ.
Σημαντική ώθηση στην υπόθεση της κοινή δράσης μπορεί να δώσει η συμμετοχή στην συνέλευση αγώνα όλων των υπαρχόντων αγωνιστικών συντονισμών κλαδικών, θεματικών ή και ευρύτερων συντονισμών. Μπορούν ακόμα να συμβάλλουν εργατικές λέσχες, λαϊκές συνελεύσεις, επιτροπές ενάντια στους πλειστηριασμούς, ο Συντονισμός Συλλογικοτήτων Αττικής κ.ά. Η συνέλευση είναι ανοιχτή σε κάθε ταξικό συνδικαλιστή, κάθε αγωνιστή που κινείται στο χώρο της Αριστεράς ή της εργατικής αυτονομίας. Παρά τις υπαρκτές διαφορές, το πολύμορφο αγωνιστικό δυναμικό πρέπει να προτάξει την οξύτητα της επίθεσης καθώς και την ανάγκη ενός κοινού σχεδιασμού για την ανάπτυξη των αγώνων.
